zaterdag 31 maart 2012

Appelrollen en zaaigoed

Vandaag was er ledenvergadering van de volkstuinvereniging. We hadden er al een poosje naar uit gekeken: Gerbrand is een aantal jaar penningmeester geweest, maar omdat het best heel veel tijd vroeg wilde hij hier mee stoppen. En vandaag werd dus de nieuwe penningmeester gekozen. Het was nog even spannend, want,  hoewel het al een hele poos bekend was dat hij zich niet herkiesbaar zou stellen,  was er niemand die zich melde als nieuwe penningmeester... Gelukkig was er dan toch op de valreep iemand die het op zich wil nemen. Het geeft ons de komende tijd hopelijk meer tijd en rust.

Ondertussen was ik met Lydia in het tuinhuis gebleven (de vergadering was tijdens haar middagdut) en wat kan je dan beter doen dan iets lekkers bakken?! Het werden appelrollen dit keer, een lekker en makkelijk recept.
Ingrediënten: 200 gram tarwebloem
2 tl bakpoeder
1 tl kardemom
40 gram suiker
100 gram koude roomboter
1 ei
wat appelcompote (geen appelmoes, dat is te dun)

En verder:
nog 1 ei
3 el greinsuiker

Meng de bloem, bakpoeder, suiker en kardemom met de boter en het ei. Maak hiervan een mooi deeg (zoiets als appeltaart deeg). Verdeel het in 10 porties en rol de porties uit tot vierkantjes van ongeveer 8 x 8 cm. 
Doe wat appelcompote op het midden van elk vierkantje en rol de vierkantjes voorzichtig op. De zijkanten druk je samen. Leg de deegrolletjes met de naad naar beneden op een bakplaat met bakpapier en klop het andere ei los met wat water. Bestrijk de rolletjes hiermee en strooi de greinsuiker er over heen. 
Nu nog ongeveer 10 minuten in de voorverwarmde oven op 225 graden en smullen maar!

Toen Gerbrand terug kwam van de vergadering (met een prachtige bos bloemen als dank voor zijn inzet) waren de rolletjes klaar en konden we meteen proeven, mmmm! In plaats van appelcompote kan je de rolletjes natuurlijk ook vullen met zelfgemaakte aardbeienjam, grove perenmoes, gewelde tuttifrutti of bedenk maar wat...

Thuisgekomen gingen we eerst aan de patat (vast prik op zaterdag) en aan de broodbakkerij. Dit keer bakten we maar 2 broden, maandag wil ik namelijk m'n eerste zuurdesembrood proberen te bakken. Het desem is nu nog niet goed, we moeten dus nog even geduld hebben...

Na het eten liep Lydia alvast de trap op terwijl ze riep 'bloemen zaaien!' Tja, de afgelopen dagen is dat dan ook zo'n beetje routine geworden: na het eten naar boven om te zaaien, verspenen, zaaigoed na te kijken en zo nodig water te geven... Lydia vindt het allemaal prachtig en wil maar wat graag helpen! Vandaag waren de afrikaantjes aan de beurt. We zetten ze altijd tussen de groenten om aaltjes en ander ongedierte te voorkomen. Ik vind het wel bij een moestuin horen, lekker fleurig ook! (Overigens zet ik ze nooit in de rest van de tuin, we zaaien ze alleen voor de moestuin...)
Ook de korenbloemen en herfstprei mogen nu gezaaid worden. We beginnen alleen weer het probleem van voorgaande jaren te krijgen: we komen ruimte te kort! De kistjes met tomatenplanten staan al beneden in de keuken, de tafel en de vensterbank op zolder staan helemaal vol en we hebben een hele stapel zakjes zaad liggen wat volgende week aan de beurt is... Nou ja, het is even een paar weken wat vol, maar eigenlijk genieten we ook wel heel erg van deze periode als je al die zaden ziet ontkiemen. Het blijft een wonder dat uit zo'n klein zaadje in zo'n korte tijd een mooie bloem of een heerlijke vrucht kan groeien! 

maandag 26 maart 2012

Keukentje en tuin

Bedankt voor alle felicitaties voor Lydia's 2e verjaardag! We hebben het een beetje verspreid gevierd. Vorig jaar moest dat noodgedwongen omdat ik toen net uit het ziekenhuis was, en dat is ons toen eigenlijk prima bevallen (die verjaardag zo vieren, niet die ziekenhuisopname natuurlijk :-)). Vorige week zondag was Lydia echt jarig. We hebben het toen met z'n 3-tjes gevierd: met slingers, ballonnen en cadeau's was het al genoeg prikkels voor de kleine grote meid. Maandag kwamen de opa's en oma's en lievelingsoom met vriendin eten: patat met stoofperen natuurlijk, daar is ze dol op. Het was een groot feest en om half 9 rolde ze helemaal óp maar o zo blij haar mandje in... Dinsdagochtend kwamen de tantes met neefjes en nichtje. Dat was natuurlijk weer een feest. Nou ja, die foto hebben jullie vorige week al gezien. Lydia kreeg een keukentje voor haar verjaardag. Gerbrand heeft het zelf gemaakt en stiekem ben ik er reuzen trots op! Van de andere visite kreeg ze het serviesje, bakspullentjes, een kinderschoonmaaksetje en vanalles wat er een beetje bij paste. Vooral het fluitketeltje blijkt erg in trek: vullen onder de 'kraan' en dan maar thee schenken :-) Ze heeft er al heel wat uren mee gespeeld. Het bevalt ons prima haar verjaardag zo een beetje gedoseerd te vieren: geen huilend kind dat helemaal overprikkelt is, maar gewoon een paar keer een kleiner feestje waar ze volop van geniet!



Woensdag, donderdag en vrijdag moest ik werken. Vrijdag laat in de middag gingen we naar de tuin en hebben daar lekker gerommeld. We stookten 's avonds de kachel lekker op en bakten appelflappen. Zaterdagmorgen maakte ik de aardbeibedden schoon, Lydia hielp ijverig mee. Ze was alleen iets te enthousiast en wilde ook de aardbeienplantjes eruit trekken. Mijn uitleg dat hier over een poosje aardbeien aan zouden groeien, begreep ze helemaal. Trots wees ze aan iedereen die voorbijliep de 'aardbeibloemen... Mmmmm!!' aan :-)
 De aardappelen zijn gepoot, net als de sjalotten en de tuinbonen die we thuis hadden laten voortrekken. We maakten een nieuw aanrechtblad van natuursteentegels; het vorige was van hout en trok helemaal krom van het vocht. Deze tegels blijven hopelijk wel recht... Het is in elk geval een prachtig gezicht en Gerbrand stelde voor het aanrechtblad thuis ook maar te vervangen. Hebben we nog niet gedaan hoor, eerst maar even kijken hoe het in de praktijk bevalt. 


Kortom: het was heerlijk, van ons mag het voorlopig zulk weer blijven! 


dinsdag 20 maart 2012

Lydia...

Twee jaar alweer:
lief kind, waar is de tijd gebleven?
De tijd dat ik je bij me droeg,
het lijkt zo kort geleden...

Twee jaar al weer,
Jouw leven verrijkt het onze
Als ik jou zie voel ik me blij
Je bent ons grote wonder!

zaterdag 10 maart 2012

Bedje maken

Vaste lezers weten het wel: zaterdag is het bij ons vaste prik: lekker naar de tuin! Nog 3 weken en dan mogen we weer lekker overnachten in ons tuinhuis, we zijn de dagen al aan het aftellen...

Er was maar 1 probleempje: Lydia d'r bedje. Vorig jaar hadden we het oude ledikantje (waar ik vroeger zelf in geslapen heb) nog in het tuinhuis staan, maar nadat Lydia er een paar keer uit gestuiterd was (de rand was niet zo hoog) hebben we h'm maar weggedaan. Het campingbedje kwam ervoor in de plaats. Dat bleek ook niet echt handig, Lydia wil namelijk niet in haar campingbedje slapen (ook niet tijdens vakanties) en dus lag ze meestal tussenin. Wel gezellig, maar niet helemaal de bedoeling...

Tijdens onze laatste vakantie in januari ging het even niet helemaal goed en viel ik over het campingbedje - daar kon het bedje niet tegen en met een hoop gekraak was dat probleem voor Lydia uit de weg geruimd :-)
En daarom moest er een nieuw bedje voor Lydia komen. Liefst één waar ook gelijk wat bergruimte in is zodat haar speelgoed een plaatsje kan krijgen. We deden wat inspiratie op op internet maar besloten uiteindelijk tot een redelijk simpel model. Waarschijnlijk heeft ze volgend jaar toch een groter bed nodig (dit is nog ledikant formaat omdat we daar nog een matras van hadden) en dan vind ik het jammer om er te veel tijd  en geld in te steken. We wilden het bedje volledig maken van materialen die we al hadden, en al was het soms wat improviseren - het is gelukt!

Gelukkig hadden we aan haar een goede hulp...


Ze wilde vanmiddag maar wat graag naar bed voor een middagdutje, alleen jammer dat ze niet geslapen heeft...


Het bedje moet nog geschuurd en de scharnieren van het kastje eronder moeten nog bevestigd. Nog even achter de naaimachine voor een nieuw dekbedhoesje en dan kan ze heerlijk naar dromenland! 

maandag 5 maart 2012

Kappertje spelen...

Al een paar weken geleden zag ik het: Lydia d'r haren moesten weer eens geknipt worden. De vorige keer had ik het allemaal zo veel mogelijk op één lengte geknipt in de hoop dat het niet lang meer zou duren voor de vlechtjes en staartjes in konden. Maar haar dunne piekhaartjes 'hingen maar te hangen' en eigenlijk vond ik dat ze er een zielig koppie van kreeg. Maar ja, wat dan? Ik ben geen kapper en ga er ook niet graag naar toe. (Een keer of 5 per jaar vind ik al een hele opgave...)
Gerbrand z'n haar knip ik wel al zo'n 7 jaar zelf (hij houdt ook niet van naar de kapper gaan) maar ja, die zit tenminste stil. De vorige keren dat ik Lydia d'r piekjes knipte hield Gerbrand haar hoofdje een beetje stil, maar echt een succes was het niet. En dan nu nog een ander modelletje?!

Vanmorgen was ik op een verjaardag en zag ik een meisje van Lydia d'r leeftijd met ook blonde piekhaartjes. Alleen had dit meisje laagjes in haar haar en met een beetje babygel was er een leuk modelletje van gemaakt.
'k Heb het maar eens goed bekeken en vanmiddag zelf m'n schaar opgezocht. Gerbrand is niet thuis en Lydia wilde steeds maar omkijken om te weten wat er toch op haar hoofd gebeurde. (Volgende keer toch maar een spiegel?!) Maar vooruit, ze kan er weer even tegen...

En ja, het zit beter naar m'n zin, maar voor de meer ervaren kappers: tips zijn heel erg welkom :-)



zaterdag 3 maart 2012

Grote hulp...


Eerst op de tuin helpen...


... en dan in je pyjama en slaapzak nog helpen bij de afwas :-)