woensdag 24 januari 2018

Jurkjes, vestjes en rok Lydia en Nienke, trui Joas

Het is al weer even geleden dat ik deze jurkjes maakte, maar ik had ze hier nog niet eerder laten zien, dus bij deze alsnog!
Voor Lydia en Nienke maakte ik van een heel diep blauwe stretch baby rib een jurkje voor kerst. Voor mezelf ook trouwens, maar dat staat nog niet op de foto....
Voor de meiden gebruikte ik voor het eerst het boek 'stof voor durfhetzelvers'. Dat had ik al een heel tijdje liggen, maar het kwam er niet echt van om het te gebruiken. Ook al omdat ik even moest kijken hoe het precies werkt. Eerlijk gezegd: het werkt super simpel en ik snap eigenlijk niet waarom ik het niet eerder gebruikte! Je neemt een basisjurkje en kan vervolgens de variaties er bij toepassen. 
Voor nu maakte ik voor Nienke een jurk met lange mouwen en een stolpplooi van voren en voor Lydia het zelfde jurkje maar dan zonder mouwen omdat ik daar te weinig stof voor over had ;-)
Het bontkraagje van Nienke maakte ik al een paar jaar geleden bij dit jurkje (klik klik) en voor Lydia maakte ik er ook nog maar 1 bij van de rest die ik er nog van had liggen. 
Nienke wilde graag heel veel knoopjes op haar mouwen 'net als mama' want dat heb ik ook op mijn eigen jurk gemaakt. Op de kerstvieringen van school stonden er prachtige dametjes met opgestoken haren en zilveren schoentjes klaar om mee te gaan! 
Overigens noem ik het kerstjurken, maar na de kerst blijven de meiden ze gewoon voor de zondag dragen.




Tweede Kerstdag waren we bij mijn ouders waar onder andere ook mijn broer was. Die had zijn jonge herdershond bij zich. Joas was er diep van onder de indruk. De volgende dag waren Joas en ik maar samen thuis. Gerbrand was een dagje uit met de mannen van zijn familie en de meiden logeerden bij m'n ouders. Joas had het steeds maar over de hond van m'n broer. Toen bedacht ik me dat ik nog een kussensloop had liggen met een poolvos oid erop. Toen Joas die zag werd hij helemaal enthousiast! Dat was de hond van ome Acero! (Hij verbasterd de naam Arco zo heerlijk)
Modelletje Semper zit zo in elkaar en aan het eind van de ochtend was er een heel blij mannetje. De trui ligt hier nauwelijks in de kast. Zodra hij uit de was is moet tie weer aan!


Het eerste rokje dat ik maakte in 2018 was voor Nienke. Van een restje wat er al (te) lang lag, op verzoek van Nienke een rokje met 'van die bobbeltjes' (aangerimpeld), zonder zakken en niet met een rits. U vraagt, wij naaien ;-) Een ietwat versimpeld modelletje uit 'Zelfgemaakte kleertjes' zit zo in elkaar! 
Begin oktober, een maand voordat we gingen verhuizen was er weer de naaidag in Hardinxveldt. Wat was het weer gezellig! Ik ben er toen helemaal niet meer toe gekomen er over te bloggen. Op die dag maakte ik onder andere voor allebei de meiden een vestje van Minky Fleece. Heerlijk zacht en warm! En een fijn modelletje wat zó in elkaar zit! Het patroon komt uit het boek 'Zelfgemaakte kleertjes van Catharine de Weerdt'. Ik schreef er al eens eerder over. 
De meiden kozen heel eensgezind voor alleen een knoop bovenaan. Lydia voor een metalen knoopje met paard erop (tja, ze zit nu eenmaal in de paardenfase ;-)) en Nienke voor een knoopje met een prinsesje erop. De vestjes zijn echt een succes! Ze worden graag en veel gedragen!

Op de naaidag won ik nog een boek met kinderpatronen van LMV. Ook al zo'n leuk boek met simpele, snel klaar patroontjes. Fijn voor als je 'even snel' een flinke collectie wil maken ;-) Voor Nienke maakte ik er al een joggingbroek uit voor tijdens de gym op school, want op de vorige school gymden de kleuters in hun gewone kleding en hier in gymkleren. Helaas ben ik vergeten een foto te maken, dus moet ik wachten tot de volgende vakantie als ze haar gymtas weer mee naar huis krijgt om alles te wassen....


Een poosje geleden maakte ik voor Nienke een verlengde semper. Hij bleek nogal groot uit te vallen en Lydia paste h'm zelfs! Dus die had er toen een jurkje bij!
Overigens lag het meer aan de stof dan aan het patroon dat het groot uitviel. Inmiddels heb ik al heel wat sempers gemaakt en alleen dit jurkje viel zo groot. Ik denk dat dat komt doordat het een soort gebreide stof is. 
Vlak voordat we gingen verhuizen kwam de schoolfotograaf nog langs op de oude school. Leuk, dan 
konden ze nog net even met de oude klas op de foto! Daar hoorde natuurlijk ook een nieuwe jurk bij. Dat werd uiteraard de Nivalis met kraag. In een stofje dat ik op het stoffenspektakel kocht en speciaal voor dit doel had bewaard. Nienke had niet zoveel zin om op de foto te gaan, en de leggings eronder zijn natuurlijk ook geen fraai gezicht. Maar dat is uiteindelijk, toen de schoolfotograaf kwam helemaal goed gekomen! 





Op de dag zelf straalden ze met z'n 3-en en later met de hele klas!



De rest van de kleding die ik maakte moet nog (opnieuw) op de foto omdat ik daarvan heel wat foto's kwijt geraakt ben bij het vallen van mijn laptop. Maar gelukkig bleken er toch nog wel wat foto's op m'n fototoestel te staan en vonden we ook nog wat USB-sticks waardoor ik nu al weer meer dan 10.000 (!!) foto's terug heb! Daar ben ik zo super blij mee! Alleen de laatste anderhalf/ 2 jaar heb ik vrijwel geen back-ups gemaakt dus daarvan mis ik wel heel wat foto's. Gelukkig staan er nog heel wat foto's op m'n blog en facebook zodat ik juist van de hoogtepunten nog wel iets heb. 
Les van dit verhaal: voortaan toch maar regelmatig back ups maken...


zaterdag 20 januari 2018

Kijkdag bij het nieuwe huis

Deze week was het dan *eindelijk* zover: we hadden kijkdag in het nieuwe huis! We konden vanaf 3 uur terecht, dus de meiden waren super snel de klas uit - we waren allemaal zoooo benieuwd! Nu konden we voor het eerst ín het huis, en ja, dat is toch wel anders dan alleen er langs rijden of voor de hekken kijken!

Kijk maar mee!


Dit is het woonwijkje. Het huis met de donkere stenen en gedraaide dak bijna rechts op de foto is ons huis. 
Op de volgende foto zie je het vanaf de andere kant, als je de straat in kijkt. Ons huis valt hier bijna van de foto aan de linkerkant, je ziet nog net de dwarse kap, maar je krijg zo wel een indruk van de straat ;-)


De voordeur van ons huis zat nog dicht. Dan maar via de achterdeur - daar zat toch nog geen glas in! 


Even poseren op de steigers bij de achterdeur!


Vanaf de achterdeur naar voren genomen. Rechts achter de trap zie je de voordeur. Die zit dus aan de zijkant van het huis. (Ja, het is een hoekwoning). Hier komt nog een halletje, het enkele raam rechts is ook van het halletje. Naast de trap komt het toilet, daarnaast komt de deur naar de woonkamer/ keuken. 
De keuken komt voor het grote raam, het wordt een U-vorm. (Dus langs de zij muur, voor het raam langs en  dan tegen de binnenmuur van het halletje. 


Vanaf de voorkant naar achteren toe gezien. Hier komt de woonkamer. Voor onze begrippen heel ruim gezien het feit dat ons vorige huis een woonkamer van nog geen 4 bij 4 meter had!


En voorlopig ons uitzicht naar de achterkant! De kavel achter de woning is nog wel te koop maar we adviseren iedereen om die niet te kopen zodat we vrij uitzicht houden ;-)


De eerste verdieping, naar de achterkant toe gezien. Hier komen 2 slaapkamers en aan de linkerkant een toilet (bij het kleine raam wat je nog net in de zijmuur ziet zitten tussen de treden van de trap door). Aan de rechterkant, tegenover de trap komt de badkamer. 


De eerste verdieping vanaf de andere kant gezien, richting de voorkant. De voorslaapkamer komt over de hele breedte van het huis. Echt een ruime kamer dus!


En omdat het zo mooi is gewoon nog een keer het uitzicht aan de achterkant, maar dan vanaf de eerste verdieping ;-)


Nog een trapje hoger: de zolder! Doordat de kap bij ons huis (en de andere hoekhuizen) gedraaid is hebben we enerzijds een heel ruime zolder, aan de andere kant heb je er ook een heel speciale hoek bij aan de kant van de buren ;-) Het heeft eigenlijk wel wat, al zullen we waarschijnlijk juist aan die kant wel een kledingkast maken waardoor je er minder van ziet. De achterzolder wordt een heel ruime kamer voor Lydia. Op het midden gedeelte komt een washok (voor mij dus) en de zolderkamer aan de voorkant wordt Gerbrand z'n werkkamer. Op de kamers willen we een extra vliering maken als berging, dat kan ook makkelijk gezien de hoogte van de nok.  




Zo, nu hebben we het hele huis gehad! We zijn heel benieuwd hoe het wordt als de binnenmuren staan etc., en natuurlijk nog nieuwsgieriger naar het eindresultaat en de opleverdatum! Wordt vervolgd dus....



vrijdag 5 januari 2018

Veranderingen

Allereerst voor iedereen de beste wensen voor het nieuwe jaar!

Een poosje heb ik getwijfeld: ga ik nog wel door met deze blog of begin ik met iets nieuws, of stop ik er helemaal mee?! Voorlopig heb ik besloten nog maar door te gaan op m'n vertrouwde stekkie. Er is de laatste tijd al zo veel veranderd in ons leven dat iets vetrouwds ook wel fijn is ;-)

Op oudejaarsdag zeiden we het nog tegen elkaar: dat hadden we vorig jaar toch niet kunnen denken dat we nu hier, in ons tijdelijke huis op de bank zouden zitten en over een paar maanden in het nieuwe huis! In juni besloten we te bekijken of verhuizen misschien tóch mogelijk en wenselijk was en wisten toen nog niet naar welke plaats of regio. In juli kwam ons huis in de verkoop, verkochten we de volkstuin en tekenden wij ons voorlopig koopcontract, in augustus is het oude huis verkocht en in september tekenden wij het definitieve koopcontract. In oktober gingen we toch nog maar op vakantie vanwege ons 12,5 jarig huwelijk en omdat die vakantie al bijna een jaar geleden geboekt (en betaald) was en 2 weken later in november zijn we verhuisd naar onze tijdelijke woning.... Soli Deo Gloria!

Een verhuizing naar zo'n 3-kwartier-autorijden-verderop. Dat betekend: nieuwe school, nieuwe kerk, nieuwe buren, nieuwe supermarkt, nieuwe kapper o nee, die moet ik nog steeds zoeken, nieuwe vriendinnetjes voor de kinders, heel veel nieuwe gezichten, nieuwe bibliotheek, nieuwe auto er moest voor tijdelijk een 2e auto bijkomen, nieuwe ritmes, nieuwe... ja, wat niet eigenlijk?! En dan hebben we het nog niet eens gehad over alle keuzes die we moesten en moeten maken voor het nieuwe huis: badkamer, toiletten, keuken, vloeren, behang etc. Heel leuk allemaal, maar het slurpte de afgelopen tijd wel heel veel energie bij ons allemaal. Toch hebben we geen moment spijt gehad van deze verhuizing. De meiden hebben vanaf de eerste dag op school vriendinnetjes en we hebben al veel hartelijkheid ervaren in onze nieuwe woonomgeving. Daar zijn we echt heel dankbaar voor! Want het blijft toch een grote en spannende stap om te verhuizen naar een heel nieuwe omgeving!

Inmiddels zijn we hier allemaal al best aardig gewend. De meiden hebben regelmatig speel afspraakjes, zelf hebben we al wat nieuwe contacten binnen de gemeente. We hebben al genoten van de sneeuw, zijn bijna van de dijk gewaaid in de storm, hebben de zon op ons gezicht voelen schijnen tijdens wandelingen door bos, dijk en strandje en we zien de bouw van het huis bijna dagelijks vorderen. Ik heb zelfs al een botsing gehad, voor het eerst van mijn leven ;-) En nee, dat was niet mijn schuld. Gelukkig was er alleen blikschade en bleek het bij daglicht mee te vallen. Weer een ervaring rijker ;-)
Ook liet ik in diezelfde week m'n laptop op de grond vallen. Dat liep minder goed af. Bij zo'n computer zaakje konden ze uiteindelijk wel m'n laptop repareren door er een nieuwe harde schijf in te plaatsen, maar de data (met name heeeeeeeel veel dierbare foto's) waren verloren... En nee, ik had de laatste maanden (jaren?) geen back up gemaakt... Dat was dus wel echt een teleurstelling. Gelukkig bleken er nog wat foto's op m'n fototoestel te staan. En verder op m'n blog en facebook. Maar dat neemt niet weg dat er ook heel veel kwijt is. Ik heb de oude harde schijf wel mee gekregen. Wellicht dat we ooit nog iemand ontmoeten die er wel data van af kan krijgen....

De laatste weken ben ik ook weer begonnen met naaien. Dat had ook zo'n 2 maanden stil gelegen: veel te lang dus! Maar de kerstviering van school was een goede stok achter de deur om het weer eens op te pakken. Helaas nog geen foto's, die houden jullie nog even tegoed!

Nog even wat naaicijfers op een rij van vorig jaar:
Voor Gerbrand: 3 stuks (allemaal truien)
Voor mezelf: 21 stuks
Voor Lydia: 31 stuks
Voor Nienke: 25 stuks
Voor Joas: 14 stuks
Overig: 10 stuks
Totaal: 104 stuks

Dat is dus toch gemiddeld wel 2 stuks per week, ondanks de verhuizing. Ben benieuwd hoeveel het dit jaar zal worden. De komende verhuizing zal toch wel wat meer tijd kosten. Dan moet er geverft, behangen, kamers gebouwd, een tuin aangelegd en noem maar op. Dingen die we bij de verhuizing in november allemaal niet hoefden te doen. Dat was een kwestie van heel veel dingen weg doen, de rest elders opslaan en alleen de meest nodige dingen (m'n naaimachines ;-)) inpakken en meenemen.
Voorlopig zal ons leven dus nog wel een tijdje in het teken van 'verhuizen' staan!

woensdag 20 september 2017

Semper, semper en nog eens semper... en Cicero!

Had ik al gezegd dat de Semper momenteel één van mijn favoriete patroontjes is?! 't Is hier al Semper wat de klok slaat! De kinders vinden h'm alle 3 heerlijk dragen en hij zit zó in elkaar, net iets om snel een flinke stapel van te maken dus! 

Voor Lydia wilde ik ook een verlengde semper uitproberen. Dat werd dus weer een rest stofje uit de kast om eerst te kijken hoe de maat bij haar viel. Ik maakte maat 134 voor haar, maar vind h'm met name bij haar schouders en onder haar armen vrij wijd vallen. Hierna pastte ze het jurkje van Nienke uit de vorige post (maat 122) en deze valt wat breedte betreft voor haar perfect. Voorlopig dus maar even breedte 122 en lengte 134/140 voor haar aanhouden! 


 Op het jurkje (kleur is heel donker blauw, zoals op de foto van met z'n 3-en) moest natuurlijk wel een plaatje met hotfix komen. Dat is nog steeds onverminderd populair hier ;-) Lydia koos een stijgerend paard en vroeg me de contouren van het paard in de gewone steentjes te doen en daarom heen alle kleuren door elkaar. Prima! Toen het paard klaar was deed het mij wel een beetje aan een circuspaard denken, maar vooruit, het is precies wat de jonge dame wil, dus ze is er reuze blij mee! De biesjes van de zakken en de onderkant van de col maakte ik van fuchsia tricot, maar de col valt op de foto juist zo dat je er niets van ziet....

En dan hebben ze dus alle 3 een semper aan! 


Voor Joas kocht ik pas een ijsberen stofje. Met wat tricotjes uit m'n voorraad gecombineerd was hij weer een semper rijker. En ja, die zakken op zij, die blijven toch favoriet hé?! Er kan van alles in: autootjes, steentjes, takjes, zand....


Zaterdag maar weer aan de slag voor kleine man, weer een semper, maar met gewone halsboord dit keer. Omdat de hals aan de voorkant iets in een puntje geknipt is dacht ik dat er wellicht zo een v-hals zou ontstaan. Maar dit was iets te positief gedacht, het is maar een heel flauwe v-hals geworden. Joas maakt het niets uit. Hij vond al die werkauto's op zijn shirt gewoon prachtig! 
Als accent naaide ik hier gele biesjes langs de raglan mouwen mee. Gewoon een reepje gele tricot gelijk mee naaien als je de mouwen aan het voorpand zet. Dit is trouwens een keer de semper zonder zakken/ zijstukken, maar gewoon met alleen een voor- en achterpand. 


Omdat de grijze tricot (wederom een restje uit de voorraad, ruimt lekker op zo!) maar dun was besloot ik er een vest bij te maken, ook dit keer weer een patroon van Sofilantjes, de cicero. Ik maakte er al eerder voor Lydia en Joas een jas van. Nu nam ik voor Joas één maatje groter. Hier zal hij wel weer een poosje mee kunnen doen! Uit m'n voorraad haalde ik een grijze jogging die er al een jaar of 6 in lag. Hoogste tijd om te gebruiken dus! In de capuchon verwerkte ik weer de donker blauwe tricot met werkauto's uit z'n shirt en om stijl te blijven ook maar weer een geel biesje er tussen. De blauwe rits was niet helemaal de juiste tint blauw, maar vooruit, in het kader van restjes verwerken ruimt ook dat weer lekker op! En anders kon ik het zaterdag niet meteen afmaken en moest ik tot donderdag wachten op de markt...


In plaats van boordstof nam ik voor het tailleboord en de manchetten gewoon dezelfde dikke donkerblauwe tricot als van de jurkjes van de meiden. 


Voor Nienke maakte ik een weekje eerder al een trui (ja, wéér die semper, zonder zijstukken en zakken) van donkerrode tricot met een kussensloop. Onder de kussensloop zit ook gewoon de tricot, anders denk ik dat het heel snel kapot zal gaan. Zelf vind ik de print niet helemaal handig uitkomen, maar Nienke is er erg blij mee. Voor Lydia heb ik nog dezelfde kussensloop liggen ik denk dat ik dan toch maar weer een semper met zijstukken maak zodat ik de print wat uit de midden kan nemen zodat er zo'n beetje 1 paddenstoel middenvoor komt. 


Kijk eens mama, hoe lang mijn haren al worden! 


En nog is m'n voorraad nog lang niet op....

dinsdag 12 september 2017

Herfstcollectie voor de kids: Semper, rugam en Nivalis

Wat doe je als je bijna ga verhuizen? Opruimen en inpakken natuurlijk. Weggooien, weggeven, naar de kringloop brengen, op marktplaats zetten... En honderdduizend andere dingen regelen natuurlijk. 
Neem nu de herfst/ winter kleren voor de kinders. Meestal zoek ik dat zo half september op om dan in de weken die volgen stukje bij beetje te passen. Zo niet die jaar. Op een zaterdagochtend, toen de kinderen in bad zaten haalde ik alles te voorschijn en verdeelde het in 3 stapels: voor elk kind een stapel. Zodra er een kind uit bad kwam was het passen geblazen ;-) Dan kan dat vast van m'n lijstje geschrapt worden! 

Joas paste niet veel meer, logisch want vorig jaar had hij nog heel veel aan van het jaar ervoor. Nu lijkt kleine man ineens een groeispurt te hebben. Hij eet als een dijkwerker en doet bijna niet anders dan slapen. Hij heeft deze zomer nog kleren maat 86 gedragen - voor ons doen dus echt een klein mannetje met z'n 2,5 jaar. De meiden droegen deze maat bij 1 jaar! Maar nu lijkt hij ineens een maat over te slaan en richting maat 98 te gaan. 
Lydia paste ook niet veel meer, alleen wat dingen die ik vorig jaar eind van het seizoen op de groei kocht/ maakte zitten nu perfect. Nienke had de grootste stapel. Zij past er dan ook heel wat van, maar lang niet alles staat ook bij haar. Lydia droeg op die leeftijd heel graag blousjes en Nienke juist absoluut niet. Die houdt veel meer van tricot jurkjes. Nu alles gepast was kon ik ook meteen bekijken wat er nog aangevuld moet worden. 

Toen we op vakantie waren zijn we op een dag ook even naar één van m'n favoriete stoffenwinkels geweest. Normaal bestel ik daar regelmatig iets via internet, maar nu zaten we er op zo'n 10 minuten bij vandaan dus wilde ik er graag eens in het echt kijken. Ik had er een behoorlijke buit! Ik wist toen natuurlijk nog niet dat ons huis in een maand verkocht zou worden en ging er vanuit dat ik de komende tijd gewoon lekker regelmatig achter m'n machines kon kruipen.
En ja, die stapel riep er natuurlijk toch om verwerkt te worden. Dus wat doe je als je bijna gaat verhuizen? Juist, dan kruip je achter de naaimachine! Of in dit geval meestal de lockmachine, want de patroontjes die ik momenteel veel maak kunnen (vrijwel) helemaal met de lockmachine gemaakt worden. Lekker snel klaar dus ;-)
En onder het mom van "wat ik nu verwerk aan voorraad hoeft over een paar weken niet meer ingepakt te worden" is er de laatste weken aardig wat onder m'n machines vandaan komen rollen *Ü*.
Nog niet alles staat op de foto. Maar goed ook, anders zou dit wel een heel lang berichtje worden. 
Voor Joas ben ik al een poosje op zoek naar een mooi vallend patroon voor een gewoon shirt/ longsleeve. In de vakantie had ik een paar Knippies bij me zodat ik daar wat patroontjes kon overtrekken. Thuis gekomen meteen maar zo'n patroontje geprobeerd. Maar het viel niet echt naar m'n zin: te wijd naar verhouding tot de lengte en mouwlengte. Daar ben ik het laatste jaar met kleine man al meer tegenaan gelopen bij zelfgemaakte shirts. Uiteindelijk heb ik het opgelost door zowel in de taille als bij de mouwen boordjes te maken. Inmiddels heb ik het bekende patroon 'Billy' van Zonen09 gekocht en geprint, maar ik moet het nog aan elkaar plakken en heb het dus nog niet uitgeprobeerd.

Het shirt met bouwkranen oid moest natuurlijk wel gepast worden in stijl ;-)


En nee, dit was geen lapje wat ik in de vakantie kocht, deze kocht ik net voor onze vakantie bij Driessen. 


Dat ondeugende snoetje: daar doe je het toch voor?!


In het vroege voorjaar had ik voor Nienke een jurkje geknipt. Voor Lydia maakte ik het jurkje toen wel (Kolibri uit een ottobre van vorig jaar) voor Nienke bleef het lapje maar geknipt liggen. Toen ik het voor de zoveelste keer in m'n handen had bedacht ik dat ik het nu eerst moest afmaken, anders zou ze het niet eens meer passen! Het stofje met lettertjes erop leek me prachtig voor de eerst schooldag. En Nienke was dat helemaal met me eens. En toen ik het stralende meiske voor me zag staan vroeg ik me af waarom ik dit jurkje niet veel eerder had afgemaakt?! Ze noemt het steeds haar allermooiste jurk en zodra hij uit de was is wil ze h'm weer aan. Gelukkig bleek hij vrij ruim te vallen, dus als ze nu niet teveel groeit kan ze h'm volgend voorjaar hopelijk nog een poosje dragen! 
De plooien van het rokgedeelte verving ik trouwens voor gewoon aangerimpeld, dat vindt Nienke namelijk erg mooi 'allemaal van die bobbeltjes mam!' 


De strikjes op de schouderbandjes zijn natuurlijk favoriet!


Toen we op vakantie in de stoffenwinkel waren, waren de anderen het natuurlijk al snel zat. Zo kwam het dat ik iets minder goed oplette dan handig was en toen ik thuis de lapjes nog eens goed bekeek zag ik dat die mooie klassieke zeilboten wel verdacht veel op piratenschepen leken, inclusief vlaggen met een doodshoofd etc. Tja, dat doe ik toch liever niet bij m'n kleine manneke aan! Gelukkig stonden er ook schepen op zonder nare vlaggen en andere dingen, dus met een beetje uitkienen kwam er dit shirt uit: 


Het patroon is de Semper van Sofilantjes. Lang heb ik getwijfeld of ik het zou kopen, hun patroontjes zijn niet echt goedkoop. Maar de patroontjes kloppen wel allemaal perfect en de patroontjes die ik van hen heb gekocht gebruik ik ook allemaal veel, vooral de Nivalis. Dus uiteindelijk toch maar gekocht. En ik heb er nog geen seconde spijt van gehad. Inmiddels heb ik het al heel wat keren gebruikt! Zowel voor Joas als voor de meiden. Voor dit shirt gebruikte ik het deel met zijstukken en zakken opzij en de col. Joas vindt die zakken op z'n trui trouwens ook helemaal geweldig, voor je het weet puilen ze uit van de autootjes :-)


Bij het patroon zit ook een deel zodat je de trui kan verlengen tot een jurkje. Dat moest natuurlijk ook uitgeprobeerd worden! 
De eerste versie maakte ik voor Nienke van een gebreide stof. Maar die stof bleek er niet echt geschikt voor en ging heel erg 'hangen'. Lydia past h'm zelfs, al zal ze er niet heel de winter mee kunnen doen. (foto ontbreekt nog)
 Beetje sneu dus voor Nienke en een herkansing, dit keer in een dikke tricot uit m'n voorraad. (Hoeft dan niet meer ingepakt te worden hé?!) Ik nam weer een 122, de maat die ik voor Nienke ook aanhoud bij de Nivalis. Maar de semper blijkt toch echt wel ruimer te vallen en ook deze jurk was dus te groot. Als ze de mouwen om slaat gaat het wel, maar dan valt tie bij haar schouders nog erg ruim, dus maar even in de kast voor later in het seizoen, als ze weer wat gegroeid is...
Nienke zelf is trouwens wel erg blij met dit jurkje met Hello Kitty in hotfix. Maar ze was zo moe bij het passen dat ze vroeg of ze een keer niet hoefde te lachen op de foto... 


Nieuwe ronde, nieuwe kansen! In de vakantie zag Nienke dit lapje met honderdduizend-bladeren-op-een hoop en ze was er meteen verliefd op. En wat doe je dan? Dan koop je die, en meteen maar bijpassende boordstof ook! Al heel was keren vroeg ze me wanneer in nu eindelijk haar herfstjurk zou gaan maken, maar ik twijfelde over het patroon. Zou ik de Nivalis maar gewoon nemen? Maar nee, Nienke wilde weer zo'n 'trui-jurk met zakken'. Nu ik gezien had dat 122 nog wat te ruim viel maakte ik h'm dus gewoon in 116 en kijk hier: een stralende dame! En ja, achter haar handen zitten weer de bekende zakken, afgewerkt met de groene boordstof die ook bij de onderkant en de manchetten zit. 


Maar ja, die Nivalis, die moest er natuurlijk ook komen hé?! En dan natuurlijk met kraag, de allermooiste optie vind ik. En zo verdween er weer een lapje uit de voorraad en maakte ik 2 Nivalissen, voor allebei de dames dezelfde. Hoewel voor Lydia is het bovenstukje van lichtroze, want ik was door m'n fuchsia tricot heen... Maar Lydia had dit keer weinig zin om op de foto te gaan: 'maak maar gewoon een foto van Nienke, ze zijn toch hetzelfde...'



Lydia had op vakantie ook een herfst lapje uitgekozen: met paddenstoelen. Ik maakte er een Rugam rokje van, ook al een patroontje van Sofilantjes, en had nog genoeg over om voor Nienke ook een Rugam te maken. De laatste resten waren nog genoeg om voor Lydia in een (alweer) Semper te verwerken, dit keer niet als jurk maar weer als trui. En natuurlijk moest broerlief er even bij op de foto omdat hij ook juist een semper aan had! 


Met hotfix een paddenstoel voor op de trui gemaakt en er bij de col zelfs nog erg in gehad dat de paddenstoelenstof  op z'n kop zou komen bij het draaien van de col en dus op z'n kop geknipt moest worden!

Nienke heeft al wel de paddenstoelen rok, maar moet er nog een shirt oid bij. Maar je kunt bij haar op de foto goed zien hoe het patroontje loopt: met een schuine cirkel als 'zwierstrook' er onder. Aan de ene zijkant is de strook hoog en aan de andere kant laag. Overigens is dit een gratis patroontje van sofilantjes en als je het geknipt hebt zit het echt zó in elkaar! 


Verder nog een heel stapeltje Sempers, Nivalissen en rugammetjes gemaakt, maar die wachten nog op een foto.... En ja, de herfst/wintercollectie voor de kids is nu bijna compleet! Op nieuwe laarzen voor Lydia na dan, maar die koop ik toch maar ipv zelf maken...