zaterdag 6 april 2019

Nieuwe tuin

Omdat het bloed kruipt waar het niet gaan kan...


We waren heel stellig: geen nieuwe tuin meer, gewoon genieten van de vrije zaterdagen.
Maar ja, dan wordt het februari, prachtig weer, en je handen jeuken om de grond te bewerken...
Voorzichtig overleg: zullen we misschien toch... 
Dan zie je fruitbomen en struiken in de aanbieding en dan ligt zo maar ineens je kruiwagen vol :-)
Tja, dan móét je wel! 

En zo gingen we in februari op zoek en stonden we voor de keuze: weer een volkstuin of een stukje grond bij de boer in de buurt in bruikleen? Het werd het laatste. Op nog geen 2 minuten fietsafstand. Kijk eens wat een prachtig plekje! Nee, (nog) geen knotwilgen langs de sloot, maar wie weet ;-)


De grond kunnen we over een paar weken gaan gebruiken, er groeit nu nog gras op voor een andere boer. Maar de boer waarvan we de grond mogen gebruiken had nog iets voor ons: 


Wow, hier kunnen heel wat tomaatjes en komkommers groeien! 


Er moest wel even flink geschrobd worden, en dat is nog niet helemaal klaar zoals je ziet, maar het begin is er! 


Het eerst zaaigoed staat al lekker warm in de kas. 


We delen de ruimte met vrienden, gezellig om met elkaar te moestuinieren!

Vlak bij de kas heeft de boer een boomgaard. De bomen bloesemen uitbundig en de bijen zoemen in het rond. Wat hebben we dit gemist en wat voelt het vertrouwd om weer met de plantjes bezig te zijn. 
Ook Lydia, Nienke en Joas vinden het geweldig dat we weer een moestuin krijgen. Lydia wilde graag allerlei tuinspulletjes voor haar verjaardag en was zo gelukkig toen ze ook nog een doos vol aardbeienstekken van haar oom en tante kreeg! Omdat die nu nog niet op de weide uitgeplant kunnen worden hebben ze tijdelijk een plaatsje in de achtertuin gekregen. Na de oogst in juni hopen we ze dan over te zetten naar haar eigen tuintje op de weide. 
De fruitboompjes en struiken die we in februari kochten staan nu in grote emmers te wachten tot ze geplant worden op hun nieuwe stekkie. Ze lopen al prachtig uit en er zit zelfs al wat bloesem in de bessenstruiken!

Nog even geduld en dan kunnen we ook op de weide heerlijk aan de slag!




dinsdag 8 januari 2019

Rokjes 2018

Nog wat rokjes die ik al in de herfst maakte, maar nog niet eerder liet zien. 
Voor Lydia maakte ik 2 rokjes in French Terry. Het model hadden we afgekeken van een rokje wat we te koop zagen (in andere, dunnere stof) maar die niet meer in de juiste maat aanwezig was. Het modelletje en de oker kleur vond Lydia zo leuk dat ze vroeg of ik dat niet na kon maken. Oker stof had ik nog liggen in french terry en dat vond ze prima, dus na een poosje freubelen kwam deze look-a-like onder de machine vandaan. Ze vond h'm zo leuk dat ik er ook nog meteen één in het blauw maakte. Beide rokjes heeft ze al heel veel aangehad! 


In de voorraad kast lag ook nog een stofje met paarden erop. Snel wat van maken dus voordat de paardenfase over is ;-) Gewoon simpel, recht toe, recht aan op maat gemaakt. 


En als je dan toch de juiste maten hebt.... dan maak je er meteen een paar. Ik zie nu dat het op de foto nogal scheef lijkt, met dragen is me dat nog niet opgevallen. Morgen eens nameten! Het zelfde rokje maakte ik ook voor Nienke. Voor mezelf maakte ik van deze stof een jurk met 3 kwart mouwen. Gewoon m'n favoriete model: My image 1665. Daarvan maakte ik ook nog een okergele jurk met bloemen en een donker blauwe met rode rozen. Beiden heb ik (nog) niet op de foto. 


Omdat Lydia vrijwel niets meer pastte deze herfst kreeg zij er het meeste bij. Ook nog een halve cirkelrok van grijze punta met gouden stipjes. 


Verder heb ik de afgelopen maanden niet zo heel veel achter de naaimachine gezeten. Wel een keertje voor kussenhoesjes en poppenjurkjes, maar verder gunde ik me er niet zo veel tijd voor. 
Voorgaande jaren hield ik altijd bij wat ik maakte, voor wie, welk patroon etc. Maar dat schrift ligt nog ergens in een verhuisdoos (denk ik) en daardoor weet ik nu ook niet meer precies wat ik gemaakt heb dit jaar. Misschien nu in het nieuwe jaar maar gewoon opnieuw in een nieuw schrift beginnen ;-)

vrijdag 26 oktober 2018

Herfstvakantie 2018

Hier zijn we dan weer eens met de foto's van de afgelopen week. Omdat we in de zomervakantie verhuisd zijn en toen niet echt vakantie hadden, zijn we deze week een midweekje naar Friesland geweest.
Op de heen reis maakten we een tussenstop bij Natuurpark Lelystad om even de benen te strekken en de herfst boslucht op te snuiven. We zagen edelherten en elanden. De edelherten waren echt heel dicht bij, een onvergetelijke ervaring!





Op woensdag gingen we naar Landgoed Verhildersum waar we ontvangen werden door een dienstmeisje voor een speciale kinderrondleiding. De meiden luisterden een uur lang geboeid naar alle verhalen en vertelden daarna van alles aan papa die met Joas een poosje buiten was geweest. Ze hadden goed opgelet en wisten nog heel veel te vertellen! 










Donderdags gingen we opnieuw naar noord-oost Groningen, naar openluchtmuseum het Hoge Land in Warffum. We waren hier jaren geleden ook al eens gewees met Lydia, maar wilden dit graag nog eens doen met alle 3 de kids. En aangezien de kinders zulke museum uitjes ook erg leuk vinden hadden we er wel een ritje voor over.

Ook hier mogen kinderen zich verkleden en dat lieten ze zich geen 2 keer zeggen! Joas wilde dit keer zijn klompen niet aan. Thuis loopt hij er bijna altijd op en stiekem vond ik het wel een beetje jammer voor de foto's natuurlijk ;-) Gelukkig wilde hij zijn petje wel 'gewoon' op. Hij is bijna te klein, ik zal eens op zoek moeten naar een maatje groter!












Op de terugweg vanuit Friesland naar huis maakten we opnieuw een tussenstop bij Natuurpark Lelystad. We kozen nu een ander gedeelte van het park en zochten (en vonden) przewalski paarden.  Het was echt de moeite waard en we hopen zeker nog een keer terug te gaan om de overige dieren (wisenten, zwijnen, Pater Davids herten, otters) te spotten!

P.s. binnenkort weer eens wat foto's van naaicreaties en van het nieuwe huis! 


maandag 2 juli 2018

Nieuwe huis

Even hier om het hoekje piepen om te laten zien waar we druk mee zijn: 
we hebben de sleutel van het nieuwe huis gekregen! De dagen bestaan nu dus uit schuren, behangen, sauzen, stucen en zo meer. Daarnaast natuurlijk de gewone dagelijkse gang van zaken en de afsluiting van het schooljaar met 101 activiteiten... We hoeven ons dus niet te vervelen!

Foto van pieter kamp fotografie


Dit is de voorkant van het huis. De voordeur zit dus opzij. Het huis van de buren moest hier nog wit geverfd worden, nu steekt het dus nog extra af: wit en donker naast elkaar. Eigenlijk is elk huis in de rij anders. De indeling van binnen is grotendeels hetzelfde, maar van buiten heeft elk huis bijv. een andere raamverdeling, steensoort, lijst om de deur etc. Dat maakt het tot een speels geheel. 



En de achterkant van het huis. Op het moment van de foto waren ze juist het huis van de buren wit aan het maken, wat een ander gezicht hè?!


De keuken is inmiddels geplaatst. De badkamer en toiletten zaten er bij oplevering al grotendeels in (alleen de vloer van 1 toilet hoopt Gerbrand morgen zelf te leggen). De bovenlichtjes die je rechts op de foto nog boven de deur ziet heeft Gerbrand inmiddels overal verwijderd en dicht gestuct. Veel mooier, en dan kunnen we tenminste een mooie plafondlijst aanbrengen! 

Eind deze maand hopen we te verhuizen, dus nog even geduld voor de rest van de foto's! 

donderdag 7 juni 2018

Kringloop geluk

Nog 2 weken, dan krijgen we de sleutel van ons nieuwe huis! Gisteren hebben we de vooroplevering gehad en hoewel er nog wel wat puntjes zijn waar aan gewerkt moet worden hebben we er alle vertrouwen in dat het allemaal goed komt.

Dat betekent niet dat we nu niets te doen hebben. We proberen de tijd voordat we ín het huis aan het werk kunnen zo veel mogelijk te benutten voor dingen die we straks voor het huis nodig hebben.
Natuurlijk nemen we een heel gedeelte van de spullen en meubels uit het oude huis gewoon mee, maar een aanzienlijk deel wordt toch ook wel vervangen: dingen die we ruim 13 jaar geleden 2e hands of heel voordelig kochten en nu toch echt wel aan vervanging toe waren hebben we bij het verhuizen naar de tijdelijke woning direct weggedaan. Daarnaast verandert je smaak ook wel in de loop der jaren en dan is een verhuizing een mooi moment om te kijken van welke spullen je nog echt blij wordt en van welke je liever afscheid neemt. Verder is dit ook een heel ander huis wat vraagt om een andere inrichting. Zo hebben we het stapelbed in de vorm van een grachtenpandje (kan helaas geen foto vinden) wat we in het oude huis hadden uit elkaar gehaald omdat de kinderen straks alle 3 hun eigen kamer hebben. Het hout van het stapelbed hebben we o.a. gebruikt om voor Joas een nieuw bed te maken.

Ook Nienke heeft nu een nieuw bed nodig. (Zij sliep samen met Joas in het stapelbed). En zoals ik al schreef ontwikkelt je smaak zich ook met de loop der jaren en Gerbrand en ik kiezen steeds meer voor spullen die we een 2e kans gunnen. Oud heeft vaak zoveel meer karakter dan nieuw dat we in het nieuwe huis (ja dat dan weer wel nieuw ;-)) heel wat oude spullen neer zetten ipv van nieuw. En dus winkelen we vooral op MP en bij de kringloop. Een groot voordeel van onze nieuwe woonomgeving is dat er hier heel veel kringlopen zitten, vaak meerderen per dorp. Een 'gewone' kringloop, een kringloop waarvan de opbrengst voor de kerk is, de volgende voor een goed doel etc. De prijzen zijn hier ook echte 'kringloop prijzen'. In onze vorige woonomgeving waren de prijzen van de kringloop vaak zo hoog dat je beter naar een gewone winkel kon gaan voor nieuw, maar hier zijn de prijzen meestal echt prijsjes!
Terug naar het bed van Nienke. Dat vonden we niet bij de kringloop maar op MP. Het was niet heel goedkoop, maar zowel Nienke als ik waren er direct verliefd op en Gerbrand wilde het wel voor ons ophalen. In onze oude woonomgeving nog wel liefs ;-)
Op een mooie voorjaarsdag pakte ik het schuurpapier en ging ijverig aan de slag. Vervolgens wilde ik het bed mooi wit verven, maar helaas: ik had te ver geschuurd en het eikenhout ging bloeden... Allemaal lelijke vlekken in de witte verf!
Nu had ik dus de keuze om het bed opnieuw te schuren en dan een onderlaag (primer of grondverf op terpetine basis) aan te brengen, maar ik wilde het bed eigenlijk gewoon die middag af hebben en ik had geen geschikte primer of grondverf in huis... Wel had ik een verf in een lichte leemkleur in huis. Dan die maar eens proberen. En ja, dat ging wel goed! Hierop zag je het bloeden van het hout niet! Dus werd het bed licht grijs/ leemachtig in plaats van wit, en eigenlijk vind ik het nu juist wel leuk! Gelukkig was Nienke ook tevreden met de nieuwe kleur en met een nieuw dekbedovertrek erbij krijgt ze straks een echt lieve kamer.

Door naar het volgende project: een 'nieuwe' bedombouw voor ons bed. De vorige was erg voordelig en nadat we het een aantal keer verzet hadden in het oude huis kraakte het aan alle kanten. Die verhuisde dus niet meer mee. Een massief houten stond dit keer op de verlanglijst. Opnieuw vond ik op MP iets naar m'n zin en was Gerbrand zo goed om weer in de auto te stappen. De ombouw had wel de juiste breedte maar was te kort. Dus maakte Gerbrand nieuwe zijkanten en mocht ik weer met de kwast aan de slag! We kozen voor onze slaapkamer ook eens een heel ander kleurtje, het blauw van de bed ombouw doet me denken aan een dromerig frans dorpje.

Maar goed, die kringlopen hier hé, die zijn toch wel erg aantrekkelijk. Niet alleen omdat ze 3 boeken voor 1,- hebben (ja je leest het goed!) maar ook om zo maar wat te snuffelen en verrast te worden door een lelijk tafeltje waar je wel wat in ziet:



Gerbrand vond het tafeltje maar niks. Zo'n lelijk ding, maar ik kreeg het niet uit mijn hoofd. Dus lag ik de eerst volgende dag dat de kringloop open was om 9.00 uur voor de deur en ja: het stond er nog! Gezien de prijs vond Gerbrand het geen probleem dat ik er toch wat mee wilde proberen ;-)
Het tafeltje was helemaal zo donker glimmend gelakt als de poot op deze foto. Thuis gekomen meteen de schuurmachine erop gezet en toen ik zo ver was als op deze foto gaf Gerbrand het toe: toch wel mooi eigenlijk! Inmiddels is het tafeltje grotendeels geschuurd, alleen de randjes die met de hand moeten zijn nog niet klaar. Maar kijk wat een verschil al!



En dan het kannetje wat op het tafeltje staat. Andere dag, andere kringloop. Ik had op pinterest iets gezien over potten en vazen behandelen met muurvuller of tegellijm en wilde dat ook wel eens proberen. Bij een kringloop zag ik een oer-lelijk kannetje met een mooie vorm staan. Ik pakte het op en stond direct met het oor los in mijn handen. De dame bij de kassa kon er wel om lachen en constateerde dat het al een keer gelijmd was geweest. Ze wilde het in de container gooien, of wilde ik het zelf mee nemen? Gewoon gratis mee gekregen dus. Kijk, dat is leuk als probeersel! 
Op een andere dag, andere kringloop haalde ik nog een lelijke bloempot en een lelijke vaas (voor 50 cent per stuk) en toen kon ik gaan freubelen. 


Het oortje van het kannetje plakte ik weer vast met secondenlijm en Gerbrand boorde een gaatje voor me in de vaas, ik wil proberen hier een kruiklamp van te maken en dan moet het snoer van de lamp erdoor. Eerst het kruikje en de bloempot maar eens onder handen nemen om te zien hoe het werkt. 


Voor het kruikje en de pot gebruikte ik muurvuller uit een doosje die je zelf aan moet maken met water. Op het kruikje smeerde ik de witte muurvuller en streek het vervolgens een beetje glad met mijn handen. Om er wat kleur op aan te brengen maakte ik een papje van koffiedroes en nootmuskaat. Dat smeerde ik er zo hier en daar op terwijl het kannetje nog half nat was. Her en der strooide ik er nog wat bloem over. Het resultaat is helemaal naar mijn zin! Het lijkt in niets meer op het lelijke kannetje! 

Voor de pot maakte ik op dezelfde manier muurvuller aan, maar nu hield ik het wat natter zodat het wat makkelijker te verwerken was. Ook deed ik hier de koffiedroes en nootmuskaat door de muurvuller. De muurvuller werd daardoor wat bruiner van kleur. Vervolgens dat op de pot gesmeerd en her en der nog wat extra koffiedroes aangebracht. Ook hier ging weer wat bloem overheen. Terwijl de potten nog stonden te drogen waren we het er al unaniem over eens: het kannetje werd leuker, de pot vonden we allemaal te grof en te bruin. En of het komt doordat deze pot geglazuurd (en dus gladder) was of doordat ik de muurvuller natter had aangemaakt weet ik niet, maar met name op de randen breekt de laag muurvuller er af waardoor je er de witte pot weer onder ziet. Bovendien ruikt het ook dagen later in de buurt van de pot nog vreemd naar koffie-met-noodmuskaat. Deze pot kreeg dus een enkeltje kliko *Ü*


De keuze is dus niet moeilijk hoe ik de kruiklamp wil proberen te maken van de witte vaas die nog staat te wachten! 

Bij een kringloop vond ik nog een lief blauw kannetje, met bijbehorende bekers. Dat leek met ook wel een leuk probeersel voor tegellijm of muurvuller. Thuis gekomen had ik het even neer gezet in de oude steenmal die nog leeg op tafel stond te wachten op vulling. Maar toen Lydia uit school kwam was ze zó weg van het blauwe setje dat ik moest beloven om het zo te laten. Dan maar een paar rozen uit de tuin er in zetten. En ja, eigenlijk heeft ze wel gelijk: het is ook wel een lief stelletje zo, dus het mag voorlopig nog in oude glorie pronken!