vrijdag 30 december 2011

Oudejaar

Bijna oud jaar al weer... Wat is dit jaar omgevlogen! Zo tegen het einde van het jaar ga je haast vanzelf terugkijken en mijmeren...


Het jaar bracht ons dieptepunten, bij wie niet?! Maar vooral ook hoogtepunten waar we dankbaar op terug kijken. Gouden momenten met ons 3-tjes. Momenten met vrienden en familie - dierbare herinneringen die we koesteren...

Een jaar ook van bewustwording, in heel veel opzichten. 'Genoeg' en 'puur' kwamen steeds meer centraal te staan in ons leven. Het bracht veel 'zelfdoen' met zich mee: zelf brood bakken nam bijv. een enorme vlucht. Van af en toe een broodje in de broodbakmachine naar al ons brood (incl. luxebrood als suikerbrood e.d.) zelf bakken in de oven. Maar ook zelf pizza, pasta en patat maken zijn ondertussen helemaal in het ritme opgenomen.
En is het echt nog maar sinds dit jaar dat we wecken? (Voorheen alleen op heel beperkte schaal inmaken in jampotten). We drinken nog steeds vrijwel alleen eigengemaakt sap en siroop ipv gekocht en op de boterham natuurlijk eigen gemaakte jam. Het voelt allemaal zo vertrouwd, alsof we het nooit anders gewend zijn geweest!

Het bloggen waarmee ik dit jaar begon heeft hier zeker aan bijgedragen. Zoveel recepten, inspiratie en tips, zelfs via de mail! Allemaal heel erg bedankt hiervoor!
Sowieso vind ik het bloggen nog steeds heel leuk. Ik lees de reacties altijd graag, en al kom ik er niet altijd toe om bij iedereen even trouw te reageren: ik probeer met lezen wel zo´n beetje bij te blijven en lees jullie verhalen met heel veel plezier.
Zelf vind ik het leuk dat er door het bloggen een soort ´dagboek´ van 2011 is ontstaan, met allerlei leuke en waardevolle momenten, zaken die ons bezig hielden en foto´s van Lydia. Dat laatste is dan misschien een beetje compensatie voor de fotoboeken die ik nog altijd moet maken (zucht...)



De bevindingen van het bakken in de oven van de nieuwe houtkachel houden jullie nog even tegoed, ik heb een flinke buikgriep te pakken en houd het dan ook maar even bij bankhangen... De oliebollen bakken we ook maar een weekje later: wie zegt er nu dat die niet meer smaken in januari :-)

Ik weet niet of ik morgen nog wat zal schrijven, dus bij deze wens ik iedereen alvast een goede jaarwisseling toe en een gelukkig 2012!

dinsdag 27 december 2011

Nieuwe houtkachel

En zo liggen de kerstdagen al weer achter ons... We kunnen terug kijken op mooie, rustige dagen.
Vandaag was ik vrij, en ook Gerbrand kon zijn werkzaamheden zo schuiven dat we lekker naar de tuin konden. Want daar stond onze nieuwste aanwinst op ons te wachten! Vorige week vrijdag waren we namelijk een nieuwe houtkachel wezen kopen, maar voordat we de kachel met pijpen enzo in het tuinhuis hadden geparkeerd was het al te laat om er verder mee aan de slag te gaan. Het begon al te schemeren, en omdat we er geen elektriciteit hebben is het dan al snel te donker. Bovendien duurt het met de hand allemaal wat langer. (Denk alleen maar aan het gat in de wand zagen...)

We konden dan ook bijna niet wachten tot we vandaag weer naar de tuin konden! En ja hoor, vanmiddag was het voor elkaar: de kachel brandde! Lydia vond het prachtig, maar bleef gelukkig op veilige afstand.
De oude kachel was op zich nog prima, maar daar kregen we het niet helemaal goed mee warm gestookt. Je moet bedenken dat het in het huisje vrijwel net zo koud is als daarbuiten. En als het dan vroor dan duurde het een paar uur voordat het een graad of 20 was. Voor ons niet zo'n probleem, maar voor Lydia vond ik dat toch niet zo'n succes.
De nieuwe kachel heeft flink wat meer vermogen. Vanmiddag was het in een half uurtje een graad of 7 warmer in het huisje. Ook zit in de nieuwe kachel een oventje. Ik kan bijna niet wachten tot ik die donderdag uit kan proberen! De resultaten zien jullie natuurlijk vanzelf :-)

dinsdag 20 december 2011

Kerstgroet


Nog een paar dagen, dan is het al weer kerst. Vanmorgen hebben we de 'kerstboodschappen' gehaald. Scheelt niet zo veel van de gewone boodschappen, want we willen kerst niet onder laten sneeuwen door allerlei zaken die de aandacht afleiden van de échte kerstboodschap.
Natuurlijk hebben we een (zelfgebakken) kerststol bij het ontbijt en maak ik iets lekkers voor bij de koffie. Het 'diner' bestaat gewoon uit stoofpeertjes, zelfgemaakte aardappelkrokketjes, en kipfilet. Soep vooraf en pudding toe en we hebben iets dat we allemaal heerlijk vinden! (Dus geen gedoe met iets ingewikkelts waarmee Lydia zit te piespeuken of wat veel tijd vraagt en dan alsnog mislukt...)

Eerste kerstdag gaan we, net als anders, naar de kerk en 2e kerstdag vieren we het kinderkerstfeest met de kinderen van de zondagschool waar ik juf ben. Ze zijn al weken aan het oefenen voor de versjes en de teksten en doen zó hun best. Ik kijk er zelf al net zo naar uit als zij!
's Avonds eten we bij mijn ouders die eerder die dag op Lydia zullen passen.  

Tussen kerst en oud & nieuw moet ik gewoon werken. Voor ons komt het dan ook niet zo slecht uit dat oudejaarsdag op zaterdag valt: dan heb ik tenminste vrij om oliebollen te bakken :-) De nieuwjaarsbezoekjes aan de oma's spreiden we over de eerste helft van januari. Scheelt een hoop heen en weer gevlieg en je hebt wat meer tijd om elkaar écht te spreken.

Genoeg plannen dus, maar nu eerst maar eens zien dat het eten voor vanavond weer op tafel komt. Cajun aardappeltjes uit de oven met sla en doperwtjes, mmmm!

Goede kerstdagen allemaal!

zaterdag 17 december 2011

Ben er nog...

Zo, daar ben ik weer eens na bijna 2 weken *bloos*...  De dagen waren druk en helemaal vol gepland van 's morgens vroeg tot 's avonds een uur of 10, maar vanavond heb ik 'vrij'. Lydia ligt op bed, Gerbrand is naar een verjaardag: deze avond is voor mij: lekker lui op de bank met een tijdschrift en de laptop. (Wat een uitvinding is dat toch, hé?!)
't Lijkt wel of ik er gewoon weer even 'in' moet komen... Zal ik het beloofde recept van de borstplaat schrijven? H'm, moet ik het eerst weer gaan pakken, en sint is toch al voorbij dus maakt die paar dagen ook niet meer uit. Dan over wat ik allemaal zo al gedaan heb van de week? Ook niet echt boeiende dingen... En het uitzoeken van de verzekeringen en hypotheek (moeten over niet al te lange tijd de rente vaste periode opnieuw vaststellen) was voor ons wel nuttig, maar om daar nu over te bloggen?! En dat de dakbedekking van het tuinhuis losgestormd was lijkt ook al weer lang geleden (hoewel, het is nog geen week terug dat we gebeld werden door één van de tuinvrienden)...

Zojuist heb ik heerlijk zitten snuffelen in de folder met groente-, kruiden- en bloemenzaad. Mijn tuinseizoen begint altijd zo in december/ januari!
Voor de meeste zaden ben ik er wel aardig uit wat ik wil nu nog even aan Gerbrand vragen wat hij wil . Het is altijd een hele puzzel: kiezen uit zo'n 20 soorten sla, 10 soorten tomaten en 60(!) soorten bonen en erwten.
De bonen zijn gelukkig onderverdeeld in verschillende soorten. De keuze tussen stok of stam scheelt al meteen de helft. Voor ons dus stok: heb je meer opbrengst op een kleiner oppervlakte. Verder pompoenen (daar ben ik sinds dit najaar toch wel fan van geworden) kruiden, bloemen, aardappels en uien. Kolen zaaien we eigenlijk niet. Soms kopen we wat plantjes, maar het neemt naar verhouding veel plaats in voor weinig oogst. Dan heb ik op die plaats liever iets anders staan waar we meer van kunnen oogsten of wat in winkels minder makkelijk te krijgen is.
Als ik met de zadengids zit kan ik al weer helemaal weg dromen: al die zaadjes in de grond, de kleine plantjes verspenen, uitpoten, bloemen plukken! In de tuin werken en dan slapen in het tuinhuis... Heerlijke lange zomeravonden, en dan 's morgens gewekt worden door de vogels die een concert geven.
Maar voor het zo ver is moet er nog wel het één en ander gebeuren. Volgende week hopen we het dak van het tuinhuis te isoleren en de kachel opnieuw aan te sluiten. Die staat nu te veel aan de zijkant van het huisje. Door h'm meer in het midden te zetten hopen we dat het huisje makkelijker warm gestookt kan worden en zo is het ook dichter bij het keukentje wat natuurlijk ook wel handig is omdat we h'm ook gebruiken om op te koken.

Verder zijn we aan het aftellen naar onze vakantie in januari. Zomaar een weekje, gewoon in een huisje in de Peel. Ik leg steeds alvast wat tijdschriften apart: mocht het dan slecht weer zijn (die kans is natuurlijk wel groot in januari) dan kruipen we lekker bij de haard... Misschien is iemand van jullie daar een beetje bekend en weet tie nog leuke dingen om te doen? We houden ons aanbevolen voor tips!

En nu ga ik snel nog wat van jullie berichtjes lezen, want zo'n vrije avond is om voordat je het weet...





dinsdag 6 december 2011

Hé hé, eindelijk even tijd om te bloggen :-)
De dagen vliegen voorbij! Zaterdag gingen we op bezoek bij de sint op m'n werk. Lydia vond het allemaal maar spannend, de zwarte pieten een handje geven? Ze dacht er niet over! Versjes zingen met elkaar paste meer in haar straatje, en ook de eierkoeken versieren met hagelslag en slagroom was geen probleem. Met vuurrode wangen ging ze een uurtje later weer naar buiten. Mét een koffertje met puzzel in haar hand, ze is er al heel wat tijd zoet mee geweest.

Na haar middagdutje gingen we naar opa en oma. En ja hoor, ook daar stond al een zak met cadeautjes klaar. Samen met haar neven werd de zak leeggehaald en de cadeautjes verdeeld. Hier kwam o.a. een fornuisje met pannetjes uit te voorschijn: ook al goed voor uren speelplezier! En de pyjama die ze kreeg ging natuurlijk 's avonds meteen aan.

Gisteren overdag maakten we zelf borstplaat (recept volgt nog) en boterletter. We aten erwtensoep (dat vind ik echt bij sinterklaas horen) en dronken warme chocola. En we vonden warempel nog een klein zakje met pakjes bij ons zelf in de gang. Lydia heeft ondertussen de smaak goed te pakken en weet precies wat ze met er mee aan moet :-) Er zat voor Lydia een boekje in en verder wat chocoladeletters enzo. En natuurlijk ontbraken de gedichten niet.
Zaterdag doen we het nog eens over met de hele schoonfamilie: met suprises en gedichten, alles er op en eraan! En dan, na 4 x sinterklaas in een week is het wel weer welletjes...

Verder zit ik zo'n beetje elke vrije minuut achter de naaimachine. In 2 dagen tijd maakte ik een rokje en 2 overgooiers, m'n record! Dit keer niet voor Lydia. Volgende week hoop ik samen met m'n moeder naar een markt te gaan waar we o.a. de kleertjes willen verkopen. Verder leuke geborduurde slabben en dat soort dingen, maar m'n voorraad is niet zo heel groot dus hoef ik me niet te vervelen. Gelukkig heeft m'n moeder een grotere voorraad klaar liggen...
Vandaar dat de dag om is voor ik het in de gaten heb. Ik ben bang dat ik komende week dus ook niet zo trouw zal zijn met blogberichtjes lezen en schrijven, dat hoop ik daarna wel weer goed te maken.

Nu ga ik snel nog een patroontje uittekenen zodat ik morgen weer meteen aan de slag kan!

maandag 28 november 2011

Achter de naaimachine

De laatste dagen maakten de naaimachine, lockmachine en borduurmachine overuren. Naast de gordijnen die ik ben ik ook verder lekker aan de slag gegaan.



Ik maakte wat rokjes en een jasje voor Lydia. Het knopenrokje zag ik een poos geleden op de blog van Daniëlle, en ik vond h'm direct zo mooi dat ik het patroon ook bestelde. Uiteindelijk bleef het nog even in de kast liggen, maar vorige week 'moest' het er dan toch echt van komen! Een heel werk omdat het rokje uit 16 delen bestaat, maar ik ben wel blij met het uiteindelijke resultaat!
Het bijbehorende jasje maakte ik ook, van diep zwarte stof. Hier zit ook een knoop in het achterpand en daardoor hoort het er helemaal bij. Het staat haar zo parmantig!

Van grijze memorystof maakte ik een rokje met links voor plooitjes en een strikje. Het staat erg feestelijk. Deze rokjes maak ik ook om te verkopen via Marktplaats, vandaar de kaartjes die je zie op de foto :-)


Verder zijn we druk bezig voor de sint. We kochten een poppenbedje bij de Ikea (wegens tijdgebrek niet meer zelf kunnen maken helaas) en hoewel daar een 'matrasje' kussentje en lakentje bijzaten kon ik het toch niet laten om iets, meer in eigen stijl te maken... 


Pop ligt diep met haar neus onder de dekens, niet gek ook als je bedenkt dat zij nog steeds een zomerjurkje aan heeft :-) De poppenkleertjes van mijn poppen van vroeger (ja ja, trouw bewaard) blijken niet te passen. Dat wordt dus nog meer werk voor de sint...

O ja, en wat de foto's betreft: ik verkleinde ze nooit en dat blijkt nogal wat extra geheugen te vragen. En dan is die 1,0 GB dus vrij snel vol. Doordat m'n 2e blog aan dezelfde account gekoppelt is gaat het ook nog eens 'dubbel' zo hard, dus misschien dat ik die ook weer los kan koppelen zodat ik 2 x 1,0 GB heb. Nu moet ik dus nog even bedenken of ik alle foto's alsnog wijzig in verkleinde foto's of dat ik extra opslagruimte (20,0 GB) bij koop. Maar vandaag is het weer gelukt met de foto's!

donderdag 24 november 2011

Warm winterhuis

Wat een reacties op m'n vorige berichtje over het droomhuis! Blijkbaar zijn we lang niet de enige die dromen van een huisje op het platteland... 
Hoewel we ons echt helemaal thuis voelen in ons huidige 'droomhuis' is er wel één minpunt wat toch elk jaar terug komt. Het is een hoekhuis uit de jaren '30. We hebben er al heel wat aan verbouwd en geïsoleerd maar het blijft een koud huis. De trap zit midden in het huis (in de woonkamer) en deelt daarmee het huis in 2e zodat we een voor en achterkamer hebben. Maar daardoor is het ook open tot op de zolder en voel je altijd tocht en kou. Ik roep al die tijd (7 jaar): 'laten we een deur boven aan de trap maken' (wat Gerbrand dan zou moeten doen). Maar Gerbrand vindt dat niet zo handig. Waar hij eigenlijk ook wel gelijk in heeft, want de overloop is ienieminie klein en daar kan nooit een deur bij opengedaan worden. Gerbrand roept al 7 jaar: 'laten we een gordijn boven aan de trap hangen' (wat ik dan zou moeten doen) maar dat vind ik helemaal niet mooi. En zo gebeurd er al die jaren niets. Alle mensen die op visite komen nemen hun pantoffels mee en trekken bij voorbaat een dikke trui aan en zelf kruipen we gewoon lekker onder een dekentje op de bank.
En elk jaar hebben we het er weer even over en besluiten we er 'nog maar even over te denken'.

Maar dit jaar besloten we het anders te doen. We hadden het er 'weer eens' over maar maakten nu zo waar een keuze! Een gordijn, want dat was de snelste en makkelijkste oplossing. En als het bevalt maakt Gerbrand als nog de deur, al moeten we nog even kijken hoe dat gaat passen. (Duurt dus vast weer 7 jaar)
Zaterdagavond besloten, maandag meteen naar ´Zweden´ en daar gordijnstof gehaald. Eind van de middag hing het gordijn. En ik moet toegeven dat het toch wel veel scheelt in kou en tocht.
Ook meteen maar gordijnstof mee genomen voor de achterdeuren. Sinds de verbouwing van vorig jaar hebben we namelijk openslaande deuren naar de tuin, maar ook daar waren we nog niet over uit wat voor gordijnen we wilden. Ach ja, soms moet je gewoon niet te moeilijk denken en een knoop doorhakken. Zo meteen hoop ik die gordijnen af te zomen en dan hebben we daar ook minder kou vandaan.

De stoel die altijd voor de verwarming staat (en de warmte tegenhoudt) hebben we een stuk omgezet zodat de verwarming z´n werk weer kan doen. Dus de volgende keer kan het bezoek de pantoffels en de dikke truien thuis houden!
En ik kruip straks lekker ZONDER dekentje op de bank om verder te lezen in het kookboek wat Nelly naar me opstuurde nadat ik haar give away gewonnen had. Er staan heerlijke recepten en leuke stukjes in. Nogmaals bedankt Nelly!
Helaas kan ik er even geen foto van plaatsen, want m´n ´blogfotogeheugen´ is zo goed als vol, en ik gebruik nu dus maar foto´s die ik al eerder gebruikte. Ik moet nog uitzoeken hoe ik dat kan oplossen, maar misschien heeft één van jullie tips?

donderdag 17 november 2011

Droomhuis

We hebben ons droomhuis gevonden!
De afgelopen dagen waren we in noord-oost Friesland, en daar, even voorbij Dokkum zagen we het staan. Vlak bij het dorpje waar we helemaal weg van zijn.
Een leuk huisje met wit gestucte muren, midden in het weiland. Een oud huis: uit 18-zoveel, al grotendeels opgeknapt aan de eisen van tegenwoordig, maar met behoud van originele details en sfeer.
Een flinke lap grond rondom (2500 m2 geloof ik), genoeg voor een flinke moestuin een kippenhok en een paar geitjes.
Die geitjes zijn dan voor de gezelligheid, want melk halen doe je natuurlijk gewoon bij de boer door wiens weiland je moet om bij het huis te komen, want nee, een weg is er niet. Maar dat is juist de charme! Weg van de drukte, helemaal teruggetrokken op je eigen (ei)landje. Want ja, bij het huis hoort ook nog een gemaal. Het is bij de Dokkummer Ee, de staande mastroute. Prachtplekje!

Natuurlijk ligt er een roeiboot in het slootje naast het huis zodat je op zomerdagen heerlijke roeitochtjes kan maken (met picknickmand natuurlijk). Ontbijten doe je in de tuin, aan een mooi gedekte tafel met zo'n gezellig geblokt tafelkleed.
Broodbakken moet daar ook gebeuren, maar met de bovendeur open heb je een heerlijk uitzicht en wordt het een echt feestje. Meel haal je bij de molen een paar honderd meter verderop en in dat zelfde dorpje is ook nog zo'n ouderwets snoepwinkeltje voor als je lekkere trek krijg.
En wat dacht je van de houtkachel in de woonkamer? Samen met de oude balken zorgt dat voor een knusse sfeer. Heerlijk, ik kijk nu al uit naar de lange, koude winteravonden, als de sneeuwvlokjes zachtjes vallen en zorgen voor een wonderschone witte deken!

Helaas bleek het huisje zowel letterlijk als figuurlijk (lees financieëel :-0) niet bereikbaar voor ons. Er was geen weg naartoe, behalve dwars door het weiland, over het erf van een boer. En om anderen nu 'op te zadelen' met ongemak, alleen omdat wij ons droomhuis willen bereiken?!
En ook de twijfels slaan toe: zouden we het daar wel redden, is dat écht wat we willen? Het huis zal nog wel even ons DROOMhuis blijven... 

Vanmiddag kwamen we weer thuis, in een heerlijk opgeruimd huis. (Ja, dat is regel bij ons: het huis opgeruimd voordat we een paar dagen weg gaan zodat je niet in de troep thuis komt.)
En terwijl ik de tassen naar binnen sjouwde zag ik het ineens: dít huis ís ons droomhuis! Het huis waar we ons thuis voelen, waar we ons zelf kunnen zijn, waar we gelukkig zijn!

Dus... is er nog iemand op zoek naar een lief, oud huisje, midden tussen de weilanden? Wij kunnen je zo een heel mooi plekje wijzen, want wij hebben besloten nog maar even 'hier' te blijven!

dinsdag 8 november 2011

Daar is tie: Assistent Original

En ja hoor, daar is tie dan: de assistent original komt me voortaan assisteren in de keuken!
Na heel wat speurwerk op internet besloten we uiteindelijk om toch de Kenwood te kopen. Maar stiekum bleven we nog een klein beetje twijfelen. We besloten naar Kookpunt aan het Noordplein in Rotterdam te gaan. Hier hebben we een paar jaar geleden ons fornuis gekocht (zo'n lekker groot vrijstaand fornuis) en hier werden we toen heel prettig geholpen.
Dus in de auto gestapt en hup de stad door naar het Noordplein.
Voor de kook-/ bakfanaten onder ons: echt de moeite waard om eens een kijkje te nemen, maar neem wel een goed gevulde portemonai mee (of juist geen :-0)



Bij Kookpunt namen ze alle tijd voor ons. Onder het genot van een kop thee vroegen ze waar we h'm precies voor willen gebruiken en welke eventuele opties we zouden gebruiken. Uiteindelijk kwam toen voor ons niet de Kenwood, maar de Assistent original toch als beste eruit. Vooral omdat we het kneden van grote hoeveelheden belangrijker vinden dan opties zoals een vleesmolen of blender. Deze opties kunnen overigens wel op de Assistent (net als nog een heleboel andere), maar zijn in Nederland wat moeilijker te krijgen. Ik geef meteen toe dat de KitchenAid er heel wat mooier uit ziet, en ook de Kenwood is heel wat gelikter. Maar ja, soms moet je kijken naar praktisch hé?! En dit is toch wel echt een werkpaard!
Omdat het momenteel de laatste was kregen we het showmodel mee, met korting :-) Die korting gebruikten we meteen maar om de Le Creuset fluitketel te kopen die al een jaar of 3 op mijn verlanglijstje stond. Zo'n mooie nostalgische fluitketel in glimmend zwart emaille...
De oude (goedkope alluminium) ketel was al een paar weken lek, er lag steeds een hele plas water op het fornuis, maar van een le creuset zeggen ze dat hij je hele leven meegaat. En omdat ik wist dat deze elders voor minder verkocht werd kregen we hier ook nog eens korting op vanwege de laagste prijs garantie. ('t Werd natuurlijk wel eerst even gecontroleerd via internet, maar een beetje speurwerk van te voren kan je dus heel wat geld besparen!)

Thuisgekomen moest het één en ander natuurlijk direct uitgeprobeerd worden! Wonderlijk om te zien dat zo'n werkpaard in 10 minuten datgene doet waar je zelf een uur voor uit trek... Het brooddeeg voelde goed aan en kon in de kneedkom blijven voor de eerste keer rijzen. Ondertussen heb ik het deeg al weer doorgeslagen en staat het voor de 2e keer in de bakblikken te rijzen. Ben benieuwd naar het uiteindelijke resultaat!
Ook de garders moesten natuurlijk hun diensten bewijzen: meteen maar even beslag voor ontbijtkoek gemaakt. Dit ging ook prima! Overigens zit er ook een soort roller bij voor iets zwaarder beslag, die heb ik nog niet geprobeerd. En van de week gaan we natuurlijk pizza en pasta eten zodat ik dat deeg ook kan proberen! De aanschafprijs hopen we overigens in ongeveer anderhalf jaar terug te verdienen door dat zelf gebakken brood veel voordeliger is dan vergelijkbaar brood bij de bakker vandaan. Een zelfgebakken brood kost (incl. elektriciteit etc.) ongeveer 70 cent. Dan is het wel een zwaarder/ groter brood als dat van de bakker en niet te vergelijken met het goedkopen brood uit de supermarkt.

Al met al ben ik superblij met deze assistentie in de keuken!  

maandag 7 november 2011

Herfstvakantie 2

Eigenlijk zit onze herfstvakantie er al weer op, maar omdat ik vandaag en morgen niet hoef te werken voelt het toch nog een beetje als vakantie!
Welliswaar gaan we nu niet uit en is het weer wat minder zonnig, maar ons hoor je niet mopperen. We rommelen thuis wat aan en genieten nog na van vorige week.
Donderdag was Gerbrand jarig. We gingen deze dag lekker met z'n 3tjes op stap naar Landgoed Mariënwaerd. Hoewel het al een paar jaar op het lijstje stond was er nog niet eerder van gekomen om daar naar toe te gaan. Het was mooi weer en we hebben daar heerlijk gewandeld. Overal op het landgoed zagen we prachtige herfstkleuren en langs de appeldijk hingen de laatste appels nog aan de bomen. We wandelden langs oude boerderijen en natuurlijk het landhuis en namen een kijkje in de Landgoed winkel. Er is ook een zorgimkerij waar je een kijkje kunt nemen, maar omdat Lydia haast omviel van de slaap besloten we die maar voor de volgende keer te bewaren. Want we hopen zeker nog eens te gaan! Het was er echt mooi!
Misschien in het voorjaar als de vruchtbomen in bloei staan?

De volgende dag maakten we het huis aan kant en bereidden we alles voor om 's avonds Gerbrand z'n verjaardag te kunnen vieren met vrienden en familie. Wat voel je jezelf dan rijk hé, al zie je zo de mensen die je dierbaar zijn gezellig bij elkaar zitten?!
Gerbrand kreeg overigens leuke cadeau's zoals het boekje met E-nummers (hadden we al eerder van de bieb, maar wilden we graag zelf hebben), winterviolen voor in de bloembakken aan het huis en mooie bloembollen voor in de tuin, 2 heel oude leesboekjes, een kweekset om champignons te kweken en een workshop om zelf zonnepanelen te leren bouwen. Zaterdag hopen de andere vrienden en familieleden te komen, want omdat onze woonkamer niet groot is kunnen er maximaal 16 mensen zitten. Verjaardagen vieren we dan ook altijd in 2 of 3 keer. Aan de ene kant wel jammer, aan de andere kant heb je zo zelf ook wel even de gelegenheid om een praatje te maken en anders heb je daar nauwelijks tijd voor.
Zaterdag moest Gerbrand weg voor z'n bedrijf en kroop ik achter de naaimachine. En dan is zo'n dag ook zo voorbij...

Wat betreft de kneedmachine (zie vorige berichtje): bedankt voor alle tips! Het brood-zonder-kneden willen we zeker eens gaan proberen. Verder zijn we er nog niet helemaal uit: we hebben een Kenwood kneedmachine gezien (klik klik) die ons wel aanspreekt, maar eigenlijk vinden we de kitchenAid mooier wat betreft vormgeving. (Het oog wil ook wat hé?!) Maar die kan weer minder deeg tegelijkertijd verwerken. De Assistent original kan zelfs 5 kg deeg tegelijk kneden. Kijk, dat zijn nog eens hoeveelheden! Maar ja, die prijzen hé?! :-( Dus twijfelen we nog of we toch maar een gewone broodbakmachine moeten nemen om alleen te laten kneden... En tot die tijd doen we het maar met de hand :-)

dinsdag 1 november 2011

Herfstvakantie

De laatste weken waren druk en vol. Werken, verjaardagen en andere bezoekjes, de tuin winterklaar maken, in de badkamer klussen, veel achter de naaimachine. Vergaderingen e.d. van het werk... Maar nu is het dan zo ver en hebben we anderhalve week herfstvakantie!

 

Gisteren hebben we de vakantie ingewijd door naar een groot Zweeds warenhuis te gaan. We komen er best vaak hoor (lekker dichtbij) maar nu namen we even de tijd voor een hapje. Lydia vond het geweldig! Ze knabbelde een broodje, croissantje en een kaneelbroodje achter elkaar op :-) Daarna was het natuurlijk tijd om te winkelen. We hadden een heel lijstje nodig zoals ledlampjes, inbouwspotjes en dat soort dingen. Lydia wilde natuurlijk her en der spelen: met het kinderkeukentje, van het glijbaantje... Het liep uiteindelijk al tegen de middag voor we thuis waren.
Na Lydia d'r middagdut maakten we nog een heerlijke fietstocht in het zonnetje. 's Avonds deden we lekker 'niks' en zo was onze eerste vakantiedag heel geslaagd!

Vanmorgen gingen we naar een winkel hier in de buurt waar ze allerlei soorten houtkachels verkopen. Wij hebben al een paar jaar interesse in houtkachels en wilden wat meer informatie over de kachels die je ook als moederhaard op de C.V. aan kunt sluiten. Nou, het hele technische verhaal zal ik jullie besparen, maar uiteindelijk kwamen we tot de conclusie dat het voor ons niet zo veel opschiet. Ons huis is niet zo groot, en als we in de woonkamer zouden stoken wordt het boven toch wel warm, daar is geen aansluiting op de C.V. voor nodig! (Nu hebben we boven ook nooit de verwarming aan, alleen in de badkamer)
Een gewone houtkachel zou nog wel een optie zijn, of een speksteenkachel. Maar die laatste vinden we eigenlijk te groot voor onze kleine woonkamer. We denken er dus nog maar eens over.

Verder gingen we vandaag bij een kookwinkel langs. We dubben namelijk ook over de aanschaf van een kneedmachine. Zoals de meeste van jullie wel weten bakken we al ons brood zelf. Ik kneed het met de hand en bak het uiteindelijk in de oven. Maar het kneden kost best wat tijd en energie, en het is toch een klus die minstens 1 x per week terug komt. Natuurlijk zouden we voor een broodbakmachine kunnen kiezen, maar onze ervaring daarmee was dat de smaak minder was en dat we dan vrijwel elke dag moeten bakken. Omdat we nu de broden in 1x bakken scheelt dat nog al wat baktijd (lees energie), dus we willen het graag op deze manier blijven doen. Behalve dan het kneden :-)
Een goede kneedmachine kost al snel een paar honderd euro, dus niet iets wat we zomaar 'even' willen kopen. Heeft iemand van jullie positieve of juist negatieve ervaringen met zoiets?

dinsdag 25 oktober 2011

In de keuken

Bedankt voor alle reacties op m'n vorige berichtje! Lydia knapt nu gelukkig weer wat op. De koorst is weg en ze heeft vannacht zelfs weer de hele nacht doorgeslapen. Ze is nog wel wat hangerig en heeft een smal bekkie gekregen, maar dat is niet zo raar ook, want uiteindelijk heeft ze het toch wel flink te pakken gehad! Nu het met Lydia weer beter gaat heb ik zelf ook weer tijd voor andere dingen, zoals bloggen :-)

Bij Bizzy at home las ik van een leuke challenge waar ik aan mee wil doen met dit berichtje. De vraag was eigenlijk: 'wat is jouw favoriete brocante item in huis?' Tja, dat bleek niet eens zo'n gemakkelijke vraag, want ons huis staat vol met brocante!
Voordat je binnen bent heb je al aan de (brocante) trekbel getrokken die dan gezellig klingelt in het halletje. Dan kom je in Gerbrand z'n kantoor. Naast een oude scheepsklok, telefoon, weeg haak en weegschaaltje liggen daar ook een paar oude schaatsen en staat daar m'n hoekkast waarvan het bovenste gedeelte (achter de glazendeurtjes) vol ligt met allerlei brocante. Loop je verder dan kom je in de woonkamer met het antieke lampetstel dat we van Gerbrand z'n oma kregen, een oud traporgel en allelei kleine snuisterijen. Loop je hier de trap op dan vindt je ook boven allerlei brocante. Van de oude blikken trommel die als prullenbak in de badkamer dient tot oud linnengoed en koffers op onze slaapkamer en een oudschoolbordje, borstrokje en nog meer op Lydia haar kamer. Zelfs op zolder staat heel wat brocante: te wachten tot het aan de beurt is om neergezet te worden. Als je op het label 'huis' hiernaast klik kom je een aantal berichtjes tegen waarin ik dit al eens liet zien.
Maar mijn favoriete plek in huis is toch wel de keuken. En natuurlijk is ook hier genoeg brocante te vinden!

Gerbrand maakte een plankensetje voor me waar vanalles op staat en aanhangt. Verder staan er nog emaille emmers op de kast, hangt er een zand-zeep-soda rekje, staat er een oude weegschaal, broodtrommel, blikjes etc. etc.


De meeste spullen die er staan, liggen of hangen worden ook nog wel op de één of andere manier gebruikt. Zo gebruik ik de oranje emaille pan om peertjes in te stoven of appelmoes in te maken. Het groene bakje gebruik ik 's zomers voor een bosje bloemen uit eigen tuin.


De meelzeef (dat donkere ding linksboven op de foto) gebruik ik om de grootste zemelen uit het volkorenmeel te zeven als ik bijv. een cake of pannekoeken bak.


En waarvoor zou ik het eierrekje gebruiken???


Zie je wel dat het reuze moeilijk is om één favoriet aan te wijzen? Al m'n spulletjes vertellen hun eigen verhaal. Wat is er allemaal al met ze gebeurd, wie heeft ze allemaal al gebruikt, en waarvoor?
Sommige spulletjes kregen we van de oma's of de oude gereedschapskist (met gereedschap!) bijv. van Gerbrand z'n opa. Andere spulletjes kregen we van andere mensen, kochten we in gezellige brocante winkeltjes of vonden we op de rommelmarkt of zelfs bij het grofvuil. Ze maakten dat we ons schatzoekers voelden. Ze houden onze herinneringen vast aan die mooie vakantie, die vreemde man en oma's oude huis. Al deze spulletjes hebben één ding gemeen: ze maken het huis tot óns THUIS! 

vrijdag 21 oktober 2011

Winterjasje en koorts

De laatste dagen ben ik maar weinig in Blogland geweest. De reden is dat Lydia ziek is en op de momenten dat ik thuis ben continu op schoot zit ed en dat vind ik toch belangrijker :-)

Volgens mij is het een flinke verkoudheid icm het doorkomen van kiezen, maar vooral eind van de middag, avond en nacht loopt de koorst vrij hoog op (net boven de 40 graden). Bij de huisarts die ik belde zeiden ze dat het niet zo veel kwaad kan zolang ze maar voldoende drinkt, niet suf wordt en geen vlekjes krijgt ofzo, maar ze is duidelijk niet lekker en 's nachts veel aan het spoken... Van de paracetamol zetpillen knapt ze gelukkig wel steeds wat op.
Wat ervaar ik nu de luxe van een man die vanuit huis werk! Geen oppas hoeven zoeken voor een ziek kind, geen stress vanaf m'n werk maar een meiske dat heerlijk bij haar papa in haar vertrouwde omgeving is...


Daarom nu alleen even dit korte berichtje en nog wat foto's van eerder deze week waarop ze haar nieuwe (zelfgenaaide) winterjasje showt. Hij is (voor de oplettende kijker) inderdaad niet helemaal perfect, maar al 'probeerjasje' vond ik h'm toch wel leuk. Het was hier en daar wat proberen, weer uithalen en opnieuw doen, maar ik vond het wel leuk om te doen en hoop dus nog een jasje te maken. Maar daar moet ik eerst nog de stof voor op de kop zien te tikken. Van oma kreeg Lydia haar muts, sjaal en wanten en daar is ze helemaal groos mee, ze wil het aan iedereen laten zien en allemaal moeten we even naar het hertje kijken!
Hopelijk is ze snel weer opgeknapt zodat ze weer lekker mee naar buiten kan, in haar nieuwe jasje :-) dan hoop ik ook weer wat trouwer te zijn in blogland!


Fijn weekend allemaal!

vrijdag 14 oktober 2011

Op de fiets

Een kleine maand geleden deden we 'tikkertje' in blogland.
Ook ik werd getagd en mocht toen 10 dingen over mezelf vertellen. Leuk natuurlijk, maar toch was er iets wat er daarna aan me bleef knagen...

Wat was het geval? Ik vertelde dat 'duurzaam' en 'genoeg' centraal staan in ons leven, juist ook als praktische invulling van de scheppingsopdracht. Maar een paar regels verder biechtte ik op dat ik wel heel makkelijk de auto pak. Tja... en dat valt natuurlijk niet met elkaar te rijmen! En juist doordat ik dit hier schreef werd ik me daar nog eens extra bewust van.
Er zijn natuurlijk best wel goede smoezen te bedenken zoals het feit dat je voor veel dingen in ons kleine dorpje niet terecht kan en dan al snel wat grotere afstanden moet afleggen. (Woon/ werk verkeer 30 km per dag, boodschappen/ bieb/ markt ruim 12 km, retourtje naar onze tuin ruim 20 km) Maar toen ik nog op school zat fietste ik toch ook die 10 km heen en weer terug, dus waarom nu niet wat vaker op de pedalen?!
Ik had het er regelmatig met Gerbrand over. Als ik nu naar m'n werk ga fietsen, en ook de boodschappen enz. wat vaker op de fiets doe, welke voordelen heeft het dan? Nou, dat zijn er nogal wat:

1. Duurzamer bezig
2. Gezond
3. Voordeliger (nu tanken we voor zo'n € 40,- per week!) 
4. Ontspannend
5. Last but not least: fietsen is Gerbrand z'n grote hobby

Reden genoeg voor Gerbrand om het dus aan te moedigen! Dus werd m'n stalen ros uit de schuur gevist en weer wat kleine ritjes door het dorp gemaakt. Maar ja, echt goed was die fiets niet meer te noemen. (Understatement ;-)) En na wat wikken en wegen werd er dan ook voor een nieuwe fiets besloten. Zo'n transport fiets vond ik wel wat, met zo'n leuke mand voorop. Maar Gerbrand (en de fietsenmaker) keken meer naar het praktische. Ik moest even aan het idee wennen, maar na wat testritjes was ook ik om. Jawel: een e-bike! En dat terwijl ik nog lang geen 50 ben :-0 Maar voor deze afstanden is het ideaal, zeker als je bedenk dat er bij ons nogal wat 'hobbels' te nemen zijn voor je goed en wel het dorp uit ben! Eerst het spoorweg viaduct, dan de snelweg, vervolgens de doorgaande weg en dan kom je uit op prachtige dijkjes (met 'altijd' tegenwind). En nu haal ik eindelijk zelf weer eens mensen in ipv dat ik steeds maar ingehaald wordt! De afgelopen 2 weken heb ik al meer gefietst dan de afgelopen 2 jaar geloof ik.


het kerklaantje, foto www
Neem nou vanmorgen: in de schemering stapte ik op. Aan het eind van de straat reed ik het park in waar de herten me vriendelijk na staarden. Vervolgens fietste ik een kilometer of 2 langs de havens waar ook altijd genoeg te zien is. Aan de andere kant van de snelweg kwam ik op de dijkjes waarbij ik genoot van de laaghangende nevel waar de koeien half bovenuit kwamen, de eenden die in de sloot snaterden en de zwaan die klapwiekend over vloog. Ondertussen kwam de zon als een goudgele bal aan de horizon en fietste ik langs stage huizen en over het oude, smalle kerklaantje. Tussen de hoge, statige bomen door ving ik een glimp op van het kasteel en toen was ik alweer bij het smalle witte bruggetje. Vervolgens de Graaf Benticklaan op: alleen de naam is al prachtig toch?! Het laatste stuk nam ik om der tijd wille de 'fietssnelweg': een mooi glad fietspad dat rechttoe rechtaan langs de doorgaande weg loopt. Niet echt bijzonder, maar ook hier zag ik nog wat Fazanten. Het was een heerlijk begin van de dag!
Na een dag hard werken fietste ik in het zonnetje naar huis. Omdat ik nu de tijd aan mezelf had koos ik de weg door de polder, over allerlei dijkjes. Ook nu was er vanalles te zien: boeren die met hun tractoren de zware, zwarte klei omploegden zodat het lag te glanzen in de zon, de boomgaard waar de laatste appels de kleur aangaven, een paard voor een boerenwagen, oude boerderijen met kleurige dahlia's in de tuin...
Een halfuurtje later was ik thuis, en ik moet het eerlijk zeggen: met de fiets is écht veel lekkerder dan met de auto! En de tijd? Met de auto 20 minuten, en nu (met e-bike) 30 minuten!

Ondertussen hebben we ook al wat tochtjes gemaakt en Gerbrand vindt het veel leuker nu: hij hoeft niet meer 'in te houden' want ik houdt hem gewoon weer bij! Lydia vindt het ook geweldig, ze zit het hele eind te zingen en zwaait naar iedereen die we voorbij rijden :-)

Dus zie je iemand met een zingend, zwaaiend meisje achterop en met een vaartje van 27/ 28 km p.u. voorbij komen dan weet je wie het is...

zaterdag 8 oktober 2011

pasta maken

Het stond al een poosje op m'n wensenlijstje: zelf pasta maken.
De pasta saus maak ik altijd al zelf, gewoon met verse groente, kruiden en meestal tomaten(puree). Niets moeilijks aan, gewoon met wat er in huis is. Zo doen m'n ouders het en toen ik later op m'n werk eens macaroni moest klaar maken met een pakje wist ik niet eens hoe het moest...

Maar de pasta zelf maken had ik nog nooit gedaan. Ik keek wel eens met een schuin oogje naar pasta machines, maar ja, een mens kan ook niet alles hebben en doen, he?! Gelukkig is Gerbrand ook erg van het 'zelf doen' en toen hij onlangs in de Kruidvat folder een pastamachine zag staan voor niet al te veel geld zei hij dan ook dat ik daar maar snel voor moest gaan kijken. Zijn redenatie? Kan je het eerst eens proberen, en als het wat is kan je altijd later nog eens voor zo'n goede met veel mogelijkheden gaan kijken!


Op internet gekeken voor een recept en maar met een 'basis recept' begonnen. Vier eieren op 400 gram pasta bloem (is overigens niet goedkoop, gewoon gedroogde pasta kopen is voordeliger, maar misschien weet iemand voordeligere pastabloem?). Na dat de eieren er zo'n beetje door waren geklutst kon ik het gaan kneden. En toen... jawel door de machine.


De dikte van de 'lap' is instelbaar, ik begon op de breedtste stand en zette h'm steeds wat smaller.


Uiteindelijk was de lap dun genoeg en kon het door de 'spaghetti molen'. Dat bleek iets minder makkelijk dan gedacht, de slierten kleefden makkelijk weer aan elkaar, maar oefening baart kunst!


Lydia vond het wel wat en wilde graag helpen. Toen alles door de machine was gegaan kon het in de pan met kokend water. Het was in no-time gaar. Gerbrand had ondertussen de pastasaus gemaakt. En toen smullen! En nee, daar heb ik geen foto van, want de borden waren leeg voordat we het wisten...

Conclusie: het is echt heel erg lekker, niet te vergelijken met gedroogde pasta. Maar het vraagt wel wat tijd met kneden en door de machine doen, dus niet zo handig als je 'even snel' pasta op tafel wil zetten. (Eigenlijk het zelfde verhaal als met pizza dus). Het zal bij ons de gekochte pasta dan ook niet volledig gaan vervangen, maar zeker wel vaker op tafel komen!

woensdag 5 oktober 2011

Weer achter de naaimachine :-)

Met het mooie weer van vorige week kwam het er niet zo van, maar met de regen van vandaag kon ik het niet langer uitstellen: lekker weer achter de naaimachine kruipen. Het 'probeer-winterjasje' van Lydia is zo goed als klaar (knoopsgaten nog) maar daar had ik eigenlijk geen zin in.
Het geboortekaartje dat in de brievenbus viel bracht uitkomst: een nichtje heeft een dochter gekregen. Dus snel maar de stapel stof en patroontjes erbij gepakt. Uiteindelijk besloot ik voor een 'bekend' jurkje te gaan: het jurkje dat ik vorig jaar voor Lydia maakte en waar ze heel veel complimentjes over kreeg. Gelukkig had ik nog ruim voldoende stof, garen en band en kon ik lekker aan de slag. Ik heb er maar een maat 80 van gemaakt, meestal krijg je al zoveel kleine maatjes dat een paar grotere dingetjes ook wel handig is.
En zie daar het resultaat na een dagje werk:


Een grijs gestreept overgooiertje van memorystof, met zwart satijnband afgebiesd. Doordat het memorystof is valt het jurkje wat stijf en blijft het mooi bol staan.


En als je zo'n mooie naam krijgt, móét dat natuurlijk wel op je jurk gezet worden!
Een labeltje er aan met een ouderwetse naaimachine erop en het cadeautje is klaar. En nu maar afwachten wat ze er van vinden!

Award en give away gewonnen

Van Lisette van 'Hoofd omhoog, Hart naar boven'  kreeg ik een berichtje dat ze me een award gegeven heeft. Wat leuk, dank je wel Lisette! Nu is het bij deze award eigenlijk de bedoeling om 7 dingen over jezelf te vertellen. Toch heb ik besloten dit even aan me voorbij te laten gaan omdat ik pas met taggen hier ook al 10 dingen van mezelf verteld heb. En eigenlijk weet ik niet zo goed wat ik nu nog meer kan vertellen, en de award doorgeven wordt al helemaal moeilijk... Daarom laat ik het maar hierbij.

De post bracht vandaag iets leuks! Nicole van 'de Nostalgische Nonnevot' had pas een give away. En het was een complete prijzenregen bij haar. Naast de eigenlijke give away strooide ze namelijk ook nog met gulle had bloemetjes in het rond. En één van die zelfgemaakte bloemetjes kwam bij mij terecht! Ondertussen ligt het mooi te wezen naast een oud bijbeltje, de kleur komt er helemaal mooi bij uit. Dank je wel Nicole!

maandag 3 oktober 2011

Nazomeren

De laatste dagen ben ik maar weinig in 'Blogland' geweest. Zo nu en dan even wat bijgelezen en dat was het. We wilden natuurlijk zo veel mogelijk genieten van deze prachtige nazomerdagen! Dus naar buiten...
klik op de foto voor een vergroting
We mogen tot oktober in ons tuinhuis slapen. (In de wintermaanden mag je er alleen overdag komen en moet de waterleiding afgesloten worden ivm bevriezen) We besloten dan ook de laatste dagen van september het er nog even van te nemen en nog een nachtje op de tuin te gaan slapen.

Ondertussen konden we dan ook de tuin zo veel mogelijk winterklaar maken. Dus gingen alle eenjarigen de grond uit (toch wel zonde hoor, als ze nog bloeien) en de bollen de grond in. De heg kreeg nog een snoeibeurt en ook de laatste courgetteplanten mochten nu op de composthoop. Verder her en der wat snoei- en opruimwerk. We hadden gelukkig een goede hulp :-)


Mooi hoor, zo'n roos!


Kijk eens wat een berg eenjarigen we uit de grond hebben gehaald!


Ik sjouw ze allemaal naar een andere stapel!


En dat is een heel karwei hoor...


Phoe, even uitblazen en m'n werk bekijken...


Met de kruiwagen kan ik meer tegelijk mee nemen!


Weer thuis gekomen bleken Lydia haar laarsjes nog op de tuin te staan. Maar ze vond zelf een oplossing... 

We zijn nog niet klaar met het werk op de tuin en ook de achtertuin thuis moet nog gebeuren, maar ach, het is nog geen winter hé?!







vrijdag 23 september 2011

Feest!

Deze week was opa jarig en morgen gaan we er naar toe om er met de hele familie te eten. Gezellig! En ja, dan kan je natuurlijk niet met lege handen aankomen. Dus is Lydia aan de slag gegaan, want wat is er nu mooier dan een zelfgemaakte tekening van je kleindochter?!
Voor Lydia was het maken ervan al een groot feest...

Yes, zo moet dat dus, mijn handje stempelen...

Alle kleurtjes verf door elkaar is nog veel mooier!

Zo wordt het een kleurrijk geheel.

En als er met zoveel aandacht en liefde aan gewerkt is kan opa toch niet anders dan er heel blij mee zijn?!

Fijn weekend allemaal!

maandag 19 september 2011

tikkertje

"Wie doet er mee met tikkertje?" Uit volle borst werd het geroepen over het schoolplein. Ik hoor het nóg als ik aan m'n schooltijd denk. En hoewel ik graag mee deed was ik er eigenlijk helemaal niet goed in. De anderen leken altijd sneller en behendiger. Maar ach, het was wel een leuke tijdsbesteding.
En denk je dat na zoveel jaren wel ontgroeid te zijn, hoor je ineens 'tikkie, jij bent h'm!' En dat nog wel 2 x, door Eefie en door Jolanda. Dank je wel allebei!
De laatste dagen zag ik het al regelmatig voobij komen op verschillende blogs, het is nu dus de bedoeling dat ik 10 dingen van mezelf vertel. TIEN! En voor m'n gevoel heb ik hier al zo veel verteld...
Maar net als vroeger doe ik gewoon mee voor de gezelligheid!

1. Ik ben als 4e van 5 kinderen geboren in een gezellig, warm gezin. Ondanks dat we geen van allen in dezelfde plaats wonen (zelfs een zus en zwager in het buitenland) zijn we nog altijd een hechte familie. Gerbrand komt uit een soort gelijk nest en is de oudste van 4. Alles bij elkaar hebben we dus een grote fijne familie!

2. Gerbrand en ik zijn 6 1/2 jaar getrouwd. Na een aantal jaren waarin ik het soms erg moeilijk had met een onvervulde kinderwens ging die 4 jaar geleden op een bijzondere wijze in vervulling doordat ik zondagschooljuf werd. Ineens had ik heeeeel veel kinderen. Ik was (en ben) daar zo blij mee! En anderhalf jaar geleden kregen we Lydia: echt een wondertje!

3. We hebben niet zo'n 'standaard levenswijze': ik werk 20 uur per week buitenshuis, Gerbrand heeft een eenmanszaak aan huis en heeft papa-dagen als ik aan het werk ben. Doordat hij meer thuis is als ik neemt hij ook een groot deel van het huishouden op zich - heerlijk!

4. Ik ben niet zo goed in het huishouden. Ik kan het wel, maar er zijn altijd leukere dingen te doen die (mijn inziens) meer prioriteit hebben: naar de tuin gaan, met Lydia spelen, lekker koken en bakken, naaien of wat dan ook. Doordeweeks door werken en dan het weekend vrij houden past niet bij mij, ik ga gerust op maandag naaien om dan uiteindelijk op zaterdag de was nog te moeten doen... Omdat Gerbrand daar ook weinig moeite mee heeft is ons leven nog al eens wat chaotisch en impulsief, maar a là, dat houdt het afwisselend, toch?!

5. Al ruim 10 jaar werk ik in de ouderenzorg. Eerst in het verzorgingstehuis, na m'n diploma SPW-4 op een kleinschalige woonunit voor ouderen met dementie. Zes jaar geleden werd aan een collega en mij gevraagd of we een dagbehandeling voor ouderen met dementie op wilden starten en daar werk ik nu nog steeds, we hebben al die jaren al hetzelfde kleine hechte team van 4 personen en een paar oproepkrachten.

6. 'Duurzaam' en 'genoeg' staan centraal in ons leven als praktische invulling van de opdracht de schepping te bebouwen en te bewaren.

7. 'Zelf doen' is een logisch gevolg hiervan, juist ook in het kader van gezond en onbewerkt voedsel. Aan de andere kant maak ik er ook geen probleem van als Lydia of één van ons zo nu en dan eens wat snoep bijv.
Zelf doen is mij met de paplepel ingegoten: thuis maakte mijn moeder al sap, jam en pap etc. en van haar leerde ik ook naaien. Hoewel Gerbrand en ik dit dus al vanaf het begin van ons huwelijk doen, zijn we pas een jaar hier ook vrij fanatiek mee bezig.

8. We wonen in een vrij klein jaren-30 hoekhuis met erker aan de voorkant, in een klein dorpje aan de Maas. De keuken is mijn favoriete ruimte in huis. Hij is niet groot (3,50 meter bij 3,90 meter) maar wel helemaal mijn (ons) idee van hoe een keuken moet zijn: het is er heerlijk licht, 2 openslaande deuren naar de tuin, er staat een grenen buffet kast met servies, de eettafel en ons fornuis. (Zo'n Falcon  (klik klik) gasfornuis, maar dan een ander kleurtje). In deze keuken gebeurd het allemaal: natuurlijk het koken en bakken, de oogst verwerken, maar ook het naaien en vaak houden we hier 'pauze'.

9. Eerlijk gezegd ben ik niet zo sportief: ik heb nog nooit een sportschool van binnen gezien... In eigen dorp doe ik alles te voet, is het wat verder dan pak ik al snel de auto. Ik probeer wel regelmatig ook de fiets te pakken, maar er is wel vaak een 'goede reden' om toch in de auto te stappen. Stiekem droom ik van zo'n e-bike, lijkt me wel wat: altijd windje in de rug met fietsen ;-) Toch nog maar even mee wachten tot ik bij 'de doelgroep' hoor ben ik bang...

10. Tja... en nu nog nummer 10. Ehm... Onze droom is om * ooit * nog eens op een boerderijtje o.i.d. op het platteland te wonen. Je weet wel: paar kippen, flinke moestuin, wat boerderijdieren, een boomgaard met een grote tafel waar je met heel veel mensen aan kunt eten...
Maar ach, als ik dan kijk naar alles wat we hebben: we zijn gezond, hebben een volkstuin, een paar fruitboompjes, krijgen met een beetje geluk over een poosje kippen... dan voel ik me heel rijk en gelukkig!

En nu komt nog het moeilijkste: 5 anderen 'tikken' om het stokje over te nemen. Eerst maar eens rond gekeken wie er ondertussen allemaal al 'getikt' zijn. En dat zijn er veel!

Maar misschien willen de volgden een poging wagen?
* Monique van mama's simple life omdat ik zo graag bij je lees
* Marion van Anderson Cottage omdat ik nog zoveel van je kan leren op het gebied van 'zelf doen'
* Nicole van de Nostalgische Nonnevot voor alle creatieve ideetjes
* Vrouw Hommel voor nog meer crea ideetjes
* Zeeuwse mama  voor alle waardevolle stukjes die je met ons wilt delen

Voel je niet verplicht, hoewel we het natuurlijk wel heel leuk vinden om meer van jullie te weten te komen :-)

zaterdag 17 september 2011

Appelmoes en weer een jurkje

Tjonge, het is al weer anderhalve week geleden dat ik m'n laatste berichtje postte. Nou, in tussentijd zijn we lekker bezig geweest hoor! Vorige week donderdag belde de tuinbuurman: of hij even 2 kisten appels kon komen brengen. Natuurlijk! Samen met een andere tuinbuurman was hij in een boomgaard val appels gaan rapen en nu kregen wij ook 2 grote kisten vol. Nou, daar weten we wel raad mee! We maakten appelmoes tot alle potten, weckpotten en de vriezer vol zaten. (28 weckpotten en nog wat gewone potten) We maakten allerlei variaties: met en zonder rozijnen, met kaneel, met speculaaskruiden etc. Ik kreeg nog de tip om er een scheutje amaretto door heen te doen, maar toen was ik al klaar, dus dat bewaren we voor de volgende keer. Toen er nog een hele kist over was bakte ik er ook nog 2 appeltaarten van. Een taart voor de buren die al weken in de herrie zitten van het verbouwen van de badkamer en de andere voor ons zelf. Nu staat er nog een flinke mand vol, maar dat zijn allemaal redelijk goede appels dus die kunnen nog wel even bewaard worden.
Klik op de foto voor een vergroting
Eigenlijk vind ik het nu wel weer een beetje welletjes met de inmaak. De kelder staat vol en op zolder heeft Gerbrand een extra plank vrij gemaakt die ook vol staat. Nu alleen nog de stoofperen en dan is het voorlopig weer even mooi geweest... De rozenbottels (jam/ roosvicee) hebben we besloten dit jaar maar over te slaan. We voelen ons erg rijk en dankbaar als we alle voorraad zo keurig in glas verwerkt zien! 
Verder ben ik veel aan het naaien. Tja, als je zo'n stapel stofjes hebt liggen is dat natuurlijk ook wel erg aanlokkelijk! En wat te denken van zo kleurige door met borduurgaren. Daar móét je toch zeker gewoon mee aan de slag?!


Omdat ik toch niet helemaal tevreden was over het vorige jurkje (zie hier) heb ik h'm nog maar eens gemaakt van een ander stofje. Dit keer gebruikte ik wat stevigere stof en zette ik het voor dat ik het patroon er op legde helemaal ruitje op ruitje vast met spelden. Nu kon het niet meer glijden tijdens het knippen. En het werkte, nu lopen de ruitjes overal mooi door. Verder gebruikte ik dit keer satijn biasband om het mooi af te biezen en zijn de schouderbandjes niet van stof maar van mooi geroezeld (is dit een woord?!) elastiek.
Als borduurseltje koos ik dit keer een zeilbootje. Ook deed ik het nu wat hoger dan de vorige keer. Nu werd helemaal naar m'n zin, dus besloot ik er nog maar één te maken voor op Marktplaats. Bij de 2e versie maakte ik er een ballonjurkje van omdat m'n satijnbiasband op was en ik anders tot donderdag moet wachten tot het weer markt is...
Nu ben ik bezig met een winterjasje voor Lydia, maar omdat ik dat nog nooit eerder gedaan hebt vind ik dat wel even spannend! Vooral de voering moet ik nog even uitpuzzelen, maar ik ga er maar gewoon aan beginnen, dan zie ik het vanzelf wel. Wordt weer vervolgd dus...



woensdag 7 september 2011

Jurkje van Lydia

En daar is ze dan, met haar nieuwe jurkje aan!
De stof gleed nogal en ik denk dat het daardoor kwam dat het iets scheef gegleden was. Had ik niet op tijd door met knippen en nu loopt het ruitje op de rug niet goed door... Had geen stof meer over om het opnieuw te knippen omdat het een restje stof van een rok van mij was. Maar vooruit... ze is er toch wel groos mee!



 Dit keer 2 kleine vlaggetjes geborduurd. Geeft net een extra dingetje aan het jurkje.


Door het schouderbandje elastiek geregen. Daardoor rimpelt het leuk en blijft het ook beter zitten.

En nu op naar het volgende stofje :-)