dinsdag 25 oktober 2011

In de keuken

Bedankt voor alle reacties op m'n vorige berichtje! Lydia knapt nu gelukkig weer wat op. De koorst is weg en ze heeft vannacht zelfs weer de hele nacht doorgeslapen. Ze is nog wel wat hangerig en heeft een smal bekkie gekregen, maar dat is niet zo raar ook, want uiteindelijk heeft ze het toch wel flink te pakken gehad! Nu het met Lydia weer beter gaat heb ik zelf ook weer tijd voor andere dingen, zoals bloggen :-)

Bij Bizzy at home las ik van een leuke challenge waar ik aan mee wil doen met dit berichtje. De vraag was eigenlijk: 'wat is jouw favoriete brocante item in huis?' Tja, dat bleek niet eens zo'n gemakkelijke vraag, want ons huis staat vol met brocante!
Voordat je binnen bent heb je al aan de (brocante) trekbel getrokken die dan gezellig klingelt in het halletje. Dan kom je in Gerbrand z'n kantoor. Naast een oude scheepsklok, telefoon, weeg haak en weegschaaltje liggen daar ook een paar oude schaatsen en staat daar m'n hoekkast waarvan het bovenste gedeelte (achter de glazendeurtjes) vol ligt met allerlei brocante. Loop je verder dan kom je in de woonkamer met het antieke lampetstel dat we van Gerbrand z'n oma kregen, een oud traporgel en allelei kleine snuisterijen. Loop je hier de trap op dan vindt je ook boven allerlei brocante. Van de oude blikken trommel die als prullenbak in de badkamer dient tot oud linnengoed en koffers op onze slaapkamer en een oudschoolbordje, borstrokje en nog meer op Lydia haar kamer. Zelfs op zolder staat heel wat brocante: te wachten tot het aan de beurt is om neergezet te worden. Als je op het label 'huis' hiernaast klik kom je een aantal berichtjes tegen waarin ik dit al eens liet zien.
Maar mijn favoriete plek in huis is toch wel de keuken. En natuurlijk is ook hier genoeg brocante te vinden!

Gerbrand maakte een plankensetje voor me waar vanalles op staat en aanhangt. Verder staan er nog emaille emmers op de kast, hangt er een zand-zeep-soda rekje, staat er een oude weegschaal, broodtrommel, blikjes etc. etc.


De meeste spullen die er staan, liggen of hangen worden ook nog wel op de één of andere manier gebruikt. Zo gebruik ik de oranje emaille pan om peertjes in te stoven of appelmoes in te maken. Het groene bakje gebruik ik 's zomers voor een bosje bloemen uit eigen tuin.


De meelzeef (dat donkere ding linksboven op de foto) gebruik ik om de grootste zemelen uit het volkorenmeel te zeven als ik bijv. een cake of pannekoeken bak.


En waarvoor zou ik het eierrekje gebruiken???


Zie je wel dat het reuze moeilijk is om één favoriet aan te wijzen? Al m'n spulletjes vertellen hun eigen verhaal. Wat is er allemaal al met ze gebeurd, wie heeft ze allemaal al gebruikt, en waarvoor?
Sommige spulletjes kregen we van de oma's of de oude gereedschapskist (met gereedschap!) bijv. van Gerbrand z'n opa. Andere spulletjes kregen we van andere mensen, kochten we in gezellige brocante winkeltjes of vonden we op de rommelmarkt of zelfs bij het grofvuil. Ze maakten dat we ons schatzoekers voelden. Ze houden onze herinneringen vast aan die mooie vakantie, die vreemde man en oma's oude huis. Al deze spulletjes hebben één ding gemeen: ze maken het huis tot óns THUIS! 

vrijdag 21 oktober 2011

Winterjasje en koorts

De laatste dagen ben ik maar weinig in Blogland geweest. De reden is dat Lydia ziek is en op de momenten dat ik thuis ben continu op schoot zit ed en dat vind ik toch belangrijker :-)

Volgens mij is het een flinke verkoudheid icm het doorkomen van kiezen, maar vooral eind van de middag, avond en nacht loopt de koorst vrij hoog op (net boven de 40 graden). Bij de huisarts die ik belde zeiden ze dat het niet zo veel kwaad kan zolang ze maar voldoende drinkt, niet suf wordt en geen vlekjes krijgt ofzo, maar ze is duidelijk niet lekker en 's nachts veel aan het spoken... Van de paracetamol zetpillen knapt ze gelukkig wel steeds wat op.
Wat ervaar ik nu de luxe van een man die vanuit huis werk! Geen oppas hoeven zoeken voor een ziek kind, geen stress vanaf m'n werk maar een meiske dat heerlijk bij haar papa in haar vertrouwde omgeving is...


Daarom nu alleen even dit korte berichtje en nog wat foto's van eerder deze week waarop ze haar nieuwe (zelfgenaaide) winterjasje showt. Hij is (voor de oplettende kijker) inderdaad niet helemaal perfect, maar al 'probeerjasje' vond ik h'm toch wel leuk. Het was hier en daar wat proberen, weer uithalen en opnieuw doen, maar ik vond het wel leuk om te doen en hoop dus nog een jasje te maken. Maar daar moet ik eerst nog de stof voor op de kop zien te tikken. Van oma kreeg Lydia haar muts, sjaal en wanten en daar is ze helemaal groos mee, ze wil het aan iedereen laten zien en allemaal moeten we even naar het hertje kijken!
Hopelijk is ze snel weer opgeknapt zodat ze weer lekker mee naar buiten kan, in haar nieuwe jasje :-) dan hoop ik ook weer wat trouwer te zijn in blogland!


Fijn weekend allemaal!

vrijdag 14 oktober 2011

Op de fiets

Een kleine maand geleden deden we 'tikkertje' in blogland.
Ook ik werd getagd en mocht toen 10 dingen over mezelf vertellen. Leuk natuurlijk, maar toch was er iets wat er daarna aan me bleef knagen...

Wat was het geval? Ik vertelde dat 'duurzaam' en 'genoeg' centraal staan in ons leven, juist ook als praktische invulling van de scheppingsopdracht. Maar een paar regels verder biechtte ik op dat ik wel heel makkelijk de auto pak. Tja... en dat valt natuurlijk niet met elkaar te rijmen! En juist doordat ik dit hier schreef werd ik me daar nog eens extra bewust van.
Er zijn natuurlijk best wel goede smoezen te bedenken zoals het feit dat je voor veel dingen in ons kleine dorpje niet terecht kan en dan al snel wat grotere afstanden moet afleggen. (Woon/ werk verkeer 30 km per dag, boodschappen/ bieb/ markt ruim 12 km, retourtje naar onze tuin ruim 20 km) Maar toen ik nog op school zat fietste ik toch ook die 10 km heen en weer terug, dus waarom nu niet wat vaker op de pedalen?!
Ik had het er regelmatig met Gerbrand over. Als ik nu naar m'n werk ga fietsen, en ook de boodschappen enz. wat vaker op de fiets doe, welke voordelen heeft het dan? Nou, dat zijn er nogal wat:

1. Duurzamer bezig
2. Gezond
3. Voordeliger (nu tanken we voor zo'n € 40,- per week!) 
4. Ontspannend
5. Last but not least: fietsen is Gerbrand z'n grote hobby

Reden genoeg voor Gerbrand om het dus aan te moedigen! Dus werd m'n stalen ros uit de schuur gevist en weer wat kleine ritjes door het dorp gemaakt. Maar ja, echt goed was die fiets niet meer te noemen. (Understatement ;-)) En na wat wikken en wegen werd er dan ook voor een nieuwe fiets besloten. Zo'n transport fiets vond ik wel wat, met zo'n leuke mand voorop. Maar Gerbrand (en de fietsenmaker) keken meer naar het praktische. Ik moest even aan het idee wennen, maar na wat testritjes was ook ik om. Jawel: een e-bike! En dat terwijl ik nog lang geen 50 ben :-0 Maar voor deze afstanden is het ideaal, zeker als je bedenk dat er bij ons nogal wat 'hobbels' te nemen zijn voor je goed en wel het dorp uit ben! Eerst het spoorweg viaduct, dan de snelweg, vervolgens de doorgaande weg en dan kom je uit op prachtige dijkjes (met 'altijd' tegenwind). En nu haal ik eindelijk zelf weer eens mensen in ipv dat ik steeds maar ingehaald wordt! De afgelopen 2 weken heb ik al meer gefietst dan de afgelopen 2 jaar geloof ik.


het kerklaantje, foto www
Neem nou vanmorgen: in de schemering stapte ik op. Aan het eind van de straat reed ik het park in waar de herten me vriendelijk na staarden. Vervolgens fietste ik een kilometer of 2 langs de havens waar ook altijd genoeg te zien is. Aan de andere kant van de snelweg kwam ik op de dijkjes waarbij ik genoot van de laaghangende nevel waar de koeien half bovenuit kwamen, de eenden die in de sloot snaterden en de zwaan die klapwiekend over vloog. Ondertussen kwam de zon als een goudgele bal aan de horizon en fietste ik langs stage huizen en over het oude, smalle kerklaantje. Tussen de hoge, statige bomen door ving ik een glimp op van het kasteel en toen was ik alweer bij het smalle witte bruggetje. Vervolgens de Graaf Benticklaan op: alleen de naam is al prachtig toch?! Het laatste stuk nam ik om der tijd wille de 'fietssnelweg': een mooi glad fietspad dat rechttoe rechtaan langs de doorgaande weg loopt. Niet echt bijzonder, maar ook hier zag ik nog wat Fazanten. Het was een heerlijk begin van de dag!
Na een dag hard werken fietste ik in het zonnetje naar huis. Omdat ik nu de tijd aan mezelf had koos ik de weg door de polder, over allerlei dijkjes. Ook nu was er vanalles te zien: boeren die met hun tractoren de zware, zwarte klei omploegden zodat het lag te glanzen in de zon, de boomgaard waar de laatste appels de kleur aangaven, een paard voor een boerenwagen, oude boerderijen met kleurige dahlia's in de tuin...
Een halfuurtje later was ik thuis, en ik moet het eerlijk zeggen: met de fiets is écht veel lekkerder dan met de auto! En de tijd? Met de auto 20 minuten, en nu (met e-bike) 30 minuten!

Ondertussen hebben we ook al wat tochtjes gemaakt en Gerbrand vindt het veel leuker nu: hij hoeft niet meer 'in te houden' want ik houdt hem gewoon weer bij! Lydia vindt het ook geweldig, ze zit het hele eind te zingen en zwaait naar iedereen die we voorbij rijden :-)

Dus zie je iemand met een zingend, zwaaiend meisje achterop en met een vaartje van 27/ 28 km p.u. voorbij komen dan weet je wie het is...

zaterdag 8 oktober 2011

pasta maken

Het stond al een poosje op m'n wensenlijstje: zelf pasta maken.
De pasta saus maak ik altijd al zelf, gewoon met verse groente, kruiden en meestal tomaten(puree). Niets moeilijks aan, gewoon met wat er in huis is. Zo doen m'n ouders het en toen ik later op m'n werk eens macaroni moest klaar maken met een pakje wist ik niet eens hoe het moest...

Maar de pasta zelf maken had ik nog nooit gedaan. Ik keek wel eens met een schuin oogje naar pasta machines, maar ja, een mens kan ook niet alles hebben en doen, he?! Gelukkig is Gerbrand ook erg van het 'zelf doen' en toen hij onlangs in de Kruidvat folder een pastamachine zag staan voor niet al te veel geld zei hij dan ook dat ik daar maar snel voor moest gaan kijken. Zijn redenatie? Kan je het eerst eens proberen, en als het wat is kan je altijd later nog eens voor zo'n goede met veel mogelijkheden gaan kijken!


Op internet gekeken voor een recept en maar met een 'basis recept' begonnen. Vier eieren op 400 gram pasta bloem (is overigens niet goedkoop, gewoon gedroogde pasta kopen is voordeliger, maar misschien weet iemand voordeligere pastabloem?). Na dat de eieren er zo'n beetje door waren geklutst kon ik het gaan kneden. En toen... jawel door de machine.


De dikte van de 'lap' is instelbaar, ik begon op de breedtste stand en zette h'm steeds wat smaller.


Uiteindelijk was de lap dun genoeg en kon het door de 'spaghetti molen'. Dat bleek iets minder makkelijk dan gedacht, de slierten kleefden makkelijk weer aan elkaar, maar oefening baart kunst!


Lydia vond het wel wat en wilde graag helpen. Toen alles door de machine was gegaan kon het in de pan met kokend water. Het was in no-time gaar. Gerbrand had ondertussen de pastasaus gemaakt. En toen smullen! En nee, daar heb ik geen foto van, want de borden waren leeg voordat we het wisten...

Conclusie: het is echt heel erg lekker, niet te vergelijken met gedroogde pasta. Maar het vraagt wel wat tijd met kneden en door de machine doen, dus niet zo handig als je 'even snel' pasta op tafel wil zetten. (Eigenlijk het zelfde verhaal als met pizza dus). Het zal bij ons de gekochte pasta dan ook niet volledig gaan vervangen, maar zeker wel vaker op tafel komen!

woensdag 5 oktober 2011

Weer achter de naaimachine :-)

Met het mooie weer van vorige week kwam het er niet zo van, maar met de regen van vandaag kon ik het niet langer uitstellen: lekker weer achter de naaimachine kruipen. Het 'probeer-winterjasje' van Lydia is zo goed als klaar (knoopsgaten nog) maar daar had ik eigenlijk geen zin in.
Het geboortekaartje dat in de brievenbus viel bracht uitkomst: een nichtje heeft een dochter gekregen. Dus snel maar de stapel stof en patroontjes erbij gepakt. Uiteindelijk besloot ik voor een 'bekend' jurkje te gaan: het jurkje dat ik vorig jaar voor Lydia maakte en waar ze heel veel complimentjes over kreeg. Gelukkig had ik nog ruim voldoende stof, garen en band en kon ik lekker aan de slag. Ik heb er maar een maat 80 van gemaakt, meestal krijg je al zoveel kleine maatjes dat een paar grotere dingetjes ook wel handig is.
En zie daar het resultaat na een dagje werk:


Een grijs gestreept overgooiertje van memorystof, met zwart satijnband afgebiesd. Doordat het memorystof is valt het jurkje wat stijf en blijft het mooi bol staan.


En als je zo'n mooie naam krijgt, móét dat natuurlijk wel op je jurk gezet worden!
Een labeltje er aan met een ouderwetse naaimachine erop en het cadeautje is klaar. En nu maar afwachten wat ze er van vinden!

Award en give away gewonnen

Van Lisette van 'Hoofd omhoog, Hart naar boven'  kreeg ik een berichtje dat ze me een award gegeven heeft. Wat leuk, dank je wel Lisette! Nu is het bij deze award eigenlijk de bedoeling om 7 dingen over jezelf te vertellen. Toch heb ik besloten dit even aan me voorbij te laten gaan omdat ik pas met taggen hier ook al 10 dingen van mezelf verteld heb. En eigenlijk weet ik niet zo goed wat ik nu nog meer kan vertellen, en de award doorgeven wordt al helemaal moeilijk... Daarom laat ik het maar hierbij.

De post bracht vandaag iets leuks! Nicole van 'de Nostalgische Nonnevot' had pas een give away. En het was een complete prijzenregen bij haar. Naast de eigenlijke give away strooide ze namelijk ook nog met gulle had bloemetjes in het rond. En één van die zelfgemaakte bloemetjes kwam bij mij terecht! Ondertussen ligt het mooi te wezen naast een oud bijbeltje, de kleur komt er helemaal mooi bij uit. Dank je wel Nicole!

maandag 3 oktober 2011

Nazomeren

De laatste dagen ben ik maar weinig in 'Blogland' geweest. Zo nu en dan even wat bijgelezen en dat was het. We wilden natuurlijk zo veel mogelijk genieten van deze prachtige nazomerdagen! Dus naar buiten...
klik op de foto voor een vergroting
We mogen tot oktober in ons tuinhuis slapen. (In de wintermaanden mag je er alleen overdag komen en moet de waterleiding afgesloten worden ivm bevriezen) We besloten dan ook de laatste dagen van september het er nog even van te nemen en nog een nachtje op de tuin te gaan slapen.

Ondertussen konden we dan ook de tuin zo veel mogelijk winterklaar maken. Dus gingen alle eenjarigen de grond uit (toch wel zonde hoor, als ze nog bloeien) en de bollen de grond in. De heg kreeg nog een snoeibeurt en ook de laatste courgetteplanten mochten nu op de composthoop. Verder her en der wat snoei- en opruimwerk. We hadden gelukkig een goede hulp :-)


Mooi hoor, zo'n roos!


Kijk eens wat een berg eenjarigen we uit de grond hebben gehaald!


Ik sjouw ze allemaal naar een andere stapel!


En dat is een heel karwei hoor...


Phoe, even uitblazen en m'n werk bekijken...


Met de kruiwagen kan ik meer tegelijk mee nemen!


Weer thuis gekomen bleken Lydia haar laarsjes nog op de tuin te staan. Maar ze vond zelf een oplossing... 

We zijn nog niet klaar met het werk op de tuin en ook de achtertuin thuis moet nog gebeuren, maar ach, het is nog geen winter hé?!