maandag 24 november 2014

Mozaiëken en ziek

Afgelopen zaterdag gingen we met de meiden mozaïeken, op m'n andere blog, lees je het hele verhaal. Hier wel een 'geconcentreerd aan het werk' foto...


... en trots op het resultaat!


Lydia was al een poosje erg verkouden en flink aan het hoesten. Vorige week heb ik ze dan ook donderdag en vrijdag thuis gehouden zodat ze even kon bijkomen, doordat ze 's nachts ook veel aan het hoesten was/ is, was ze overdag zó moe!
Echt hard opknappen deed ze nog niet, maar vooruit. 
Gisteravond was ze 'ineens' echt ziek: eind van de middag ging ze nog even met Gerbrand en Nienke buiten een rondje wandelen en 2 uur later lag ze als een ziek vogeltje op de bank, met spuugkom en hoge temperatuur. Als de koorts boven de 40 graden komt geef ik meestal een zetpil zodat ze zich wat beter voelen en de koorts een beetje zak, dus deed ik dat nu ook. Maar 2 uur later was de koorts nog verder gestegen in plaats van gezakt en ze leek als maar zieker te worden. Tja, wat nu? Toch maar even de huisartsenpost gebeld om advies. Die hoorden haar (op de achtergrond) hoesten en vroegen me om tóch maar even langs te komen... 
Voordat we weg waren (moest even wat spullen pakken en de route naar het ziekenhuis bekijken, was daar (gelukkig) nog nooit geweest...) ging Lydia nog een paar keer aan het spugen. Zo ging ik een half uurtje later met een klein ziek meisje naast me in de auto op weg. In de auto leek ze tóch een beetje op te knappen, maar tijdens het wachten bij de huisartsenpost werd haar snoetje al witter. Maar ja, het was inmiddels ook al tegen elven...

Uiteindelijk besloot de arts, na haar onderzocht te hebben, dat ze toch weer meer naar huis mocht - gelukkig! Als ze dan vanmorgen nog koorts had moest ik wel weer meteen naar de dokter bellen. 
Wat waren we allemaal blij en dankbaar toen we tegen 12e weer thuis compleet waren! Je beseft dan opeens weer hoe kwetsbaar je bent...

Vanmorgen had ze nog wel wat koorts, maar niet meer echt hoog, dus besloten we tijdens telefonisch overleg met de assistente het nog maar even aan te kijken. Uiteindelijk is ze heel de dag wat aan het rommelen geweest: beetje hangerig, maar gelukkig niet meer zo ziek. Gelukkig lijkt het allemaal toch mee te vallen!

woensdag 19 november 2014

Gezinsmomenten Advent op m'n andere blog

Even een kort berichtje: op m'n andere blog staat alvast de serie gezinsmomenten die we rondom de advent hopen te houden. Nieuwe ideeën en aanvullingen zijn van harte welkom!

maandag 17 november 2014

November en nieuwe blog

November...
De eerste schoencadeautjes
Voor ons altijd een drukke, feestelijke maand, die vloeiend overgaat in december. Maanden met veel verjaardagen en feestelijkheden, maanden om te genieten. Maar stiekem ben ik in januari altijd weer blij dat we ons gewone ritme weer kunnen aanhouden.




November begint voor ons met de verjaardag van Gerbrand. Dit keer vierden we het makkelijk: alleen op vrijdagavond voor familie en vrienden en dus niet op zaterdagmiddag met nichtjes en neefjes erbij etc.
Voor het gemak had ik ook een keer taart gekocht ipv zelf gebakken en ook de hapjes waren deze keer wel heel gemakkelijk: stukjes kaas, komkommer en cocktailworstjes (en natuurlijk pinda's en chips etc.) Tja, een makkelijke verjaardag dus, en hoewel het nu even niet anders kan (vanwege bekkeninstabiliteit kan ik helaas geen uren in de keuken staan) miste ik het 'gewone' verjaardagsgevoel toch ook wel een beetje... Maar evenzo goed was het gezellig hoor!

Terwijl we verder gaan van verjaardag naar verjaardag zijn we (Gerbrand en ik dus) ondertussen ook hard bezig met de sint cadeautjes. De koop-cadeautjes heb ik altijd wel op tijd in huis: als ik ergens iets zie in de aanbieding of zo neem ik het gewoon meteen mee, ook al is het pas zomer. Maar naast de gekochte cadeau's maken we ook altijd iets zelf, juist ook om te laten zien dat iets zelf gemaakt ook heel leuk kan zijn.
Lydia weet ook dat we dit doen (ze mag zo tegen het eind van de maand ook iets knutselen voor de andere gezinsleden), maar wát we maken blijft natuurlijk wel een verrassing!

Voor Nienke maakte ik intussen een knuffelbeer. De pop van Lydia heeft nog geen slaapzak, dus dat is het volgende cadeau wat in de maak is. Voor Gerbrand vind ik het het meest lastig om iets te verzinnen. Iemand nog een goed idee?!
Gerbrand heeft ondertussen voor Lydia een wasrekje voor haar poppenwas gemaakt. Het rekje heb ik zelf ook nog niet gezien, maar voor de knijpers mocht ik wel zorgen :-) Die maakte ik van gewone houten knijpers met een strookje zelfklevend textielband erover. Het zijn nu echte poppenwasknijpers geworden!

In huis zijn we ook wat dingen aan het veranderen: zaterdag kwamen mijn ouders om te helpen met het één en ander naar zolder sjouwen (zoals de diepvries, het ledikantje van Nienke en een grote schommelstoel) en andere dingen juist naar beneden halen: de commode staat alvast weer op z'n plek en ook het babybedje staat weer op onze kamer: die kan nog wel een verfbeurtje gebruiken!
M'n moeder heeft meteen een hoop gesopt op de meidenkamer en de leren bank in de lederbalsem gezet: echt zó fijn die hulp!

En zo rommelen we wat aan. Tussendoor ben ik al een paar keer naar de fysio geweest. Ook al merk ik nog niet direct dat ik minder pijn hebt: ik ben me nu wel meer bewust van m'n houding, als ik niet goed sta of buk o.i.d. corrigeer ik dat nu automatisch. En dat is natuurlijk wel winst!

Daarnaast ben ik de laatste dagen bezig geweest met een nieuwe blog. Een blog waarin ik schrijf over de gezinsmomenten die wij als gezin houden rondom de Bijbel. 'k Heb er best over getwijfeld: het is iets wat voor ons een wezenlijk deel van ons leven vormt. Dat wil ik dan ook delen, maar op welke manier? Het is natuurlijk iets heel persoonlijks, maar nadat ik diverse mailtjes kreeg van mensen mbt de gezinsmomenten (soms met de vraag om mee te denken over de creatieve invulling van een gezinsmoment, soms met vragen meer over hoe iets aan te pakken etc.) kreeg ik toch steeds meer de aandrang om daar 'iets' mee te doen.
Maar op welke manier? En is deze blog daarvoor de meest geschikte plaats? Uiteindelijk heb ik er voor gekozen om hiervoor een nieuwe blog te beginnen waar ik de gezinsmomenten wat verder uitwerk dan ik hier gewoon was te doen zodat het voor degenen die dit als hulpmiddel willen gebruiken wat overzichtelijker is. Daarnaast zal ik dan op deze blog regelmatig dmv een foto of kort berichtje laten weten waar we mee bezig zijn. Dan merk ik vanzelf wel in de praktijk of dit werkt...
M'n nieuwe blog kun je vinden onder de naam:

gezinsmomenten rondom de Bijbel
(klik klik)

Ik hoop jullie daar ook te mogen begroeten!

donderdag 6 november 2014

Op de helft

Vandaag 20 weken zwanger: op de helft! Hopen we dan hé, als de zwangerschap langer dan 40 weken wordt dan is het nog niet op de helft...

Vanmorgen hadden we de 20 weken echo: van tevoren zag ik er toch wat tegenop, het is immers helemaal niet vanzelfsprekend dat een kindje gezond is!  Wat zijn we dan ook dankbaar en blij dat alles er goed uit ziet. Dat is natuurlijk geen garantie dat alles goed is met het kindje, maar het is wel fijn.

De misselijkheid is nu gelukkig over, de vermoeidheid speelt me nog wel parten, zolang ik maar elke middag een poos ga rusten lukt dat ook wel. Helaas heb ik wel weer last van m'n rug en bekken. Bij Nienke heb ik hier ook veel last van gehad, ook na de bevalling had ik toen nog wekenlang pijn. De verloskundige gaf me daarom het advies nu meteen met bekkenfysiotherapie te beginnen, dat kan gelukkig aanstaande maandag al meteen!
Omdat ik nu ook goed moet opletten met o.a. bukken en tillen zijn we voor Nienke vandaag een groot matras en lattenbodem wezen halen. Afgelopen voorjaar maakte Gerbrand al een stapelbed voor de meiden, maar ipv een groot bed hadden we gewoon het ledikantje van Nienke onderin gezet. Daar moest ze dus wel steeds in en uit getild worden, met het échte grote bed kan ze er zelf in en uit klimmen. Ik ben benieuwd of ze wel blijft liggen of dat ze er nu steeds uit zal komen...

Ook verruilden we de heerlijke 'plof-bank' (zo'n bank van dat bekende Zweedse warenhuis waar je zo lekker in weg kunt kruipen tussen de kussens (op de bank bedoel ik dan)) voor een 'degelijk' leren exemplaar waarbij je goed rechtop zit. Even wennen, maar eigenlijk wel heel fijn voor m'n rug!

Verder hebben we eigenlijk nog niet zo veel voorbereidingen getroffen: de meeste dingen hebben we toch al wel in huis. Het voelde steeds of ik 'iets' vergat, nog zo weinig geregeld en gedaan voor dit kindje... Dus ben ik afgelopen week maar eens begonnen met een meisjesnaam -vlaggenlijn. De vlaggenlijn voor een jongen ligt nog klaar, want de jongensnaam die we eerder bij Lydia en Nienke in ons hoofd hadden vinden we nog steeds het mooiste. Leuk om nu weer even iets creatiefs te doen voor deze zwangerschap, dan lijkt het allemaal wat dichterbij te komen!

Nog zo'n 20 weken....

dinsdag 4 november 2014

Herfstvakantie en vervolg serie gezinsmomenten

Wekenlang keken we er al naar uit: de herfstvakantie! De weken (en later de dagen) werden afgeteld: en toen was het zo ver! 

Omdat we in de zomervakantie alleen een midweekje waren weggeweest hadden we voor de herfstvakantie een vakantiehuisje besproken op de Veluwe (Vierhouten). 
Een eenvoudig huisje zonder enige luxe, maar op een prachtig plekje: vanuit de tuin konden we zo het bos in lopen!


We begonnen de vakantie met het eten van poffertjes (ja, gewoon van die kant en klare...) met allerlei fruit en slagroom: al een feestje op zich voor de meiden! 

In het huisje was een zolder met 2 bedden en beneden 2 bedden. 's Middags zeiden de meiden heel stoer dat zij bést op zolder durfden te slapen, maar 's avonds bleek dat toch wel erg spannend. En met een lampje aan werd het boven een groot feest zodat we besloten dan maar met z'n allen beneden te slapen. Dat betekende dus 's avonds allemaal om 9 uur naar bed :-), 's morgens lekker uit slapen en 's middags deden de meiden en ik nog een flinke middagdut terwijl Gerbrand in het bos ging wandelen of fietsen. Tja, zo rust je wel uit! (En stiekem heb ik die slaap nu ook gewoon nodig, de misselijkheid is gelukkig zo goed als weg, maar de moeheid speelt me nog steeds flink parten.)

Na het ontbijt gingen we 's morgens op pad: heerlijk in het bos wandelen of fietsen en natuurlijk zochten we allerlei 'herfstschatten' in het bos voor de herfsttafel op school en wat voor thuis.
De meiden vonden het prachtig, het liefste zouden ze elk dennenappeltje en blaadje meenemen!
Ook na de middagdut  trokken we er nog een uurtje op uit. 


De eerste dagen was het heerlijk weer en konden we zonder jas naar buiten. Op dinsdag regende het zo'n beetje heel de dag, maar na een bezoekje aan de boekenwinkel vermaakten we ons ook best!


Ook liepen we het kabouterpad bij Nunspeet, vorig jaar hadden we dit ook gedaan en Lydia wilde dit dolgraag nog eens doen. 


En zeg nou zelf: zo'n kaboutertje in het grote bos is toch ook heel lief?!


Lydia leerde deze week borduren (nee, nog geen nette kruissteekjes, maar toch ;-)) en ze leerde het op haar beurt weer aan Nienke die zeer geïnteresseerd was!


Nog een bezoekje aan de schaapskooi bij Ermelo en voor we het wisten was het al weer donderdagavond: tijd om de tassen alvast weer in te pakken... 
Maar eerst gingen we nog in het donker op pad naar het kabouterbos bij Nunspeet waar een lichtjestocht gehouden werd. Om de 20 meter (?) stond er een glaasje met een waxinelichtje er in waarmee er door het bos een route uitgezet was. Vooraf konden de meiden een lantaarn maken maar dat hebben we niet gedaan om te voorkomen dat het te laat zou worden, dus gingen ze met zaklampjes op pad. En of het leuk was!!


Helaas altijd wat lastig op de foto's vast te leggen zoiets, maar geloof me: het was echt een prachtige afsluiting van de vakantie!


En ja, van zo'n avondwandeling wordt je toch wel moe... 


Thuis genieten we ook van de herfst. Natuurlijk moet er ook hier geknutseld worden met blaadjes enzo. Zo maakten we van een oude weckpot dit gezellige windlicht. Heel simpel, maar leuk om te doen!



Gezinsmomenten serie 'schepping'
Ondertussen hielden we ook weer een aantal gezinsmomenten. Voor Lydia hoort het echt helemaal bij de zaterdagavond.

In de serie over de schepping was dag 2 aan de beurt: het uitspansel. Tjonge, leg dat maar eens uit aan een kleuter van 4... Uiteindelijk besloten we het volgende te doen. In de dagen voor het gezinsmoment keken we met elkaar regelmatig naar de lucht en wolken, hoe ziet de lucht/ zien de wolken er uit? Vaak gebeurde dit in de auto bijv. onderweg uit school. Op zaterdagavond pakten we een boek over het weer erbij. Met behulp van tekeningen in het boek keken we naar de verschillende soorten wolken en vervolgens naar loop van het water (regen, water gaat verdampen door de zon, stijgt weer op, vormt wolken etc.) Toen namen we een glazen theepot waar Lydia een laagje koud water in mocht gieten: natuurlijk gebeurde er niets met dit water. Toen goot ik er kokend water bij (water werd verwarmd door de 'zon') en deed het deksel op de theepot. Nu duurde het natuurlijk niet lang of de hele theepot besloeg waarna zich grote druppels vormden die naar beneden liepen. En zie daar: een simpele uitleg! Na een poosje mocht Lydia een schepje losse thee in de theepot gooien. Langzaam zagen we het water bruin ('vies' in de ogen van de meiden) worden. Zo konden we ook nog laten zien wat er gebeurd als je zomaar afval neergooit op straat etc, en dat we dus zorgvuldig met de schepping om moeten gaan. De dagen daarna hoorde ik Lydia regelmatig verontwaardigd zeggen dat er ergens troep langs de kant van de weg lag. Eigenlijk wilden we naar aanleiding hiervan nog een keer zwerfvuil ruimen in het park ofzo, maar daar is het eerlijk gezegd nog niet zo van gekomen. 


De week erna dachten we na over de 3e scheppingsdag: scheiding tussen water en land, planten en bomen. Omdat we toen juist op vakantie waren kwam dit wel heel mooi uit. We legden daarom ook de nadruk op de schepping van de planten en bomen. Voor dit gezinsmoment haalde ik een boekje in de bieb over hoe een boom uitgroeit van eikeltje tot dikke boom. En zulke jonge boompjes zochten we natuurlijk ook op in het bos! 
Ook maakte ik een memoryspel over paddenstoelen: plaatjes van paddenstoelen 2 keer uitprinten, lamineren en klaar ;-)
En op internet vond ik nog een bosbingo: een blad met allerlei afbeeldingen van boombladeren met de naam van de boom erbij. Als je een boom in het bos ziet staan mag je daar een kruisje bij zetten totdat je alle bomen gehad hebt. Met grotere kinderen kan je hier natuurlijk een wedstrijdje van maken wie het eerst alle bomen heeft gezien, wij zochten gewoon met elkaar alles op. 
Lydia vond dit helemaal geweldig en ook voor ons was het eigenlijk heel leerzaam. En Nienke rommelde op haar manier gewoon gezellig mee.

Toen we de zaterdag daarna weer thuis waren, was de 4e scheppingsdag (zon,maan en sterren) aan de beurt. Van te voren had ik alles al in huis gehaald zodat we dat niet meer hoefden te doen (toch altijd een beetje rommelig als je net terug kom van vakantie). 
De meiden verfden met blauwe en zwarte verf een canvasdoek helemaal donker. Toen lazen we het verhaal uit de kinderbijbel. (overigens deden we dat natuurlijk ook tijdens de andere gezinsmomenten)
Na het lezen was de verf inmiddels voldoende opgedroogd en mochten de meiden de lucht met glow in the dark sterren versieren. Natuurlijk gingen deze schilderijtjes mee naar boven om naast hun bed te zetten, waar ze er nu nog steeds 's avonds even naar kijken. 
Toen we op vakantie waren hadden we de meiden 's avonds al een paar keer mee naar buiten genomen om te kijken naar de sterren. Ze waren er, net als wij, diep van onder de indruk: zoveel sterren! Zoveel zie je er bij ons niet met al dat licht van de havens en de industrie om ons heen!



Afgelopen zaterdag dachten we na over de 5e scheppingsdag: vissen en vogels. Hoewel de praktische voorbereiding meestal door mij gedaan wordt, had ik dit keer de taak aan Gerbrand gedelegeerd ;-) 
(Het Bijbelgedeelte bereiden we samen voor door het eerder in de week samen te lezen met de kanttekeningen erbij en evt. verdere verklaringen.)

Op vrijdagmiddag ging ik met de meiden alvast naar het tuincentrum om eens goed naar de vissen en de vogels te kijken. Gerbrand z'n voorbereiding bestond uit het timmeren en in de olie zetten van een vogelhuisje.
Zaterdagavond maakten we dit met elkaar af door er eerst met een priem putjes in te maken waar vervolgens haakjes in kwamen voor de vetbollen etc. 
De meiden vonden het helemaal geweldig om zo technisch bezig te zijn. 
Lydia zei nog heeeeeel veel van zulke gezinsmomenten te willen houden!

Opnieuw werden wij ons ervan bewust hoe waardevol deze gezinsmomenten zijn: het geloof verweven in, en verduidelijkt aan de hand van het dagelijks leven.
Door steeds een concrete activiteit hierbij te bedenken (liefst door iets tastbaars te maken) kunnen we hier regelmatig op terug grijpen en zo de Bijbelse boodschap steeds opnieuw laten klinken!




donderdag 16 oktober 2014

Blij koppie en weer jasje voor Lydia gemaakt

Oké, als moeder ben je natuurlijk bevooroordeeld (is dat een woord?) maar van zo'n koppie wordt je toch gewoon blij?!


Voor Lydia kocht ik afgelopen zomer een tricot rokje, de naaimachine kwam op dat moment al een poosje niet op tafel omdat ik me zo naar voelde. Maar hoe ik ook zocht: nergens vond ik een jasje of vestje naar m'n zin voor erbij... 
En steeds zag ik het rokje weer in de kast hangen. Toch jammer, want als ze even doorgroeit past ze het straks niet meer en echt in de winter draag je ook niet zo snel zo'n licht rokje... Dus vorige week maar al m'n moed bij elkaar verzameld en de naaimachine onder een dikke laag stof vandaan getoverd, was zeker zo'n 3 1/2 maand geleden :-)


De stof (een mooie jogging in precies de goede kleur, en bruin voor de elleboogstukken) had ik nog liggen, ik hoefde dus alleen satijnbiasband te kopen. En toen ik eenmaal bezig was vond ik het ook echt weer leuk om te doen. Als patroon gebruikte ik Abacadabra 147, die ik eigenlijk gekocht had om afgelopen zomer het rokje van te maken. Daar was dus niets van gekomen, maar het jasje/ vestje kwam nu goed van pas, al heb ik wel  het e.e.a. aangepast. 


Omdat ik het zonder kraag wat kaal vond heb ik een verhoogd staandertje als kraag erop gezet. De split uit de achterkant heb ik weggelaten en toen heb ik per ongeluk de stof van het achterpand tegen de stofvouw gelegd: nu ontbrak dus de hele middenachternaad :-) 
Ook de stukken op de ellebogen heb ik er zelf bij bedacht omdat het anders wel erg witjes werd.
De sluiting aan de voorkant heb ik helemaal weggelaten, met de (losse) bontkraag erbij vind ik het druk genoeg. Ook de tunnels aan de voorkant aan de zomen heb ik weggelaten. Op de rug wil ik nog een bruin gespje maken, maar ik had juist alleen zwarten liggen, dus maar even zonder...


Uiteindelijk zat het jasje in een middagje in elkaar, kan ze het dus toch nog een poosje dragen als set voordat het echt winter wordt!


dinsdag 7 oktober 2014

Nog zo'n 24 weken...

... Wachten op ons 3e wondertje! 

Juist, vandaar dat ik hier ook niet zo vaak ben en bij jullie niet zo trouw reageer. Helaas heb ik weer veel last van misselijkheid gehad, maar het lijkt nu gelukkig iets beter te gaan, al moet ik wel mezelf in acht nemen. En dat is soms best lastig :-)


Ondertussen genieten we van onze andere 2 wondertjes! 

Anderhalve week geleden kwam m'n schoonvader een dagje helpen om de volkstuin weer een beetje toonbaar te maken. Wat waren we daar blij mee! We konden de hulp dan ook goed gebruiken, zelf was ik letterlijk in geen maanden op de tuin geweest, net als de meiden. 
Omdat ze mooi weer opgaven besloten we met z'n allen te gaan, en wat hebben de meiden ervan genoten. Zelf heb ik niet veel meer gedaan dan koffie zetten en met een boek in het zonnetje zitten (en als nog heb ik dagen nodig gehad om daarna weer op de been te komen) maar de mannen hebben flink wat werk verzet ;-) Geweldig hoor!


Kijk ze genieten...


En ja, van buiten spelen wordt je heeeeel moe ;-)

Voor de oplettende kijker: inderdaad, op de foto zie je GEKOCHTE boterhammen!! Iets waar Gerbrand absoluut niet van houdt, maar ja, bakluchtjes kan ik nu niet verdragen helaas... Overigens eet ik zelf nu bijna helemaal geen brood. Komt wel weer als de kleine er is, had ik bij de meiden ook.


Afgelopen zaterdag kwamen mijn ouders om hier thuis te helpen met allerlei klussen. Wat zijn we ook daar blij mee en dankbaar voor! Weer heerlijk blinkend schone ramen en eindelijk de (antieke) kledingkast van de meiden weer helemaal goed gesteld, de laden gaan weer open en dicht, het boekenplankje boven Lydia haar bed is klaar etc. Allemaal klussen die de afgelopen tijd maar bleven liggen. Wat heerlijk dat het nu gebeurd is! 

's Avonds hielden we zoals gebruikelijk een gezinsmoment. Door het lezen van de blog van Ilse
(klik klik) kwam ik op het idee om als nieuw thema 'de schepping' de volgen. Ook Gerbrand vond dit een goed idee en zodoende werkten we een plan uit voor de komende weken. Elke week hopen we één scheppingsdag te behandelen, en ook de 7e dag als rustdag behandelen we als een week. 
Vervolgens staan we stil bij de zondeval waarna juist de adventtijd begint - dat sluit dus heel mooi aan! 


Sommige ideetjes gebruiken we van de blog van Ilse, er staan veel handige links op! Maar natuurlijk passen we de gezinsmomenten ook aan naar onze eigen situatie. Lydia is heel graag aan het knutselen, dus past die verwerkingsvorm ook goed bij haar. Nienke rommelt met alles zo'n beetje mee.
Als verwerkingsactiviteit bij de 1e scheppingsdag (Het licht) maakten we het eerst flink donker in de kamer. Zowel Lydia als Nienke begonnen al meteen met de schemerlampjes weer aan te doen - dat donker vonden ze maar niets! Toen ook de kaarsjes brandden konden we er met elkaar over doorpraten: het verschil tussen donker en licht, wat doe je in het donker of in het licht en vooral: hoe maakte God het licht. Dat laatste werd Lydia zich nu meer bewust: "als wij het zeggen wordt het niet gelijk licht, wij moeten er iets voor doen (kaars aansteken/ licht aandoen etc.) Dan kan God toch wel heel veel hé mam?!"

Hierna gingen we met elkaar kaarsen maken. Het leidde bij Lydia (en bij ons!) tot steeds meer verwondering: zoveel werk en dan Gods almacht! We lazen over de eerste scheppingsdag en zongen het versje 'in het begin was de aarde verloren - in het begin was er duisternis - God sprak een woord en het licht was geboren - het licht dat vandaag onze dag nog is. '

Zondagmiddag maakten de meiden een kleurplaat van een '1' die half donker - half licht was. Zie voor deze kleurplaten ook de link op de blog van Ilse.  Er zijn kleurplaten van 1-7, steeds met een toepasselijke invulling er in.  


Natuurlijk moesten ook de kaarsen uitgeprobeerd worden! 


Echt een moment om met dankbaarheid op terug te kijken!

P.s. Helaas heb ik voor onbepaalde tijd de workshops broodbakken moeten afzeggen. Degene die nog op de lijst stonden heb ik zo veel mogelijk al ingelicht via de mail. Mocht ik jou vergeten zijn in te lichten laat het me dan even weten!