dinsdag 18 maart 2014

Lydia 4 jaar!

Maandenlang heeft ze er op gewacht, maar nu is het eindelijk zo ver: Lydia is vandaag 4 jaar geworden!
Donderdag mag ze naar school. Vorige week is ze al 2x een ochtend wezen wennen en ze vindt het echt geweldig! 


Lydia wilde graag dat mama zelf haar feestjurk naaide, dus dat deden we dan ook maar :-) Het model is het zelfde als de jurk van Nienke in het vorige bericht, maar dan zonder mouwen en kraagje en de rok als ballon. Ook maakte ik wat extra siernaadjes in het voorpand. Het toont heel anders dan het jurkje van Nienke, het is een heerlijk model waar ik ondertussen nog een variatie op heb gemaakt die de meiden allebei krijgen. 


Verder is het hier momenteel ontzettend druk met allerlei, dus kom ik gewoon niet aan bloggen toe. 
In de tuin groeit en bloeit er ook al weer van alles. Vanwege alle drukte hebben we een mede volkstuinder gevraagd de grond voor ons te frezen. Dat scheelt wel een hele berg werk. 


Zo, en nu weer snel aan het werk voor de verdere voorbereidingen op de visite van vanmiddag! 

maandag 17 februari 2014

1 jaar!

Afgelopen zaterdag werd onze Nienke 1 jaar!


Bij zo'n dag hoort natuurlijk wel een feestjurk. 'Natuurlijk' bedacht ik dat pas een week van te voren. Eerder had ik al wel in de winkels en op Marktplaats gekeken, maar ik kon niet echt iets naar m'n zin en binnen m'n budget vinden. Dus tekende ik op zaterdagavond een patroon over uit een oude knippie. Die lag er nog steeds omdat ik dit jurkje ook al voor Lydia had willen maken, maar daar was het nooit van gekomen. Nu dus een voordeel want daardoor had ik wel de stof en het garen in huis :-). 

Op maandagavond knipte ik de delen uit de stof, op dinsdag avond sloeg ik de stof door en spelde vast het één en ander, op donderdagavond kroop ik achter de lockmachine en naaimachine. Op vrijdag breide ik nog even een bontkraagje, want ik moest donderdag werken en kon daardoor geen bontstofje op de markt kopen... (Dat had ik dan weer niet op voorraad :-() Op zaterdag kon dochterlief stralen in haar nieuwe jurk!
Lydia had een kroontje voor Nienke gemaakt, want "dat hoort, als je jarig bent". 



O ja, op vrijdagavond moest natuurlijk ook nog voor taart gezorgd worden!
Voor de neefjes en de nichtjes wilde ik cakelollies maken, maar ik kon het recept zo gauw niet vinden en deed het dan maar even op de gok. Niet zo handig bleek de volgende ochtend, alle bolletjes rolden van de stokjes en toen het roze chocolade glazuur ook nog eens niet wilde wat ik wilde bedacht ik dat ik maar beter snel een alternatief kon maken. 
Uit de halve cake die nog over was sneed ik plakken waar ik vervolgens met een ronde koekjesvorm rondjes uit maakte. Een lik pasta erop en dan met dezelfde vorm een rondje van marsepein erop. Uit een ander kleurtje marsepein haalde ik (ook met koekjesvormen) hertjes, hartjes en vogeltjes en de traktatie in pip-stijl was voor elkaar! Voor elk kind een eigen kaarsje om uit te blazen en het feest kon beginnen! 


Uiteindelijke kwam het allemaal goed en was het heel gezellig met de tantes, neefjes, nichtjes, oma en opa. 
Nienke vond de cadeau's en het inpakpapier prachtig, en ook de ballonnen en de slingers waren al een belevenis op zich. Aan het eind van de dag tolde ze bijna van de moeheid, maar haar oogjes glommen blij!

En nu óp naar de volgende verjaardag: Lydia is over 4 weken jarig, dit keer maar iets eerder beginnen met de feestjurk...

donderdag 6 februari 2014

Van alles wat...

De laatste tijd gun ik me niet zo veel tijd om te bloggen: niet om bij jullie te lezen (sorry!!) en niet om zelf te schrijven. Op m'n werk zitten we momenteel volop in een reorganisatie. Afgelopen week hebben we te horen gekregen dat we mogen blijven werken, maar wel zal de samenstelling van de teams en het werk veranderen. Best spannend dus, je bent er toch wel mee bezig en ongemerkt vraagt het dan ook best wel energie. Ook naar dat andere collega's met wie we al jaren samen werken wel boventallig zijn geworden. Zij kregen wel iets anders aan geboden, maar toch...

Ondertussen zijn we ook met Nienke wat aan het tobben. Ze lijkt nogal gevoelig voor bepaalde voedingsstoffen en het is een hele toer om uit te vinden waar ze goed en waar ze slecht op reageert. Het gaat gepaard met buikpijn (voor haar) en gebroken nachten voor ons allemaal...

Tussendoor zijn er ook een aantal workshops broodbakken gepland. Het is steeds erg gezellig. Ik kreeg diverse mailtjes met vragen voor datums in maart, maar daar kan ik helaas nog even niets over zeggen door de onzekerheden op m'n werk, hopelijk is daar snel meer duidelijk!

En dan zijn we nog bezig met het bed van de meiden. In m'n vorige berichtje noemde ik het een stapelbedstee, maar eigenlijk is dat niet helemaal de juiste naam, kijk maar...


Het is eigenlijk meer een speelhuisje. Het ledikantje van Nienke staat onderin, ik vind ze toch echt nog wat te klein om al in een groot bed te slapen. En op deze manier gaat het ook prima. Het geeft veel meer ruimte op de meidenkamer dan de 2 losse bedden, bovendien hebben we de commode op zolder gezet, dus als straks het bed helemaal klaar is (lees: het gereedschap en alle troep opgeruimd) dan hebben ze heerlijk de ruimte om te spelen! 
Onder het trapje maakt Gerbrand meteen een kastje waarin het speelgoed opgeruimd kan worden, bergruimte heb je nooit genoeg, toch?!


De meiden spelen ondertussen steeds meer samen, al is het eigenlijk meer naast elkaar spelen wat ze doen. Lydia wil wel samen spelen, maar Nienke doet het allemaal nog lekker op haar manier :-) 


Zaterdag maakten we eindelijk weer eens tijd vrij om een dagje naar de tuin te gaan. Ondanks de regen was dat echt heerlijk. Zo maar lekker wat rommelen en timmeren (ja, ook daar...). We hingen een plankensetje op voor wat potten en pannen, en Gerbrand wil ook daar een stapelbed maken voor de meiden. Dat moet wel een echte bedstee worden, op verzoek van Lydia :-)


Natuurlijk bakten we daar wat lekkers in de oven van de houtkachel, maar omdat we vergeten waren appels mee te nemen voor de appelflappen werden het noodgedwongen kaashapjes. Lydia vond het eerst wel vreemd: geen appelflappen op de tuin, maar toen ze de kaashapjes proefde vond ze het wel prima!


Deze week hebben we ook (eindelijk) de nieuwe groente- en bloemenzaden besteld. We hebben al wel wat gezaaid met zaadjes die we overhadden van vorig jaar, maar het bestellen van nieuwe zaden is al een heerlijkheid op zich. Lekker op de bank zitten met schetsjes van de tuin en dan wegdromen met de zadengids. Plannen maken, wat waar moet komen te staan en welke nieuwe groenten we dit jaar eens uit gaan proberen. De eerste voorjaarsbloemen staan er al te bloeien, dus nog even, en dan kunnen we er weer echt tegenaan in de tuin! 



woensdag 15 januari 2014

Uit in Friesland en stapelbedstee

De eerste 2 weken van het nieuwe jaar liggen al weer achter ons. Alles is weer zo'n beetje terug in het gewone ritme en ons eerste uitje van het jaar hebben we al weer gehad.

Vorige week zijn we naar m'n tante in Friesland geweest. Lydia hoopt half maart 4 jaar te worden en dan ook meteen naar school te gaan, dus besloten we het er nog even van te nemen nu het nog makkelijk te regelen is. Gelukkig kwam het bij m'n tante ook goed uit en keek ze uit naar onze komst. Het was dan ook lang geleden, we waren er nog niet geweest sinds Nienke er is en die hoopt volgende maand al weer een jaar te worden... Tante was wel een paar keer hier geweest en natuurlijk hadden we over en weer gebeld en kaartjes gestuurd, maar een paar dagen naar Friesland stond toch wel hoog op ons verlanglijstje!
Het was heerlijk om weer eens bij te kletsen, de ruimte en rust te ervaren, te genieten van de uitgestrekte polders en de leegte. Op die momenten gaat het bij ons altijd wat kriebelen. Als we nog eens *ooit* hier naar toe zouden verhuizen... (zucht)... Voorlopig verwachten we nog niet echt dat dit zal gebeuren dus genieten we gewoon van het Friese land als we er aan het logeren zijn :-)
Bruggetjes zoeken

Woensdag scheen de zon heerlijk en besloten we er van te genieten. We gingen naar landgoed Stania State: een landhuis met een prachtige slingertuin erbij. Lydia noemt dit park een 'bos' en ging meteen opzoek naar kabouters. Helaas zagen we ze niet, maar Lydia hoorde ze wel :-) In dit park zijn heel veel bruggetjes. Sommige hoog, andere van metaal. Bruggetjes zoeken bleek dan ook leuke opdracht voor Lydia. We hielden op een mooi, zonnig plekje pauze en wandelden op het gemak terug naar de auto. De meiden sliepen 's nachts als roosjes....
Pauze in de zon

Stania state

Vrolijkerd!
 Donderdag regende het. Maar geen zorgen, thuis hadden we al een slechtweer programma bedacht. We stapten opnieuw in de auto en reden langs het Lauwersmeer naar Groningen. Een half uurtje later stapten we weer uit bij de kaarsenmakerij in Eenrum. In een gezellige workshopruimte maakte Lydia voor het eerst kaarsen. Wat vond ze het leuk om te doen! Natuurlijk moesten ze roze worden ;-)
Nienke zat ondertussen rustig in de kinderwagen alles in zich op te nemen, die vond het allemaal wel prima.
In de bijbehorende winkel zag Lydia een licht roze  kaars-badeendje. Die vond ze zó mooi dat ze die graag voor tante wilde kopen. Lief hé, niet voor zichzelf maar als cadeautje, natuurlijk mocht ze het eendje dan ook geven!

Vrijdag zat de vakantie er al weer op. Op het gemak reden we terug naar huis en thuisgekomen besloot ik dit keer meteen alle tassen uit te ruimen. Vaak blijft hier een beetje staan dat er een paar dagen later nog staat, maar het gaf echt een voldaan gevoel alles gelijk aan kant te hebben! Twee uur na thuiskomst waren de tassen opgeruimd, draaide de wasmachine en stond er een cake in de oven. Kijk, dat was nog eens lekker!

Zaterdag ging Gerbrand thuis aan de slag. Hij is bezig om een stapelbed voor de meiden te maken. Nienke haar ledikantje staat niet echt handig op het kamertje (voor de verwarming, naast het gordijn en een snoer van een lampje dat ze steeds probeert te pakken). Omdat er nu geen ruimte is om het kamertje anders in te richten hebben we besloten om alvast het stapelbed te maken en dan ipv het onderste bed daar gewoon voorlopig Nienke d'r ledikantje neer te zetten. Natuurlijk kun je dan gewoon een stapelbed kopen, maar wij bedachten dat we een 'stapelbedstede' wilden hebben zodat ze het ook meteen als speelhuisje kunnen gebruiken. De Stapelbedstedes die je kunt kopen gaan ietwat boven ons budget dus keek ik Gerbrand maar eens lief aan. Gelukkig vindt hij het ook wel een leuk project. Dus werd het (nieuwe) steigerhout gekocht, maar we vonden het toch te ruw. Nu is Gerbrand alle planken aan het schuren. Het zal dan ook nog wel even duren voor het bed helemaal klaar is, maar ach, elke dag een steekje...

Vol aandacht voor wat papa doet
Ondertussen zijn ook de eerste aanmeldingen voor de broodbakworkshops in februari binnen, maar er zijn nog wat plekjes vrij. Heb je interesse mail me dan even: onderdeknotwilg@gmail.com

maandag 30 december 2013

Terugblik 2013

De kerstdagen liggen al weer achter ons. We mogen terug kijken op fijne dagen waarop vooral de kerstboodschap centraal mocht staan. Lydia deed voor het eerst mee met het kerstfeest van de zondagsschool. Wat een rijkdom om m'n meiske daar, te midden van zo veel andere kleuters, op het podium te zien staan en uit volle borst mee te zien zingen!

Ondertussen zijn de oliebollen en appelbeignets gebakken. Ook probeerden we dit jaar berlinerbollen, maar dan met een beetje een aangepast recept: we gebruikte volkoren meel en ipv rode jam gebruikten we appel-pruim, eigenlijk vooral omdat ik niet van jam met pitjes houd en dat was de enige rode jam die we in huis hadden :-) Ze smaken dan ook wat anders, maar zeker niet minder lekker! 

Net na de geboorte...
Zo aan het einde van het jaar dwalen m'n gedachten nogal eens terug. Wat hebben we weer veel meegemaakt het afgelopen jaar. Vorig jaar rond deze tijd was ik hoog zwanger van Nienke. De zwangerschap was niet altijd gemakkelijk doordat ik heel veel en lang last had van misselijkheid, en ook m'n rug en bekken voelden niet zoals het zou moeten...
Ruim 10 maanden...
Wat waren we blij toen Nienke in februari geboren werd! En ondanks de vermoedde groeiachterstand bleek ze maar liefst 8 1/2 pond te wegen! 
Heel veel gebroken nachten braken aan. Nog steeds komt Nienke bijna elke nacht, iets dat de nodige energie vraagt... Ook met drinken blijkt het niet altijd gemakkelijk: Nienke wil absoluut geen fles, tuitbeker of iets dat daar maar op lijkt. Als ik aan het werk ben, drinkt ze 'gewoon' niet. Tot vorige week, ineens ziet ze de fles als speelgoed: echt veel drinken doet ze er niet uit, maar het begin is er :-)

Het afgelopen jaar was mooi, maar soms ook pittig. De veranderingen met Nienke vroegen heel wat meer van me dan ik van te voren had kunnen denken. Daarnaast is er de onzekerheid op m'n werk of m'n baan behouden blijft, de gebroken nachten: het eist z'n tol zo bij elkaar.

Maar we kregen regelmatig hulp, soms uit onverwachte hoek! Rondom m'n zwangerschap nam m'n moeder geregeld m'n strijk mee of kregen we een warme maaltijd. We kregen hartverwarmende kaartjes en mailtjes, precies op de momenten dat het niet zo lekker ging. Toen we afgelopen zomer het tuinhuis gingen verbouwen kregen we ook al zo maar hulp van lieve vrienden van m'n blog! 
En juist toen we het pas niet echt meer zaten zitten met de tuin (zo veel werk, zo weinig tijd en energie om het goed bij te houden) toen belde er een kennis van m'n ouders of hij misschien mocht komen helpen met spitten!! Hij is ondertussen al een aantal keren wezen helpen, we zijn er zó blij mee! 

  Ook zagen we Lydia zich ontwikkelen van een peuter tot een leergierige bijna-kleuter. En wat een rijkdom om de interactie tussen de meiden te zien. Ze hebben zo veel plezier samen!

Als we alles overzien dan mogen we toch ook boven dit jaar weer schrijven: Eben Haëzer: tot hiertoe heeft de Heere ons geholpen! 


We wensen iedereen een goede jaarwisseling en een voorspoedig nieuw jaar!

Gij zijt, o HEER, van d' allervroegste jaren
Voor ons geweest een toevlucht in gevaren.
Eer berg en rots uit niet geboren waren,
Eer d' aarde rustt' op hare grondpilaren,
Van eeuwigheid, o God Die eeuwig leeft,
Zijt Gij de God, Die eind noch oorsprong heeft.

Laat Uw genâ ons met haar troost verrijken,
En laat Uw werk aan Uwe knechten blijken,
Uw heerlijkheid niet van hun kind'ren wijken;
Uw liefd', Uw macht behoed' ons voor bezwijken;
Sterk onze hand, en zegen onze vlijt;
Bekroon ons werk, en nu, en t' allen tijd'.


maandag 23 december 2013

Bijna Kerst

Langs de donk're huizenrijen
O, wie lopen daar zo laat?
Het is Jozef, die daar langzaam,
Zoekend met Maria gaat.

In een stal daar wijst men eind'lijk
Hen een plaats ter ruste aan.
In die stal komt, heel armoedig,
Jezus wieg, een krib te staan.

Ons hart heeft ook geen plaats voor Hem
Al horen we nog zo vaak Zijn stem.
Nu laat God ons weer horen
Er is een Koningskind geboren!

De Heer' zij ere, tot in de hoge
De Heer' zij ere, halleluja!
Ja roept het luide uit, de Heer' zij ere
de Heer' zij ere, halleluja! 

Nu Lydia op de zondagsschool zit, wordt hier vol op geoefend voor het kerstfeest. En al zijn de versjes eenvoudig: wat zijn ze mooi en rijk.

Ik wens jullie allemaal gezegende kerstdagen toe!

vrijdag 20 december 2013

Adventtijd 2

Zomaar nog wat foto's van dingen die Lydia deze week maakte. Ze vindt knutselen zó geweldig! Als ze alleen bezig is kleurt, knipt, plakt en 'schrijft' ze. Soms zomaar wat krabbeltjes, maar steeds vaker schrijft ze echte letters na. Ze heeft een schrijfblokje waar ik 'papa' 'mama' 'Lydia' en 'Nienke' op een blaadje heb geschreven. Dat schrijft ze dan na. Maar ook in tijdschriften en winkels herkent ze bepaalde letters die ze regelmatig gebruikt. 
Samen bezig zijn vindt ze nog veel leuker: ze geniet dan niet alleen van het knutselen maar ook van het samen bezig zijn. En zij is niet de enige die ervan geniet :-)


Vandaag maakten we een kerststukje. Eerst haalden we wat besjes om te verwerken tussen het groen. En Lydia wilde er zó graag een echte kaars in...
Ze kon bijna niet wachten tot de oase nat genoeg was om te beginnen :-)
Eerst stak ze al het groen in de oase. Dat deed ze helemaal zelf. Heel secuur werd gekeken waar nog wat moest en of het allemaal wel 'recht' zat. Ik had wel het groen op maat geknipt voor haar, de snoeischaar vertrouw ik haar toch nog niet toe...
Daarna mocht de boel opgevuld worden met de besjes. En weer werd gekeken of het wel 'eerlijk verdeeld' was. Uiteindelijk stak ik nog wat kleifiguurtjes en belletjes voor haar op ijzerdraad zodat ze die ook een plaatsje mocht geven. En toen was ze klaar!


Ik weet niet wie er trotser is: Lydia op haar stukje of mama op haar grote meiske! 

Knap gedaan toch, voor een meisje van nog geen 4?! Toe ik zei dat ze wel in een bloemenwinkel kon gaan werken reageerde ze verschrikt: "Nee, ik wil bij papa, mama en Nienke blijven!!" Echt gouden momenten om te koesteren!