donderdag 20 juli 2017

Laatste keer: naar de tuin...

Ja, je leest het goed! Vorige week gingen we voor de laatste keer naar de tuin. Het voelt nog steeds raar als ik het zo schrijf en als ik de foto's nog eens bekijk voel ik stiekem mijn ogen prikken...
Maar goed, laat ik even uitleggen hoe het zo gekomen is!

Op de naaidag in Hardinxveldt (waar ik de vorige keer over schreef) had ik aan het eind van de middag een gesprekje met een mede-naaister en blogster. Ze vertelde me dat ze uit dezelfde regio kwam waar wij wonen en dat haar kinderen op dezelfde school gezeten hebben als waar onze meiden op zitten. Een paar jaar geleden was ze verhuisd naar 'de polder', iets wat al jarenlang ook een wens van ons is. In dat gesprekje zei ze (en ze sprak uit ervaring) dat het belangrijk is om daar niet te lang mee te wachten, omdat het nu voor de meiden minder lastig is om ergens 'opnieuw te beginnen' als wanneer ze bijv. al in de pubertijd zijn. Toen ik thuis kwam van de naaidag zat ik vol indrukken en enthousiaste verhalen over de naaidag op zich, maar ook het gesprekje liet me niet meer los.
En toen is alles eigenlijk heel snel gegaan. Gerbrand was er ook wel voor te vinden om nog eens een gesprek aan te gaan met de hypotheek adviseur. De makelaar kwam langs voor een waarde bepaling van ons huis en ondertussen gingen we zelf ook 'op zoek' in de door ons zo geliefde polder.

Om een lang verhaal kort te maken: inmiddels hangt er een bord op ons huis en zijn we zelf bezig met een nieuwbouw woning in een nieuwe woonwijk in 'de polder'. Het duurt nog wel een jaar voordat dat klaar is, maar we besloten ons huidige huis al wel in de verkoop te zetten en ook de volkstuin. En ook dat ging ineens heel snel.

Op zaterdagochtend ging Gerbrand naar het bestuur van de tuin om te vertellen dat we de tuin te koop wilden zetten. (De tuin huur je, maar het huisje/ beplanting etc. (ver)koop je) Toen het bestuurslid dat dienst had dat hoorde, zei ze meteen dat ze zelf onze tuin graag wilde kopen. We verkochten de tuin dus zonder dat deze te koop had gestaan! We spraken af dat de oplevering de volgende zaterdag zou zijn. En zo kwam het, dat tussen gesprekken met hypotheekadviseur, makelaar en projectontwikkelaars, het slaan van de eerste heipaal, fotograaf die langs kwam om ons huis op de foto te zetten, en o ja, ook nog gewoon werken en kinderen thuis vanwege vakantie, door, het tuinhuis leeggehaald werd. Het voornemen was om er nog 1 x een nachtje te gaan slapen. Maar die ene nacht die we daarvoor hadden in de volgepropte agenda, was het regenachtig en veel wind. En de meiden waren moe omdat die net terug kwamen van logeren. Dus besloten we dan maar geen nachtje meer te gaan slapen en alleen nog maar een dagje te gaan...

Dat werd dus een dagje ruimen, ruimen en afscheid nemen... Ondanks de warmte besloten we nog 1 x de houtkachel te stoken en appelflappen te bakken in het oventje. De meiden hebben nog heel wat afgeskelterd die dag. Want ook de skelter en de trampoline staan voorlopig opgeslagen....
M'n hoofd zegt: het is goed zo. We kwamen de laatste maanden gewoon weg er te weinig aan toen om op de tuin te zijn. Als we er waren, waren Gerbrand en ik alleen maar heel hard aan het werk om al het achterstallig werk weg te werken. Tijd om rustig te genieten hadden we daar al maanden niet meer. En het is fijn dat de tuin nu een nieuwe enthousiaste eigenaar heeft die meer tijd kan vrij maken om de tuin en het tuinhuis weer helemaal te laten stralen.
Maar stiekem doet het toch ook wel pijn: een stukje van onze droom is daar achter gebleven. Gelukkig hebben we de foto's nog en heel, heel veel prachtige herinneringen. En ja, we hopen straks en prachtig nieuw huis te hebben, aan de rand van de polder. Zolang de vrije kavels achter het huis nog niet verkocht zijn kijken we zo de polder in! En ja, daar is de achtertuin bijna 3 keer zo groot als de achtertuin nu en daar kunnen we dus ook weer fruit etc. in zetten. En als we de tuin echt blijven missen? We hebben al gezien dat een stukje verder op aan de weg waar we straks hopen te gaan wonen een volkstuin complex is. Dus wie weet, ooit....

Laat Hem besturen, waken,
't Is wijsheid wat Hij doet.
Zo zal Hij alles maken
dat g'u verwonderen moet!

Want dat zijn we, verwonderd en zó dankbaar voor al deze nieuwe ontwikkelingen!

P.s. mocht je op zoek zijn naar een leuk huis in regio Rotterdam, laat dan gerust wat van je horen ;-)

 Voor nu: nog 1x heel veel foto's van de tuin! Met alsnog ook de foto's van toen we in mei op de tuin sliepen, niet wetend dat dat de laatste keer zou zijn...






























woensdag 7 juni 2017

Naaidag, nog een cicero, broekje, een dol-fijn rokje en nog meer!

Zo, nu eerst eens tijd maken om een blogje te schrijven, met heel veel foto's!

Je hebt de foto's en de verhalen vast al wel her en der voorbij zien komen van de naaidag vorige week georganiseerd door Daniëlle. Zelf keek ik er ook al weken naar uit. Van tevoren had ik al wat projecten verzonnen die ik zou kunnen maken, en voorbereid (lees: geknipt en de randen omgelockt etc.) Op dinsdagavond bedacht ik dat het eigenlijk wel leuk zou zijn als ik zelf ook nog een nieuw jurkje zou hebben. Dat werd dus woensdag ook een naaidagje ;-) Ik gebruikte voor het eerst een patroon van maatpatonen.nl en het beviel me best! De maten klopten goed, ik hoefde niets aan te passen. Kijk, dat is nog eens lekker werken!

Op woensdag avond zette ik alles alvast klaar: m'n naaimachine natuurlijk, maar ook de lock- en coverlock (die overigens de auto niet uit geweest is, maar goed, voor de zekerheid hé?!), een tas met 'naaiprojecten' overzichtelijk per project alles bij elkaar incl. garen, ritsen etc., en nog een tas met lapjes voor de weggeefhoek. En o ja, nog wat lekkers voor bij de koffie. 

's Morgens ruim op tijd klaar en nog even in m'n nieuwe jurkje bij alle spullen op de foto.


En vooruit, nog maar even een foto dan. De stof is een stretch katoen met een mintgroen wiebertje erin. En dan hup, alles in de auto zetten. Wat er precies mis ging weet ik niet maar op dat moment hoorde ik  'krrrrr'.... Ahhhh!!! Een scheurtje in m'n nieuwe jurkje! Net onder het kapmouwtje! Tja, toen was het wel even stress. Manlief zette de rest van de spullen en de meiden voor me in de auto (die moest ik eerst naar school brengen) en zelf snelde ik naar boven om het eerst het beste andere jurkje aan te trekken. 


Dat werd dit jurkje, eenzelfde als ik vorig jaar al maakte met 3-kwart mouw en wat inmiddels compleet verwassen is door het vele dragen. En nee, deze foto is niet op die ochtend genomen, daar gunde ik me toen geen tijd meer voor ;-) 


Hup in de auto om de meiden naar school te brengen. Nee hé, file... en ik wilde nog wel zo graag vroeg bij school zijn! Dan maar binnendoor! Uiteindelijk was ik nog geen 10 minuten later dan gepland bij school, viel mee dus na alle tegenslag. En toen weer terug de tunnel door op weg naar Hardinxveldt. Helaas was ik toen wel ietwat meer dan 10 minuten kwijt aan de file en zo arriveerde ik rond half 10 bij 'de Parel'. Daar klonk inmiddels al gezellig geklets en gebrom van verschillende naaimachines. Nadat mijn machines ook op tafel geparkeerd waren ging liep ik eerst maar eens naar de weggeefhoek. Want die tas moest natuurlijk wel leeg! Helemaal leeg is tie uiteindelijk niet geworden, maar ik denk dat 3 kwart van de stapel 's middags wel een andere eigenaar had gekregen. De rest nam ik zelf weer mee naar huis. In de loop van de dag haalde ik zelf ook zo nu en dan wat uit de weggeefhoek:


Ben wel benieuwd van wie het allemaal geweest is! M'n meiden waren 's avonds in elk geval heel blij toen ze de nieuwe lapjes zagen. En Joas ook toen hij de VW-busjes zag op de stof.
Er lagen ook patroontjes. Daar zag ik ook wel wat van mijn gading tussen! 


Op de dag zelf heb ik alleen een paar foto's met m'n telefoon gemaakt, maar ik weet niet hoe ik die op de laptop moet krijgen, dus moet je die maar op de andere blogs bekijken ;-) Ik kan je verzekeren dat het echt een super goed georganiseerde en heel gezellige dag was! Er stond een tafel met koffie/ thee en lekkers waar je van kon pakken, 's middags was er een heerlijke lunch met broodje gezond, pistoletjes en broodjes kroket, aangevuld met fruit, melk, jus d'orange en ook 's middags stonden koffie, thee en lekkers klaar. Er waren sponsors met leuke cadeautjes en kortingsbonnen in een goodiebag die we 's middags mee naar huis kregen en er waren pakketjes met stofjes te winnen. Maar vooral: het was heel gezellig. Iedereen was met z'n eigen ding bezig, er werden tips uitgewisseld en ook heel veel bloggers kregen 'een gezicht'. Grappig dat je sommige, van wie je de blog al jaren lees, nog nooit in het echt gezien hebt en toch meteen herkent. Bij sommige was er niet meteen herkenning, (bijv. bij degenen die zichzelf niet herkenbaar op de foto's zetten) maar bij het noemen van de naam van de blog wist je het meteen. Zo leuk!

En ja, er werd ook nog genaaid hoor! Voor Nienke maakte ik een jurkje wat ik al eens eerder maakte, maar dan in een ander stofje. Pas had ik haar nog het oude jurkje laten passen en gezien dat dat nu echt te klein werd. Dus nu het patroon maar een maatje vergroot en verlengd. Bij thuiskomst bleek dat ze er nu helaas in kan zwemmen... Dat blijft dus maar liggen tot volgend jaar D.V. Het staat ook nog niet op de foto bedenk ik me nu...

Voor Joas maakte ik een zomerjasje. Hiervoor gebruikte ik weer de Cicero met kraag en capuchon, net als ik pas voor Lydia had gedaan. Dit keer werd de jas gemaakt van katoen met een soort coating er over en een tricot voering voor het lijfje en gewone voeringstof voor de mouwen. Omdat de buitenstof niet rekt en het model bedoelt is voor rekbare stof nam ik 2 maten groter, maar de lengte maar 1 maat groter. Het was me bij de jas van Lydia namelijk opgevallen dat die anders wel erg lang werd ;-) 
Op de naaidag maakte ik zowel de buitenkant met de boorden en rits als de voering van de jas. Zaterdag heb ik het thuis in elkaar gezet. Er moet nog een koordje doorheen voor de capuchon maar die heb ik niet op voorraad, dus nog even halen op de markt. Op de foto's zie je her en der nog wat rijgdraadjes, kleine man kon niet langer wachten met passen!



Al met al ben ik er wel tevreden mee! 


Natuurlijk had ik ook projecten bij me waar ik helemaal niet aan toe gekomen ben zoals dit broekje van een restje soepele strech jeans. De volgende avond zette ik dat in minder dan een uur in elkaar. Het model is van pippa pants (gratis patroon, even googlen) wat ik een beetje aanpastte door het zonder naadwaarde te knippen waardoor het wat smaller valt, de broekspijpjes niet om te slaan en een sierstiksel in 'gulp-vorm' te maken. Ook verving ik het elastiek in de taille door boordstof. 
Kleine man vindt het broekje 'heerlijk' (z'n stopwoordje de laatste tijd) dus er zullen er misschien nog wel wat volgen! 


In de goodiebag die we mee kregen zaten diverse kortingsbonnen. Zo ook een bon van 'naaiplezier.nl'. Die heb ik dezelfde avond nog gebruikt om een ponystofje te kopen voor Lydia die momenteel zo'n beetje in de 'paardenfase' is beland. Op zaterdag kwam het al binnen, fijn snel geleverd dus, en mooie kwaliteit! Meteen in de was gedaan en in de droger (ivm krimpen) en vervolgens er een Nivalis voor Lydia van gemaakt. De groene tricot die ik had meegenomen uit de weggeefhoek kwam hier nog prima van pas om een boordje van te maken bij de hals! Eind van de middag stond er een heel blij meisje klaar voor een foto! 
Wat een heerlijk patroon toch die Nivalis, hoeveel keer zal ik h'm ondertussen al gemaakt hebben?!



Zaterdagmiddag maakte ik nóg een Nivalis voor m'n andere meiske. Pardon, geen jurk, maar een NACHTPON hoor! Zelf draag ik niet graag nachtponnen, maar m'n meiden vinden het helemaal geweldig. Waarschijnlijk omdat ik altijd pyjama's voor ze koop... Maar toen Nienke tussen de lapjes uit de weggeefhoek een uilentricot zag wist ze het meteen: daar wil ik een nachtpon van mama! Vooruit, Nivalis patroontje erbij en Nienke kan weer heerlijk slapen! Bedankt dus voor degene van wie ik dit lapje heb meegenomen, Nienke is er super blij mee. Een nachtpon is in haar ogen zo'n beetje het meest eervol wat ik er mee kan maken!


Met het warme weer kwam ik er achter dat Joas geen zomer pyjama's meer had. Manlief was weg met de auto, dus nam ik een duik in de voorraadkast en maakte zelf maar wat. Voor het shirt gebruikte ik het zelfde patroontje als eerder uit de ottobre, voor het broekje de pippa pant. Hier nog met naadwaarde, waardoor ik zag dat het behoorlijk wijd viel en dus bij het spijkerbroekje smaller maakte. 




En toen kon het voor Lydia natuurlijk niet uitblijven! Ook voor haar een nachtpon! Het patroon komt uit een ottobre van vorige jaar. Het lapje is een heel dunne tricot (geen katoen tricot) en vorig jaar eigenlijk een miskoop via internet. Maar om dit model jurkje uit te proberen en vervolgens als 'nachtpon' geklassificeert te worden kon het er wel mee door. De zoom heb ik met de lockmachine gedaan, een rolzoom en dan flink trekken aan de stof waardoor het gaat golven. Staat leuk en scheelt een hoop irritatie met stof die te dun en te glad is voor de coverlock waardoor je er weer sofilon voor moet gebruiken oid. 



Ook al een paar weken geleden gemaakt, maar hier nog niet laten zien: 


Uiteraard weer het Nivalis patroon. De jurkjes komen allebei uit hetzelfde paneel wat ik op de markt kocht voor 2,50! Wat een verschil hé, trouwens tussen de kleuren van het ene en het andere jurkje! 


Een paar weken geleden maakte ik voor Lydia ook nog een dol-fijn rokje. Want ja, wat doe je als je dochter niet alleen in de paarden-, maar ook in de dolfijne fase is belandt en je ziet een lapje met dolfijnen voor 3,- per meter? Dan koop je een halve meter, krijg vervolgens zo'n 80 cm omdat er een vlekje op zit en naai er een rokje met plooien van! 


Nienke moest ook even op de foto. Ze heeft dan wel geen nieuwe kleren aan, maar voor haar is het jurkje wel nieuw ;-) Ik maakte het een paar jaar geleden al voor Lydia en vind het nog steeds leuk met die gedraaide plooitjes aan de voorkant!


Voor Lydia met hotfic een passend shirt erbij gemaakt. Het model van het shirt is 'Hilde', ook een fijn patroontje wat ik inmiddels al meerdere keren maakte. 



Voor Nienke maakte ik bij haar gebloemde overslagrokje (ook een paar jaar geleden voor Lydia gemaakt) een hotfix plaatje op een gekocht shirt. 


Een me to you beertje met bloemen. het was wel een aardig klusje zoveel steentjes, maar als ik dat blije koppie van m'n meiske erbij zie dan ben ik tevreden!


Zo, hallo, ben je daar nog? Heb je echt het hele verhaal gelezen? Pfff!!!
Volgende keer hoop ik weer eens wat van de tuin te posten hoor, want dat is wel een beetje het ondergeschoven kindje momenteel!