donderdag 16 oktober 2014

Blij koppie en weer jasje voor Lydia gemaakt

Oké, als moeder ben je natuurlijk bevooroordeeld (is dat een woord?) maar van zo'n koppie wordt je toch gewoon blij?!


Voor Lydia kocht ik afgelopen zomer een tricot rokje, de naaimachine kwam op dat moment al een poosje niet op tafel omdat ik me zo naar voelde. Maar hoe ik ook zocht: nergens vond ik een jasje of vestje naar m'n zin voor erbij... 
En steeds zag ik het rokje weer in de kast hangen. Toch jammer, want als ze even doorgroeit past ze het straks niet meer en echt in de winter draag je ook niet zo snel zo'n licht rokje... Dus vorige week maar al m'n moed bij elkaar verzameld en de naaimachine onder een dikke laag stof vandaan getoverd, was zeker zo'n 3 1/2 maand geleden :-)


De stof (een mooie jogging in precies de goede kleur, en bruin voor de elleboogstukken) had ik nog liggen, ik hoefde dus alleen satijnbiasband te kopen. En toen ik eenmaal bezig was vond ik het ook echt weer leuk om te doen. Als patroon gebruikte ik Abacadabra 147, die ik eigenlijk gekocht had om afgelopen zomer het rokje van te maken. Daar was dus niets van gekomen, maar het jasje/ vestje kwam nu goed van pas, al heb ik wel  het e.e.a. aangepast. 


Omdat ik het zonder kraag wat kaal vond heb ik een verhoogd staandertje als kraag erop gezet. De split uit de achterkant heb ik weggelaten en toen heb ik per ongeluk de stof van het achterpand tegen de stofvouw gelegd: nu ontbrak dus de hele middenachternaad :-) 
Ook de stukken op de ellebogen heb ik er zelf bij bedacht omdat het anders wel erg witjes werd.
De sluiting aan de voorkant heb ik helemaal weggelaten, met de (losse) bontkraag erbij vind ik het druk genoeg. Ook de tunnels aan de voorkant aan de zomen heb ik weggelaten. Op de rug wil ik nog een bruin gespje maken, maar ik had juist alleen zwarten liggen, dus maar even zonder...


Uiteindelijk zat het jasje in een middagje in elkaar, kan ze het dus toch nog een poosje dragen als set voordat het echt winter wordt!


dinsdag 7 oktober 2014

Nog zo'n 24 weken...

... Wachten op ons 3e wondertje! 

Juist, vandaar dat ik hier ook niet zo vaak ben en bij jullie niet zo trouw reageer. Helaas heb ik weer veel last van misselijkheid gehad, maar het lijkt nu gelukkig iets beter te gaan, al moet ik wel mezelf in acht nemen. En dat is soms best lastig :-)


Ondertussen genieten we van onze andere 2 wondertjes! 

Anderhalve week geleden kwam m'n schoonvader een dagje helpen om de volkstuin weer een beetje toonbaar te maken. Wat waren we daar blij mee! We konden de hulp dan ook goed gebruiken, zelf was ik letterlijk in geen maanden op de tuin geweest, net als de meiden. 
Omdat ze mooi weer opgaven besloten we met z'n allen te gaan, en wat hebben de meiden ervan genoten. Zelf heb ik niet veel meer gedaan dan koffie zetten en met een boek in het zonnetje zitten (en als nog heb ik dagen nodig gehad om daarna weer op de been te komen) maar de mannen hebben flink wat werk verzet ;-) Geweldig hoor!


Kijk ze genieten...


En ja, van buiten spelen wordt je heeeeel moe ;-)

Voor de oplettende kijker: inderdaad, op de foto zie je GEKOCHTE boterhammen!! Iets waar Gerbrand absoluut niet van houdt, maar ja, bakluchtjes kan ik nu niet verdragen helaas... Overigens eet ik zelf nu bijna helemaal geen brood. Komt wel weer als de kleine er is, had ik bij de meiden ook.


Afgelopen zaterdag kwamen mijn ouders om hier thuis te helpen met allerlei klussen. Wat zijn we ook daar blij mee en dankbaar voor! Weer heerlijk blinkend schone ramen en eindelijk de (antieke) kledingkast van de meiden weer helemaal goed gesteld, de laden gaan weer open en dicht, het boekenplankje boven Lydia haar bed is klaar etc. Allemaal klussen die de afgelopen tijd maar bleven liggen. Wat heerlijk dat het nu gebeurd is! 

's Avonds hielden we zoals gebruikelijk een gezinsmoment. Door het lezen van de blog van Ilse
(klik klik) kwam ik op het idee om als nieuw thema 'de schepping' de volgen. Ook Gerbrand vond dit een goed idee en zodoende werkten we een plan uit voor de komende weken. Elke week hopen we één scheppingsdag te behandelen, en ook de 7e dag als rustdag behandelen we als een week. 
Vervolgens staan we stil bij de zondeval waarna juist de adventtijd begint - dat sluit dus heel mooi aan! 


Sommige ideetjes gebruiken we van de blog van Ilse, er staan veel handige links op! Maar natuurlijk passen we de gezinsmomenten ook aan naar onze eigen situatie. Lydia is heel graag aan het knutselen, dus past die verwerkingsvorm ook goed bij haar. Nienke rommelt met alles zo'n beetje mee.
Als verwerkingsactiviteit bij de 1e scheppingsdag (Het licht) maakten we het eerst flink donker in de kamer. Zowel Lydia als Nienke begonnen al meteen met de schemerlampjes weer aan te doen - dat donker vonden ze maar niets! Toen ook de kaarsjes brandden konden we er met elkaar over doorpraten: het verschil tussen donker en licht, wat doe je in het donker of in het licht en vooral: hoe maakte God het licht. Dat laatste werd Lydia zich nu meer bewust: "als wij het zeggen wordt het niet gelijk licht, wij moeten er iets voor doen (kaars aansteken/ licht aandoen etc.) Dan kan God toch wel heel veel hé mam?!"

Hierna gingen we met elkaar kaarsen maken. Het leidde bij Lydia (en bij ons!) tot steeds meer verwondering: zoveel werk en dan Gods almacht! We lazen over de eerste scheppingsdag en zongen het versje 'in het begin was de aarde verloren - in het begin was er duisternis - God sprak een woord en het licht was geboren - het licht dat vandaag onze dag nog is. '

Zondagmiddag maakten de meiden een kleurplaat van een '1' die half donker - half licht was. Zie voor deze kleurplaten ook de link op de blog van Ilse.  Er zijn kleurplaten van 1-7, steeds met een toepasselijke invulling er in.  


Natuurlijk moesten ook de kaarsen uitgeprobeerd worden! 


Echt een moment om met dankbaarheid op terug te kijken!

P.s. Helaas heb ik voor onbepaalde tijd de workshops broodbakken moeten afzeggen. Degene die nog op de lijst stonden heb ik zo veel mogelijk al ingelicht via de mail. Mocht ik jou vergeten zijn in te lichten laat het me dan even weten!