woensdag 24 januari 2018

Jurkjes, vestjes en rok Lydia en Nienke, trui Joas

Het is al weer even geleden dat ik deze jurkjes maakte, maar ik had ze hier nog niet eerder laten zien, dus bij deze alsnog!
Voor Lydia en Nienke maakte ik van een heel diep blauwe stretch baby rib een jurkje voor kerst. Voor mezelf ook trouwens, maar dat staat nog niet op de foto....
Voor de meiden gebruikte ik voor het eerst het boek 'stof voor durfhetzelvers'. Dat had ik al een heel tijdje liggen, maar het kwam er niet echt van om het te gebruiken. Ook al omdat ik even moest kijken hoe het precies werkt. Eerlijk gezegd: het werkt super simpel en ik snap eigenlijk niet waarom ik het niet eerder gebruikte! Je neemt een basisjurkje en kan vervolgens de variaties er bij toepassen. 
Voor nu maakte ik voor Nienke een jurk met lange mouwen en een stolpplooi van voren en voor Lydia het zelfde jurkje maar dan zonder mouwen omdat ik daar te weinig stof voor over had ;-)
Het bontkraagje van Nienke maakte ik al een paar jaar geleden bij dit jurkje (klik klik) en voor Lydia maakte ik er ook nog maar 1 bij van de rest die ik er nog van had liggen. 
Nienke wilde graag heel veel knoopjes op haar mouwen 'net als mama' want dat heb ik ook op mijn eigen jurk gemaakt. Op de kerstvieringen van school stonden er prachtige dametjes met opgestoken haren en zilveren schoentjes klaar om mee te gaan! 
Overigens noem ik het kerstjurken, maar na de kerst blijven de meiden ze gewoon voor de zondag dragen.




Tweede Kerstdag waren we bij mijn ouders waar onder andere ook mijn broer was. Die had zijn jonge herdershond bij zich. Joas was er diep van onder de indruk. De volgende dag waren Joas en ik maar samen thuis. Gerbrand was een dagje uit met de mannen van zijn familie en de meiden logeerden bij m'n ouders. Joas had het steeds maar over de hond van m'n broer. Toen bedacht ik me dat ik nog een kussensloop had liggen met een poolvos oid erop. Toen Joas die zag werd hij helemaal enthousiast! Dat was de hond van ome Acero! (Hij verbasterd de naam Arco zo heerlijk)
Modelletje Semper zit zo in elkaar en aan het eind van de ochtend was er een heel blij mannetje. De trui ligt hier nauwelijks in de kast. Zodra hij uit de was is moet tie weer aan!


Het eerste rokje dat ik maakte in 2018 was voor Nienke. Van een restje wat er al (te) lang lag, op verzoek van Nienke een rokje met 'van die bobbeltjes' (aangerimpeld), zonder zakken en niet met een rits. U vraagt, wij naaien ;-) Een ietwat versimpeld modelletje uit 'Zelfgemaakte kleertjes' zit zo in elkaar! 
Begin oktober, een maand voordat we gingen verhuizen was er weer de naaidag in Hardinxveldt. Wat was het weer gezellig! Ik ben er toen helemaal niet meer toe gekomen er over te bloggen. Op die dag maakte ik onder andere voor allebei de meiden een vestje van Minky Fleece. Heerlijk zacht en warm! En een fijn modelletje wat zó in elkaar zit! Het patroon komt uit het boek 'Zelfgemaakte kleertjes van Catharine de Weerdt'. Ik schreef er al eens eerder over. 
De meiden kozen heel eensgezind voor alleen een knoop bovenaan. Lydia voor een metalen knoopje met paard erop (tja, ze zit nu eenmaal in de paardenfase ;-)) en Nienke voor een knoopje met een prinsesje erop. De vestjes zijn echt een succes! Ze worden graag en veel gedragen!

Op de naaidag won ik nog een boek met kinderpatronen van LMV. Ook al zo'n leuk boek met simpele, snel klaar patroontjes. Fijn voor als je 'even snel' een flinke collectie wil maken ;-) Voor Nienke maakte ik er al een joggingbroek uit voor tijdens de gym op school, want op de vorige school gymden de kleuters in hun gewone kleding en hier in gymkleren. Helaas ben ik vergeten een foto te maken, dus moet ik wachten tot de volgende vakantie als ze haar gymtas weer mee naar huis krijgt om alles te wassen....


Een poosje geleden maakte ik voor Nienke een verlengde semper. Hij bleek nogal groot uit te vallen en Lydia paste h'm zelfs! Dus die had er toen een jurkje bij!
Overigens lag het meer aan de stof dan aan het patroon dat het groot uitviel. Inmiddels heb ik al heel wat sempers gemaakt en alleen dit jurkje viel zo groot. Ik denk dat dat komt doordat het een soort gebreide stof is. 
Vlak voordat we gingen verhuizen kwam de schoolfotograaf nog langs op de oude school. Leuk, dan 
konden ze nog net even met de oude klas op de foto! Daar hoorde natuurlijk ook een nieuwe jurk bij. Dat werd uiteraard de Nivalis met kraag. In een stofje dat ik op het stoffenspektakel kocht en speciaal voor dit doel had bewaard. Nienke had niet zoveel zin om op de foto te gaan, en de leggings eronder zijn natuurlijk ook geen fraai gezicht. Maar dat is uiteindelijk, toen de schoolfotograaf kwam helemaal goed gekomen! 





Op de dag zelf straalden ze met z'n 3-en en later met de hele klas!



De rest van de kleding die ik maakte moet nog (opnieuw) op de foto omdat ik daarvan heel wat foto's kwijt geraakt ben bij het vallen van mijn laptop. Maar gelukkig bleken er toch nog wel wat foto's op m'n fototoestel te staan en vonden we ook nog wat USB-sticks waardoor ik nu al weer meer dan 10.000 (!!) foto's terug heb! Daar ben ik zo super blij mee! Alleen de laatste anderhalf/ 2 jaar heb ik vrijwel geen back-ups gemaakt dus daarvan mis ik wel heel wat foto's. Gelukkig staan er nog heel wat foto's op m'n blog en facebook zodat ik juist van de hoogtepunten nog wel iets heb. 
Les van dit verhaal: voortaan toch maar regelmatig back ups maken...


zaterdag 20 januari 2018

Kijkdag bij het nieuwe huis

Deze week was het dan *eindelijk* zover: we hadden kijkdag in het nieuwe huis! We konden vanaf 3 uur terecht, dus de meiden waren super snel de klas uit - we waren allemaal zoooo benieuwd! Nu konden we voor het eerst ín het huis, en ja, dat is toch wel anders dan alleen er langs rijden of voor de hekken kijken!

Kijk maar mee!


Dit is het woonwijkje. Het huis met de donkere stenen en gedraaide dak bijna rechts op de foto is ons huis. 
Op de volgende foto zie je het vanaf de andere kant, als je de straat in kijkt. Ons huis valt hier bijna van de foto aan de linkerkant, je ziet nog net de dwarse kap, maar je krijg zo wel een indruk van de straat ;-)


De voordeur van ons huis zat nog dicht. Dan maar via de achterdeur - daar zat toch nog geen glas in! 


Even poseren op de steigers bij de achterdeur!


Vanaf de achterdeur naar voren genomen. Rechts achter de trap zie je de voordeur. Die zit dus aan de zijkant van het huis. (Ja, het is een hoekwoning). Hier komt nog een halletje, het enkele raam rechts is ook van het halletje. Naast de trap komt het toilet, daarnaast komt de deur naar de woonkamer/ keuken. 
De keuken komt voor het grote raam, het wordt een U-vorm. (Dus langs de zij muur, voor het raam langs en  dan tegen de binnenmuur van het halletje. 


Vanaf de voorkant naar achteren toe gezien. Hier komt de woonkamer. Voor onze begrippen heel ruim gezien het feit dat ons vorige huis een woonkamer van nog geen 4 bij 4 meter had!


En voorlopig ons uitzicht naar de achterkant! De kavel achter de woning is nog wel te koop maar we adviseren iedereen om die niet te kopen zodat we vrij uitzicht houden ;-)


De eerste verdieping, naar de achterkant toe gezien. Hier komen 2 slaapkamers en aan de linkerkant een toilet (bij het kleine raam wat je nog net in de zijmuur ziet zitten tussen de treden van de trap door). Aan de rechterkant, tegenover de trap komt de badkamer. 


De eerste verdieping vanaf de andere kant gezien, richting de voorkant. De voorslaapkamer komt over de hele breedte van het huis. Echt een ruime kamer dus!


En omdat het zo mooi is gewoon nog een keer het uitzicht aan de achterkant, maar dan vanaf de eerste verdieping ;-)


Nog een trapje hoger: de zolder! Doordat de kap bij ons huis (en de andere hoekhuizen) gedraaid is hebben we enerzijds een heel ruime zolder, aan de andere kant heb je er ook een heel speciale hoek bij aan de kant van de buren ;-) Het heeft eigenlijk wel wat, al zullen we waarschijnlijk juist aan die kant wel een kledingkast maken waardoor je er minder van ziet. De achterzolder wordt een heel ruime kamer voor Lydia. Op het midden gedeelte komt een washok (voor mij dus) en de zolderkamer aan de voorkant wordt Gerbrand z'n werkkamer. Op de kamers willen we een extra vliering maken als berging, dat kan ook makkelijk gezien de hoogte van de nok.  




Zo, nu hebben we het hele huis gehad! We zijn heel benieuwd hoe het wordt als de binnenmuren staan etc., en natuurlijk nog nieuwsgieriger naar het eindresultaat en de opleverdatum! Wordt vervolgd dus....



vrijdag 5 januari 2018

Veranderingen

Allereerst voor iedereen de beste wensen voor het nieuwe jaar!

Een poosje heb ik getwijfeld: ga ik nog wel door met deze blog of begin ik met iets nieuws, of stop ik er helemaal mee?! Voorlopig heb ik besloten nog maar door te gaan op m'n vertrouwde stekkie. Er is de laatste tijd al zo veel veranderd in ons leven dat iets vetrouwds ook wel fijn is ;-)

Op oudejaarsdag zeiden we het nog tegen elkaar: dat hadden we vorig jaar toch niet kunnen denken dat we nu hier, in ons tijdelijke huis op de bank zouden zitten en over een paar maanden in het nieuwe huis! In juni besloten we te bekijken of verhuizen misschien tóch mogelijk en wenselijk was en wisten toen nog niet naar welke plaats of regio. In juli kwam ons huis in de verkoop, verkochten we de volkstuin en tekenden wij ons voorlopig koopcontract, in augustus is het oude huis verkocht en in september tekenden wij het definitieve koopcontract. In oktober gingen we toch nog maar op vakantie vanwege ons 12,5 jarig huwelijk en omdat die vakantie al bijna een jaar geleden geboekt (en betaald) was en 2 weken later in november zijn we verhuisd naar onze tijdelijke woning.... Soli Deo Gloria!

Een verhuizing naar zo'n 3-kwartier-autorijden-verderop. Dat betekend: nieuwe school, nieuwe kerk, nieuwe buren, nieuwe supermarkt, nieuwe kapper o nee, die moet ik nog steeds zoeken, nieuwe vriendinnetjes voor de kinders, heel veel nieuwe gezichten, nieuwe bibliotheek, nieuwe auto er moest voor tijdelijk een 2e auto bijkomen, nieuwe ritmes, nieuwe... ja, wat niet eigenlijk?! En dan hebben we het nog niet eens gehad over alle keuzes die we moesten en moeten maken voor het nieuwe huis: badkamer, toiletten, keuken, vloeren, behang etc. Heel leuk allemaal, maar het slurpte de afgelopen tijd wel heel veel energie bij ons allemaal. Toch hebben we geen moment spijt gehad van deze verhuizing. De meiden hebben vanaf de eerste dag op school vriendinnetjes en we hebben al veel hartelijkheid ervaren in onze nieuwe woonomgeving. Daar zijn we echt heel dankbaar voor! Want het blijft toch een grote en spannende stap om te verhuizen naar een heel nieuwe omgeving!

Inmiddels zijn we hier allemaal al best aardig gewend. De meiden hebben regelmatig speel afspraakjes, zelf hebben we al wat nieuwe contacten binnen de gemeente. We hebben al genoten van de sneeuw, zijn bijna van de dijk gewaaid in de storm, hebben de zon op ons gezicht voelen schijnen tijdens wandelingen door bos, dijk en strandje en we zien de bouw van het huis bijna dagelijks vorderen. Ik heb zelfs al een botsing gehad, voor het eerst van mijn leven ;-) En nee, dat was niet mijn schuld. Gelukkig was er alleen blikschade en bleek het bij daglicht mee te vallen. Weer een ervaring rijker ;-)
Ook liet ik in diezelfde week m'n laptop op de grond vallen. Dat liep minder goed af. Bij zo'n computer zaakje konden ze uiteindelijk wel m'n laptop repareren door er een nieuwe harde schijf in te plaatsen, maar de data (met name heeeeeeeel veel dierbare foto's) waren verloren... En nee, ik had de laatste maanden (jaren?) geen back up gemaakt... Dat was dus wel echt een teleurstelling. Gelukkig bleken er nog wat foto's op m'n fototoestel te staan. En verder op m'n blog en facebook. Maar dat neemt niet weg dat er ook heel veel kwijt is. Ik heb de oude harde schijf wel mee gekregen. Wellicht dat we ooit nog iemand ontmoeten die er wel data van af kan krijgen....

De laatste weken ben ik ook weer begonnen met naaien. Dat had ook zo'n 2 maanden stil gelegen: veel te lang dus! Maar de kerstviering van school was een goede stok achter de deur om het weer eens op te pakken. Helaas nog geen foto's, die houden jullie nog even tegoed!

Nog even wat naaicijfers op een rij van vorig jaar:
Voor Gerbrand: 3 stuks (allemaal truien)
Voor mezelf: 21 stuks
Voor Lydia: 31 stuks
Voor Nienke: 25 stuks
Voor Joas: 14 stuks
Overig: 10 stuks
Totaal: 104 stuks

Dat is dus toch gemiddeld wel 2 stuks per week, ondanks de verhuizing. Ben benieuwd hoeveel het dit jaar zal worden. De komende verhuizing zal toch wel wat meer tijd kosten. Dan moet er geverft, behangen, kamers gebouwd, een tuin aangelegd en noem maar op. Dingen die we bij de verhuizing in november allemaal niet hoefden te doen. Dat was een kwestie van heel veel dingen weg doen, de rest elders opslaan en alleen de meest nodige dingen (m'n naaimachines ;-)) inpakken en meenemen.
Voorlopig zal ons leven dus nog wel een tijdje in het teken van 'verhuizen' staan!