vrijdag 12 mei 2017

Cicero jas, shirt en Mantica jurk

Pas geleden liet ik hier al de nieuwe jas van Nienke zien, van water- en winddichte softshell stof. Zoiets wilde Lydia ook wel, maar dan niet van dezelfde stof, dat was meer voor kleine meisjes ;-) Lydia koos 'grote meiden stof': ook soft shell, maar dan effen roze. En niet een beetje roze, maar echt, echt, écht roze! Op mijn vraag of er dan soms wat donker blauwe paspels tussen mochten om het een beetje te breken was het antwoord: "nou, als het móét...." Nee, moeten natuurlijk niet, maar het leek me wel leuk, anders wordt het zo grote meiden achtig... Tja, kleine meisjes worden groot hé?! Lydia koos zelf nog een boordstof met sterren uit en wilde heel graag een kraag én een capuchon. En het moest geen 'lange jas' (zoals de Roos die ik eerder maakte) worden, maar gewoon zo'n kortere. Juist ja, zoek dan maar een patroontje naar wens! De Cicero van Sofilantjes bracht uitkomst: met de variatie kraag en capuchon was het helemaal wat ze bedoelde. Ik nam h'm 2 maten groter omdat het patroon eigenlijk bedoelt is voor rekbare stof en de soft shell rekt niet. Nu valt de jas vrij groot, maar voor een tussendoor jas vind ik dat helemaal niet erg, die dragen ze toch minder lang dan een gewone zomer- of winterjas. En zo kan ze er hopelijk volgend voorjaar ook nog mee toe. Ze zocht zelf nog de stoppers voor aan het koordje er bij, en een strijkplaatje voor op de voorkant en toen was m'n meiske helemaal tevreden! Eigenlijk zat de jas zo in elkaar, en o, wat draagt ze h'm graag! 


Voor kleine man naaide ik nog maar een shirt, met brandweerauto's deze keer. Zelf noemt hij het z'n taa-tuu shirt! Het is een patroontje uit de ottobre, eigenlijk met lange mouwen, maar nu gewoon kort gemaakt. (Hij heeft er een romper met lange mouwen onder.) Het halsje had ik ietsje uitgediept, want dat zag er op de foto zo hoog uit. Achteraf heb ik er spijt van want ik vind het nu te diep. Volgende keer maar niet meer doen dus... Het kan kleine man niet deren, hij laat zijn shirt trots aan iedereen zien ;-)


En toen kwam er het patroontje van de Mantica, ook van Sofilantjes. Ik kocht het toen het net uit kwam, dat scheelde behoorlijk in de prijs. De eerste Mantica werd voor Lydia. Maar bij het passen bleek hij toch echt nog te groot. Ik was er al wat bang voor dat het bovenlijfje voor haar te wijd zo zijn, maar probeerde het toch maar uit. Bij het passen bleek ook de rok best lang waarop ik besloot dat ik het bovenlijfje niet zou aanpassen, maar de hele jurk nog maar een jaartje zou weg hangen en een nieuwe maken voor nu. Helaas, daar ben ik nog niet aan toe gekomen...
Wel maakte ik voor Nienke ook een Mantica, maar dan in aangepaste, snelle versie. Ik nam de bovenkant van de Nivalis en maakte de tailleband enkel ipv dubbel met koord erin en Nienke koos zelf voor het aangerimpelde rokje. Dat zat dus echt, inclusief knippen binnen 2 uur in elkaar!


De foto's zijn in de mei vakantie genomen, dus ook hier weer een shirt met lange mouwen eronder en zelfs nog een maillot vanwege de temperatuur...


En toen maakte ik weer eens een jurk voor mezelf van een blauwe, 'wiebertjes tricot' met vrolijke bloemen. Nienke was helemaal verliefd op mijn jurk en wilde ook wel zoiets. Helaas ging ik dat niet meer redden uit de restjes. Dus maakte ik nog maar een snelle versie Nivalis-Mantica, dit keer met het strakke rokje, maar dan zonder zakken. Met hotfix zorgden we voor een kroontje voor m'n prinsesje! 


En kijk ze daar eens blij staan! Ja, zonder lange mouwen en maillot, want het was eindelijk warm genoeg! Het rokje moet nog een klein stukje ingekort worden, want het is nu net iets te lang, maar dit was dan ook eigenlijk de eerste pas sessie, ik had het haar tussendoor niet laten passen...


Lydia vond het blauwe lapje maar niets. Maar toen ze het jurkje van haar zusje zag ging ze toch overstag en wilde ze eigenlijk toch ook wel heel erg graag zo'n zelfde jurkje. Dus alle restjes weer bij elkaar gezocht en met veel passen en meten kon er ook voor haar nog een jurkje uit, al moest ik voor haar rokgedeelte wel een naad aan de middenachter maken, anders ging het echt niet meer. En het kroontje moest hier vervangen worden door een flamingo van hotfix steentjes. Helaas heb ik hier nog geen foto van, maar geloof me, er ging vandaag een blij meisje naar school!
Drie jurkjes uit een couponnetje van 1,5 meter voor een paar euro - niet slecht toch?! 

vrijdag 5 mei 2017

Weer eens een berichtje uit de tuin

Voor wie denkt: waar blijven die tuinfoto's op  deze blog nu toch... ja, hier zijn weer eens wat foto's!
Tja, eerlijk gezegd ben ik zelf de laatste tijd maar heel weinig op de tuin geweest. Eerst hadden we een hele rits verjaardagen achter elkaar en vervolgens zaten we hier wekenlang met zieken. Lydia begon, vervolgens Nienke, Joas en Gerbrand en vervolgens begon Nienke weer opnieuw. Tenslotte werd ik zelf ook geveld door de griep. Al die weken kwam ik dus niet op de tuin maar ging Gerbrand alleen of met 1 of meerdere kids. Toen we vorige week dan eindelijk weer eens met z'n allen naar de tuin gingen lag er dan ook werk genoeg te wachten! 
Gelukkig had ik goede hulp en wilde Nienke met het plastic schaartje wel madeliefjes voor me knippen ;-)


Gerbrand was inmiddels begonnen met het vervangen van het hekje aan de slootkant. Een jaar of wat geleden maakten we die van (gratis) pallets, maar nu was het zo rot dat het echt vervangen moest worden, de slootkant wil ik nu eenmaal liever achter een hekje hebben met die kleine ontdekkingsreiziger van ons!
De keuze viel dit keer op een 'schapenhekje', het staat 'luchtig' omdat je er zo doorheen kunt kijken, maar het houdt kleine jongetjes wel aan de goede kant van het hek!


De trampoline verhuisde van de achtertuin naar de volkstuin en de kapotte zandbak daar werd vervangen door een nieuw, zelfgemaakt exemplaar van hout in de achtertuin. Dat scheelt heel wat ruimte in de achtertuin!


Nienke neemt haar taak reuze serieus!


Bloesem in de appelboom...


Nogmaals aan het werk met het nieuwe hekje



De meeste bakken zijn ook nog vrij leeg, het is steeds zo koud dat we nog maar weinig gezaaid en uitgepoot hebben. 
De aardbeien staan er wel goed bij!


En na een dagje hard werken weer op weg naar huis. Er ligt nog werk (lees: onkruid) genoeg te wachten, maar dat is voor de volgende keer!