woensdag 27 maart 2013

Muesli en Geuzenbrood

Pas geleden las ik bij haar (Klik klik) over zelfgemaakte muesli. Dat leek mij nu echt een leuk idee! Ik eet namelijk elke ochtend (zelfgemaakte) yoghurt met muesli, en de muesli zelf maken: daar had ik nog nooit over nagedacht. Tijd om te proberen! 
De meeste ingrediënten had ik wel in huis, al nam ik bij de notenkraam op de markt wel wat extra hazelnoten mee. Die behoren niet tot m'n basisvoorraad...

De zonnebloempitten en tarwekiemen schrapte ik uit het recept, net als de gedroogde vruchten. In plaats daarvan nam ik een halve chocoladeletter die ik in kleine stukjes sneed. Want tja, anders zou het wel erg gezond worden hé, en m'n dagelijkse portie chocolade bij het ontbijt kan ik niet goed missen :-)
Vanmorgen at ik dus zelfgemaakte yoghurt mét zelfgemaakte muesli, en dat smaakte geweldig goed! 

En terwijl we zo zaten te eten, bedacht ik me dat het ook wel aardig zou zijn als Gerbrand de zelfgemaakte jam ook weer eens op zelfgemaakt brood kon smeren. Dat is namelijk al bijna een jaar geleden. Tijdens m'n zwangerschap kon ik de baklucht niet verdragen (terwijl ik dat normaal juist zo lekker vind) en kochten we dus maar brood bij de supermarkt. Vooral Gerbrand vond dat erg jammer, ik lustte toch niets dus voor mij maakte het niet veel uit :-)

Pas had ik het kastje met meel al eens nagekeken, en er moest heel wat meel weggegooid ivm meelmot. De voorraad die nog in het kastje stond was dan ook klein en toen ik voorstelde om vandaag weer eens naar de  molen te gaan voor meel was iedereen er direct voor te vinden.
Het is bij de molen altijd druk, maar heel gezellig. De baktips en verhalen vliegen er om je oren en voor je het weet ben je een half uur verder...

Vanmiddag, terwijl de meisjes sliepen, ging ik weer eens als vanouds aan de bak. Lekker kneden met de hand, ipv met de kneedmachine. Nadat ik een gewoon volkoren brood had gekneed, bedacht ik me dat ik nog een pak geuzenbrood mix uit Brielle had staan. Normaal koop ik eigenlijk geen mixen, als ik iets met zaden oid wil dan mix ik het zelf wel, maar vorig jaar was ik 'gevallen' voor de naam 'Geuzenbrood'. Het was een poosje over de datum (dat krijg je hé, als je niet bak) maar omdat ik altijd meel zonder gist koop, kan dat niet zoveel kwaad. Er zaten geen beestjes in en het zag er nog goed uit, dus hup: nog maar een broodje kneden.
Maar een brood met zo'n naam doe je toch niet in een gewoon bakblik?! Een stoer vloerbrood leek me meer geschikt! Dan kon ik meteen m'n rijsmandje weer eens gebruiken. 
Eind van de middag rook het heerlijk in huis en ik nam me voor om het broodbakken weer zoveel mogelijk op te gaan pakken! 

maandag 25 maart 2013

Bananencake

Wat doe je als je een paar erg rijpe bananen op de fruitschaal hebt liggen en dochterlief graag iets wil bakken? Juist, dan zoek je even snel een recept op internet. Ik vond een recept van bananencake met rozijnen. In de omschrijving stond 'een gezonde snack' en 'ideale verrassing'. Dat klonk goed! Er zat dan ook naar verhouding weinig suiker en olie (ipv boter) door. Zelf voegde ik nog wat rommelkruid toe aan het recept, en bakken maar!


Vanavond een stukje geproefd bij de koffie. Helaas, dit proef wel erg 'gezond'... Een ideale verrassing kan ik het nu niet echt noemen, wij vinden het flauw. 'k Ben blij dat ik het rommelkruid er nog aan toe gevoegd heb!  Misschien zijn we te veel gewend aan het gebruik van grotere hoeveelheden suiker? Maar eens bedenken hoe ik wat meer 'pit' er aan kan krijgen zonder meteen de suikerpot leeg te gieten. Wellicht is honig een optie, of gewoon een ander recept zoeken.
Je hoort tegenwoordig ook nog al eens over Stevia. Zou dat nu echt zo geweldig zijn als je vaak hoort? Hebben jullie er ervaring mee? 
Het lijkt mij zo lastig om te rekenen hoeveel je nodig hebt en hoe krijg je dan toch wat 'volume' in je baksels?

Nienke maakt zich er allemaal nog niet druk om, die geniet voorlopig nog gewoon van de mama-melk en haar duim :-)
Vannacht sliep ze voor het eerst heel de nacht door, knappe meid! Ben stiekem trots op haar, hopelijk maakt ze er een gewoonte van... 


woensdag 20 maart 2013

Genietmomentjes...

De Lente wil maar niet erg komen, dus zoeken we binnen maar 'genietmomentjes' op. En die zijn er genoeg hoor!
Want wat dacht je van een lekker kopje thee met een zelf gemaakt pindarotsje? Mmmm...!


Of een prachtig boek dat je zomaar van iemand krijg? Ik kreeg dit boek met heel sfeervolle foto's en mooie verhalen van haar (Klik klik, echt een gezellige blog om te lezen). 'k Heb er al heerlijk in zitten lezen en zit weer boordevol inspiratie! Nogmaals bedankt! de foto draait alleen steeds op z'n kant...


Een verse fruithap gaat er natuurlijk ook altijd wel in! Eerlijk gezegd zijn wij niet van die goede fruiteters. Niet dat we het niet lekker vinden, maar we nemen gewoon niet de moeite om het klaar te maken *Ü* Nadat we in de kraamtijd verwend werden met de mooiste bordjes fruit (klaargemaakt door de zuster) nam ik me voor om dat zelf ook dagelijks te gaan doen. En ik moet zeggen, het is eigenlijk zo gebeurd! Bijna elke dag eten we nu dus fruit - lekker en gezond, toch? En als het een beetje leuk op de bordjes ligt, heeft zelfs Lydia het liever dan een snoepje... (Oké, ik geef toe, de paaseitjes zijn niet écht gezond, maar wel lekker!)


Genieten was het ook op Lydia d'r verjaardag! Ze was zo trots en enthousiast! 's Morgens kwam m'n tante uit Friesland, 's avonds kwamen de opa's en oma's en m'n broertje met vriendin eten. Lydia wilde roze taart, patat en roze pudding. (Ja, ze is in de 'roze-fase') Normaal ben ik niet zo van de pakjes en zakjes, maar de afgelopen maanden ben ik noodgedwongen wat gemakkelijker geworden. Alles zelf maken komt wel weer een keer als we weer helemaal in het ritme zitten. De roze taart werd dan ook simpel een kwarttaart uit een pakje, versierd met aardbeienvlaaifruit uit een blikje en spuitroom. Lang geleden dat ik me er zo makkelijk vanaf maakte, maar het was helemaal naar Lydia's zin dus voor een keer vond ik het wel best :-) 
De rest van de visite (m'n (schoon)zussen met kinderen) hopen binnenkort te komen, zo heeft Lydia een paar keer feest, zonder dat het zó druk wordt dat ze er niet meer van kan genieten. 


En als je zo je meiden samen op de grond ziet liggen, dan smelt je toch gewoon? 


Kijk die handjes, dat is toch echt genieten?!


zaterdag 16 maart 2013

Haarspeldjes, pindarotsjes en meer...

Echt in een vast ritme komen is nog wat lastig, (we krijgen ook nog best veel visite) maar langzaam maar zeker pakken we de draad weer op van de gewone dingen. Zowel letterlijk als figuurlijk.

Letterlijk: omdat ik nog geen zin heb om achter de naaimachine te kruipen (steeds een verloren kwartiertje werkt niet lekker vind ik), maar wel weer eens wat wilde freubelen ben ik begonnen met het maken van haarklipjes en haarbandjes voor de meiden. Je weet wel, van die haarklipjes met zo'n hoesje er om heen en dan een bloem er op o.i.d. Lydia ging met me mee om de spulletjes er voor te kopen. Als het aan haar had gelegen hadden we met alleen maar roze spulletjes thuis gekomen, maar dat was mij toch iets gortig :-) 
Nadat ik de spulletjes in huis had 'moest' ik het natuurlijk ook wel snel uitproberen. En zo droeg Lydia vandaag trots het eerste zelfgemaakte haarspeldje! Voor Nienke houd ik het nog maar even bij haarbandjes, maar ook daar kan je leuke variaties mee maken!


Verder hebben we de eerste zaadjes weer in de grond zitten: wat sla, tomaten, erwten, tuinbonen, andijvie en bloemen. Heerlijk, zo krijgen we tenminste een beetje het gevoel dat de lente niet ver meer is. Ik kan bijna niet wachten tot de eerste kiempjes boven de grond komen!

Vanmiddag vierde oma haar verjaardag. We namen als cadeautje onder anderen zelfgemaakte pindarotsjes mee. Die krijgen we bij oma altijd bij de thee en pas had ik gelezen hoe makkelijk het was om die zelf te maken. Het was inderdaad heel makkelijk, en snel klaar. Alleen duurde het een poos voordat de chocolade weer hard was. Je maakt ze als volgt: je smelt chocolade (au bain marie) en roer daar ongezouten pinda's doorheen. Nu met 2 lepels hoopjes scheppen op een vel bakpapier en dan maar geduld hebben :-) 
We konden het niet laten om er zelf ook elk één te proeven, en mmmm... Dat was lekker! Dus vanavond nog maar eens gemaakt voor onszelf!
Helaas wil de foto maar niet lukken met uploaden, dus ik kan ze niet laten zien. Misschien kan ik maandag nog een nieuwe foto maken, als ze tenminste nog niet op zijn voor die tijd...

Overigens krijg ik de laatste tijd heel veel (anonieme) spam berichten binnen op oude posten op m'n blog, meestal op hetzelfde bericht. Zijn er meer mensen die daar last van hebben? En wat kan ik hier aan doen, behalve de mogelijkheid om anoniem te reageren uit te zetten? 


Nog even een foto van een klein duimelotje... En dan snel de laatste cadeautjes inpakken, want maandag hoopt haar grote zus 3 jaar te worden! 


woensdag 6 maart 2013

Voor 't eerst naar de tuin

De eerste lente zonnestralen lokten ons naar buiten! Gisteren ging ik even wandelen met Lydia. Tja, allebei de zusjes tegelijk mee nemen is nu wat lastig met Lydia d'r been in 't gips (2 wagens duwen is toch wat lastig en ver lopen lukt nu niet zo goed bij haar), en het leek me wel goed om even wat haar alleen te doen. Ze moet nu zo vaak de aandacht delen...
Vandaag had Gerbrand wel tijd om mee naar buiten te gaan, en dus konden allebei de meiden mee in de kinderwagen en buggy. Hoog tijd om weer eens naar de tuin te gaan!

De afgelopen 9 maanden ben ik daar niet veel geweest, en nu ik me weer goed voel wilde ik er dan ook maar weer wat graag naar toe! 
Maar oei, er ligt daar héél wat werk te wachten... Hopelijk kunnen we de komende tijd de achterstand weer   weg werken!

Vandaag snoeide ik uitgebloeide planten terug tot op de grond. Dat knapte al lekker op voor het gezicht! Onder alle uitgedroogde bladeren en takken kwamen ineens allerlei groene puntjes tevoorschijn: narcissen, tulpen, blauwe druifjes en zo meer, en sommige planten begonnen ook al weer voorzichtig met jong groen!

De rest van de tijd maakte ik foto's van de meiden. Want ja, die eerste keer op de tuin van Nienke moest natuurlijk wel vastgelegd worden!


In een grote plantenschaal lig ik heerlijk... 


...hoewel een kistje ook niet slecht is!


Grote zus past goed op mij...


... en moet natuurlijk zelf ook op de foto!


Lydia vermaakte zich met 'poten': een paar verdwaalde uien van vorig jaar werden keurig in potjes gezet! 
Bij deze is het tuinseizoen weer geopend :-) 


vrijdag 1 maart 2013

Nog even niet...

...wandelen, ondanks het mooie weer dat ze hebben opgegeven...

Vorige week is Lydia van de trap gevallen, zo maar net 3 treden, maar ze kwam niet goed terecht. Ze leek veel pijn te hebben aan haar knie, dus ging Gerbrand met haar naar de dokter. De dokter dacht dat haar been niet gebroken was, maar gaf voor de zekerheid een verwijzing mee voor het ziekenhuis, voor als ze er last van bleef houden.
De dagen erna was Lydia van slag, maar ja: het was ook een vreemde tijd voor haar die kraamtijd. Mama in bed, een zuster in huis, aandacht moeten delen... Ze zat hele dagen het liefst bij mij op bed boekjes te lezen of puzzels te maken. Zo nodig kroop ze overal naar toe (en soms op haar fietsje) maar staan en lopen wilde ze niet. Wij twijfelden: als je iets gebroken hebt, dan zou je toch zeker ook niet kunnen kruipen? Was het dan toch aandacht vragen, of zat er iets niet goed in dat beentje?

Uiteindelijk ging Gerbrand afgelopen dinsdag toch met haar naar het ziekenhuis. Oma ging ook mee. En nadat er foto's gemaakt waren bleek er een 'twijgbreuk' net onder haar knie te zitten. Ze zit nu van haar lies tot haar enkel in het gips! Roze natuurlijk, echt voor meisjes :-) In het ziekenhuis kreeg ze een compliment omdat ze zo goed stil lag met foto's maken, en ook bij het gipsen gaf ze geen kik! 

Nu het been in het gips zit en dus steun heeft, is ze meteen weer de oude Lydia: ze is weer gezellig, speelt lief, en loopt ondertussen weer rond! Volgende week vrijdag moet ze terug komen en mag het gips er waarschijnlijk al weer af. Maar voor nu is ze er maar wat trots op! 

Buiten wandelen is nog wel wat lastig, dus vermaken de zusjes zich gewoon binnen...


... foto's maken op de rendiervacht...


... of samen in het bed van 'grote zus', past net tussen alle knuffels :-)